2 Coríntios 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs VC
1 Min Puulusa, mi tororii on newaare e moƴƴuki *Almasiihu on, min oo newiiɗo e yeeso mon, e heewuɗo cuucal fii mon ka woɗɗitii on.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Awa mi jeejii on, wota on karhan yo mi ɓangin cuucal nde mi hewtoyi ka mon, ko fii miɗo anniyii seedintinirde hoolaare an nden cuucal e fee ɓen sikkuɓe wonde meɗen wuuriri wa yimɓe aduna.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Hay si tawii wonii ko men yimɓe aduna, men haɓirtaa wano ɓe aduna ɓen gerdata non,
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 ko fii aalaaji ɗi men haɓirta ɗin hinaa ɗi oo aduna, kono ko wonduɗi e bawgal iwrungal e Alla fii liɓugol kala ko dartotoo mo. Men liɓay miijooji fenaandeeji ɗin
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 e kala mawnintinaare hawtotoonde dartoo gandal fii Alla ngal, e men ɗahay kala miijo haa ngo ɗoftoo Almasiihu on.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Si ɗoftaare mon nden timmii, meɗen hebulanii kadi donkingol kala ko ɗoftaaki.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Awa ndaaree no piiji ɗin woniri non. Si goɗɗo fellitanii hoore mun tigi wonde himo humondiri e Almasiihu on, yo o fellitan hoore makko ɗunɗoo: si himo humondiri e Almasiihu on, menen kadi men.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 E hay si mi mantorii ko ɓurti seeɗa mbawdi ndi Joomiraaɗo on yeɗi men ndin fii tabintingol on, hara hinaa fii liɓugol on, haray mi hersoytaa.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Mi faalaaka wa'ude wa hulɓiniroowo on ɓataake an ɗen.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Ko fii hiɓe wi'a: «Ɗee ɓataake no tiiɗi no ɲaaɗi, kono si tawii kanko himo ɗoo, haray himo ɗaati, haalaaji makko ɗin no mehiɗi.»
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Kala non jogiiɗo ngoo miijo, yo andu fota wonde: kala ko men windani on e ɓaawo mon, ko ɗun men waɗata e tawnde mon.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Men fotondirtaa maa men eɓɓindirtaa hoore amen e wonɓe hollitaade ɓen, kono e nder etitagol maɓɓe ngol e eɓɓitagol maɓɓe ngol kamɓe tigi, ɗun hollii ko ɓe ŋakkiraaɓe faamu.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Menen non, men yiɗaa mawnintinorde ko feƴƴiti etirde, kono men feƴƴataa keerol ngol Alla yeɗi men ngol, ko ɗun kadi hewtini men haa ka mon.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Men feƴƴitataa keerol amen ngol, wa si tawii hari men araali haa e mon, ko fii ko goonga, ko haa e mon men ardi e Kibaaru Moƴƴo Almasiihu on.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Awa men feƴƴitirtaa keerol mantorgol golleeji woɓɓe goo, kono meɗen mari tama'u wonde si gomɗinal mon ngal ɓeydike, men waaway kadi laatinde golle ɓurɗe mawnuɗe e hakkunde mon,
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 e nder waajagol e ca'e wonɗe toonin mon ɗen, ɗoo yo men mantor ko waɗaa kon ka nokkeeli ɓeya.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 «On mo no mantoo, yo mantor Joomiraaɗo on.»
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Ko fii wonaa kuljuɗo hoore mun on jaɓaa, kono ko mo Joomiraaɗo on kulji on.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.