2 Coríntios 10
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs ARA
1 Min Puulusa, mi tororii on newaare e moƴƴuki *Almasiihu on, min oo newiiɗo e yeeso mon, e heewuɗo cuucal fii mon ka woɗɗitii on.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Awa mi jeejii on, wota on karhan yo mi ɓangin cuucal nde mi hewtoyi ka mon, ko fii miɗo anniyii seedintinirde hoolaare an nden cuucal e fee ɓen sikkuɓe wonde meɗen wuuriri wa yimɓe aduna.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Hay si tawii wonii ko men yimɓe aduna, men haɓirtaa wano ɓe aduna ɓen gerdata non,
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 ko fii aalaaji ɗi men haɓirta ɗin hinaa ɗi oo aduna, kono ko wonduɗi e bawgal iwrungal e Alla fii liɓugol kala ko dartotoo mo. Men liɓay miijooji fenaandeeji ɗin
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 e kala mawnintinaare hawtotoonde dartoo gandal fii Alla ngal, e men ɗahay kala miijo haa ngo ɗoftoo Almasiihu on.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Si ɗoftaare mon nden timmii, meɗen hebulanii kadi donkingol kala ko ɗoftaaki.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Awa ndaaree no piiji ɗin woniri non. Si goɗɗo fellitanii hoore mun tigi wonde himo humondiri e Almasiihu on, yo o fellitan hoore makko ɗunɗoo: si himo humondiri e Almasiihu on, menen kadi men.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 E hay si mi mantorii ko ɓurti seeɗa mbawdi ndi Joomiraaɗo on yeɗi men ndin fii tabintingol on, hara hinaa fii liɓugol on, haray mi hersoytaa.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Mi faalaaka wa'ude wa hulɓiniroowo on ɓataake an ɗen.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Ko fii hiɓe wi'a: «Ɗee ɓataake no tiiɗi no ɲaaɗi, kono si tawii kanko himo ɗoo, haray himo ɗaati, haalaaji makko ɗin no mehiɗi.»
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Kala non jogiiɗo ngoo miijo, yo andu fota wonde: kala ko men windani on e ɓaawo mon, ko ɗun men waɗata e tawnde mon.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Men fotondirtaa maa men eɓɓindirtaa hoore amen e wonɓe hollitaade ɓen, kono e nder etitagol maɓɓe ngol e eɓɓitagol maɓɓe ngol kamɓe tigi, ɗun hollii ko ɓe ŋakkiraaɓe faamu.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Menen non, men yiɗaa mawnintinorde ko feƴƴiti etirde, kono men feƴƴataa keerol ngol Alla yeɗi men ngol, ko ɗun kadi hewtini men haa ka mon.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Men feƴƴitataa keerol amen ngol, wa si tawii hari men araali haa e mon, ko fii ko goonga, ko haa e mon men ardi e Kibaaru Moƴƴo Almasiihu on.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Awa men feƴƴitirtaa keerol mantorgol golleeji woɓɓe goo, kono meɗen mari tama'u wonde si gomɗinal mon ngal ɓeydike, men waaway kadi laatinde golle ɓurɗe mawnuɗe e hakkunde mon,
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 e nder waajagol e ca'e wonɗe toonin mon ɗen, ɗoo yo men mantor ko waɗaa kon ka nokkeeli ɓeya.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 «On mo no mantoo, yo mantor Joomiraaɗo on.»
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Ko fii wonaa kuljuɗo hoore mun on jaɓaa, kono ko mo Joomiraaɗo on kulji on.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.