Jonas 1
Ibibiriya: Igambo lya Rurema mu ndeto ye'kifuliiru (FLR) vs NVI
1 Lusiku luguma, Nahano akabwira Yona mugala Hamitaayi kwokuno:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 «Yimuka duba, ugende mu kaaya kahamu keꞌNinaawi, unababwiririre kwo bakola bagaahanwa. Mukuba, bakoli bihuusiri bweneene!»
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Yona, kundu akabwirwa kwokwo, halikago, anamanukira mu kaaya keꞌYopa, anagwana amashuba goꞌkugenda i Tarasisi. Kwokwo, anagashona mwo, gira atibite Nahano.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Yago mashuba, ikyanya gâli kizi genda mu nyaaja, lyeryo ngana Nahano anayami vyula ikihuhuuta kikayu bweneene. Irya nyaaja yanabirinduka bweneene, halinde galya mashuba ganahambiri janganuka.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Abashooji baago, bâli koli yobohiri bweneene. Kyanatuma ngiisi muguma wabo agatondeera ukutakira ngiisi ye ali mu yikumba imwabo. Banalooza ukuyanguhya amashuba, kyanatuma bagavugumula imiteekerwa yoshi mu nyaaja.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Kwokwo, umukulu waꞌmashuba anamúgendera, anamúbuuza: «Ewe! Kutagi kuno uyigwejeriiri? Vyuka, maashi! Naawe, uhuune ye uli mu yikumba! Hali ikyanya angatubonera ulukogo, anatufuuse.»
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Iri hakatama, balya bakozi banabwirana: «Muleke tubuuzagye kyula, tulonge ukumenya ngiisi úwatuyingiza mu buno buhanya.» Neꞌri bakabuuza, ikibare kyanagwata Yona.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Lyeryo, banamúbuuza: «Utubishuuke, maashi! Biki byo wagira, mu kutukululira yiki kihuhuuta? Aaho! Uli mu gira mukolwa muki? Na buno, walyoka hayi? Ikihugo kyawe, kiryagagi kihi? Abandu beꞌmwinyu, bali banyandi?»
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Yona, ti: «Niehe ndi Muheburaniya. Na ndi mu yikumba Nahano, Rurema wa mwiꞌgulu. Ye kabumba inyaaja, niꞌdaho.
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Halikago buno, ngoli gweti ngamútibita.»
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Irya nyaaja yanakaviiriza ukukundula, kyanatuma bagashubi múbuuza: «Aaho! Kutagi tugire, halinde iyi nyaaja ituuze?»
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Na wa Yona, ti: «Munyabiire, munangabulire mu nyaaja. Haaho, lyeꞌgatuuza. Mukuba, nyiji kwa íbitumiri twalonga kino kihuhuuta kyeꞌngunguula, biryagagi hiꞌgulu lyani.»
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Balya bakozi banayihangaana mu kushooja, balole iri bangagendi yezeka kwiꞌbuga, shoobe! Mukuba, irya nyaaja ikakaviiriza ukukundula.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Ubuzinda, banabwira Nahano kwiꞌzu lihamu kwokuno: «E Nahano, twakuyinginga, we kongwa! Ka ugatubindikira, mbu bwoꞌyu mundu ahuba? Aaho! Ikyanya tugamúkabulira mu nyaaja, utatulege mbu twayita umundu muzira mahube. E Nahano! Yibyo byoshi, ngiisi kwo byakoleka, si wenyene ushubi bishungisiri!»
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Kwokwo, banagwata Yona, banamúkabulira mu nyaaja. Irya nyaaja, kundu yâli gweti igakundula bweneene, haliko lyeryo yanayami tuuza, shwaa!
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Yabo bashooji, mbu babonage kwokwo, banatondeera ukuyoboha Nahano bweneene, banayami mútangira ituulo, banalagaania kwo bagakizi múkolera.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 — ausente —
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.