Apocalipse 18
Biblica® Avoin Elävä uutinen: Uusi testamentti vapaasti kerrottuna (FIN) vs NAA
1 Tämän jälkeen näin taas uuden enkelin tulevan alas taivaasta. Hänellä oli suuri valta, ja hänen häikäisevä kirkkautensa valaisi maata.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Kovalla äänellä hän huusi: »Suuri Babylon on kukistunut. Siitä on tullut pahojen henkien pesäpaikka, saastaisten lintujen tyyssija.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Kaikki kansat ovat juoneet sen siveettömyyden myrkyllistä viiniä. Maailman hallitsijat ovat nauttineet sen tarjoamista huvituksista ja liikemiehet ovat rikastuneet sen ylellisyydestä.»
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Kuulin toisen äänen sanovan taivaasta: »Lähde sieltä, kansani! Älä osallistu kaupungin synnintekoon, ettet joutuisi kärsimään yhdessä sen kanssa.
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Tämän kaupungin synnit ulottuvat taivaaseen asti, ja Jumala on valmis tuomitsemaan nuo rikokset.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Antakaa sille kaksinkertaisesti kaikesta pahasta, mitä se on tehnyt. Se on valmistanut kärsimyksen maljan muille – antakaa sille itselleen nyt kaksi maljallista.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Se on elänyt loisteliaasti ja mielihalujaan tyydyttäen. Mitatkaa sille nyt sama määrä vaivaa ja murhetta. Se kerskuu olevansa kuningatar eikä mikään sureva avuton leski.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Mutta yhtäkkiä kuoleman tuska, nälkä ja murheet yllättävät sen. Se poltetaan poroksi, sillä Herra, joka sen tuomitsee, on suuri.»
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Maailman johtajat, jotka ovat nautiskelleet sen riettaasta elämästä, valittavat kaupungin kohtaloa, kun näkevät savun kohoavan sen raunioista.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 He pysyvät kaukana ja vapisevat pelosta. »Voi sinua, mahtava Babylon! Silmänräpäyksessä sait tuomiosi», he valittavat.
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Maailman kauppiaat murehtivat, sillä kaupungissa ei ole enää ketään, joka ostaisi heidän tavaroitaan.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Tämä kaupunki oli ollut heidän paras asiakkaansa ja tarvinnut paljon kultaa ja hopeaa, jalokiviä, helmiä, pellavaa, silkkiä, tulipunaisia kankaita, kaikenlaista hajupuuta, norsunluuesineitä, kalleimpia puuveistoksia, marmori- ja rautaesineitä,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 mausteita, hajuvesiä ja suitsuketta, voiteita ja suitsutuspihkaa, viiniä, oliiviöljyä, jauhoja, vehnää, karjaa, lampaita, hevosia, vaunuja, orjia – ja jopa ihmissieluja.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 »Et voi enää nauttia siitä, mitä himoitsit», he vaikeroivat. »Olet lopullisesti menettänyt loistosi ja ylellisyytesi.»
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Kauppiaat, jotka kaupunki oli tehnyt rikkaiksi, pelkäävät olevansa vaarassa ja pysyttelevät murheissaan kaukana raunioista.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 »Voi suurta, kaunista kaupunkia! Se oli kuin hienoimpaan purppuraan, kultaan, jalokiviin ja helmiin pukeutunut nainen.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Hetkessä on koko loisto tuhoutunut!» he voihkivat.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Itkien he sanovat: »Toista tuollaista kaupunkia ei ole koko maailmassa!»
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Epätoivoissaan he heittivät maata päällensä. »Voi suurta kaupunkia! Se teki meistä rikkaita. Nyt on kaikki yhdessä hetkessä mennyttä!»
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Mutta iloitse, taivas, kaupungin kohtalosta! Olkaa iloisia, Jumalan lapset, profeetat ja apostolit! Jumala on pannut täytäntöön tuomionsa siitä, mitä tämä kaupunki on teille tehnyt.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Mahtava enkeli otti suuren kivilohkareen, joka näytti myllynkiveltä, ja heitti sen valtamereen. Enkeli huusi: »Suuri Babylonin kaupunki heitetään menemään kuin tämä kivi ja se häviää ikuisiksi ajoiksi.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Täältä ei enää kuulu soitto eikä laulu, kaikkien ammattien harjoittaminen loppuu ja myllyt vaikenevat.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Yöt ovat sysimustia: yhdenkään lampun loistetta ei näy. Hääjuhlat on juhlittu. Tämän kaupungin liikemiehet tunnettiin kaikkialla maailmassa. Se petti noituuksillaan kaikkia kansoja.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Se surmasi profeetat ja Jumalan omat.»
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.