Apocalipse 18
Biblica® Avoin Elävä uutinen: Uusi testamentti vapaasti kerrottuna (FIN) vs ACF
1 Tämän jälkeen näin taas uuden enkelin tulevan alas taivaasta. Hänellä oli suuri valta, ja hänen häikäisevä kirkkautensa valaisi maata.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Kovalla äänellä hän huusi: »Suuri Babylon on kukistunut. Siitä on tullut pahojen henkien pesäpaikka, saastaisten lintujen tyyssija.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Kaikki kansat ovat juoneet sen siveettömyyden myrkyllistä viiniä. Maailman hallitsijat ovat nauttineet sen tarjoamista huvituksista ja liikemiehet ovat rikastuneet sen ylellisyydestä.»
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Kuulin toisen äänen sanovan taivaasta: »Lähde sieltä, kansani! Älä osallistu kaupungin synnintekoon, ettet joutuisi kärsimään yhdessä sen kanssa.
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Tämän kaupungin synnit ulottuvat taivaaseen asti, ja Jumala on valmis tuomitsemaan nuo rikokset.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Antakaa sille kaksinkertaisesti kaikesta pahasta, mitä se on tehnyt. Se on valmistanut kärsimyksen maljan muille – antakaa sille itselleen nyt kaksi maljallista.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Se on elänyt loisteliaasti ja mielihalujaan tyydyttäen. Mitatkaa sille nyt sama määrä vaivaa ja murhetta. Se kerskuu olevansa kuningatar eikä mikään sureva avuton leski.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Mutta yhtäkkiä kuoleman tuska, nälkä ja murheet yllättävät sen. Se poltetaan poroksi, sillä Herra, joka sen tuomitsee, on suuri.»
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Maailman johtajat, jotka ovat nautiskelleet sen riettaasta elämästä, valittavat kaupungin kohtaloa, kun näkevät savun kohoavan sen raunioista.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 He pysyvät kaukana ja vapisevat pelosta. »Voi sinua, mahtava Babylon! Silmänräpäyksessä sait tuomiosi», he valittavat.
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Maailman kauppiaat murehtivat, sillä kaupungissa ei ole enää ketään, joka ostaisi heidän tavaroitaan.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Tämä kaupunki oli ollut heidän paras asiakkaansa ja tarvinnut paljon kultaa ja hopeaa, jalokiviä, helmiä, pellavaa, silkkiä, tulipunaisia kankaita, kaikenlaista hajupuuta, norsunluuesineitä, kalleimpia puuveistoksia, marmori- ja rautaesineitä,
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 mausteita, hajuvesiä ja suitsuketta, voiteita ja suitsutuspihkaa, viiniä, oliiviöljyä, jauhoja, vehnää, karjaa, lampaita, hevosia, vaunuja, orjia – ja jopa ihmissieluja.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 »Et voi enää nauttia siitä, mitä himoitsit», he vaikeroivat. »Olet lopullisesti menettänyt loistosi ja ylellisyytesi.»
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Kauppiaat, jotka kaupunki oli tehnyt rikkaiksi, pelkäävät olevansa vaarassa ja pysyttelevät murheissaan kaukana raunioista.
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 »Voi suurta, kaunista kaupunkia! Se oli kuin hienoimpaan purppuraan, kultaan, jalokiviin ja helmiin pukeutunut nainen.
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Hetkessä on koko loisto tuhoutunut!» he voihkivat.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Itkien he sanovat: »Toista tuollaista kaupunkia ei ole koko maailmassa!»
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Epätoivoissaan he heittivät maata päällensä. »Voi suurta kaupunkia! Se teki meistä rikkaita. Nyt on kaikki yhdessä hetkessä mennyttä!»
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Mutta iloitse, taivas, kaupungin kohtalosta! Olkaa iloisia, Jumalan lapset, profeetat ja apostolit! Jumala on pannut täytäntöön tuomionsa siitä, mitä tämä kaupunki on teille tehnyt.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Mahtava enkeli otti suuren kivilohkareen, joka näytti myllynkiveltä, ja heitti sen valtamereen. Enkeli huusi: »Suuri Babylonin kaupunki heitetään menemään kuin tämä kivi ja se häviää ikuisiksi ajoiksi.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Täältä ei enää kuulu soitto eikä laulu, kaikkien ammattien harjoittaminen loppuu ja myllyt vaikenevat.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Yöt ovat sysimustia: yhdenkään lampun loistetta ei näy. Hääjuhlat on juhlittu. Tämän kaupungin liikemiehet tunnettiin kaikkialla maailmassa. Se petti noituuksillaan kaikkia kansoja.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Se surmasi profeetat ja Jumalan omat.»
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.