2 Coríntios 7

Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sakiraaɓe horsuɓe, en ngaɗanaama ɗee podooje fuu, ndennoo laɓɓinen ko'e men iwde e tuundi ngonndi e terɗe men e yonkiiji men fuu, tabintinen senaare men e ley kulol Laamɗo.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Laɓɓinanee min ɓerɗe mooɗon! Min tooɲaali fay gooto, min mbonnanaali fay gooto, min ɲaamaali jawdi fay gooto.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mi haaldaali ɗum faa laatanoo on jukkungo. Sabi mi haaliino gila naanen: miɗen njiɗi on sanne, fay huunde seenndataa en, wanaa nguurndam wanaa maayde.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Miɗo hoolii on sanne, mi heɓii jaati no mi mantoroo saabe mooɗon, on ɓuuɓinii ɓernde am sanne, miɗo heewi seyo e ley tampereeji amen ɗii fuu.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Sabi, fay nde min njottii leydi Makedoniya ndee, min powtinaaki fey, torraaji tan min njii, gila e kulol ley ɓerɗe faa e sippirooji.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Kaa Laamɗo ɓuuɓinoowo ɓerɗe sunaaɓe oo, ɓuuɓinirii ɓerɗe amen garol Titus.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Wanaa garol makko ngol tan waɗi ɗum, ko ɓuuɓinno-ɗon ɓernde makko koo waaltinii hakkillaaji amen, kaɲum e ko mo wii oɗon njiɗi yiide kam sanne e ko o haalani min haala sunu mon kammari ko waɗi koo e haala tiinnaare mon e am, ɗum ɓuri fuu ɓeydude seyo am.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 So ɓataaki am oo suŋliniino on, mi mimsitaali ɗum jooni. Fay so mi mimsitiino – sabi mi yii ɓataaki oo suŋliniino on fay so e wakkatiiwel gootel –
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 miɗo seyii jooni. Wanaa ko cuŋluno-ɗon koo waddani kam seyaade, ko sugulla mooɗon waddani on tuubude koo. Sabi sugulla kewtinooɗo on oo ana hawri e sago Laamɗo, hono non, walaa ko min mbonnannoo on.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Sabi sugulla kawroowo e sago Laamɗo oo waddata tuubugol, tuubugol ngol waddata kisindam, mimsee walaa e majjum. Kaa sugulla aduna, maayde waddata.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ndennoo, ƴeewee sugulla kawroowo e sago Laamɗo oo ko waddani on: o waddanii on soobaade, o wallii on daranaade ko'e mon, o waddanii on metteede e gaɗuɗo bone oo, kaɲum e kulol, o waddanii on yeeweede kam, kaɲum e tiinnaade, o wallii on jukkude bonɗo oo. E huunde fuu on kollii oɗon laaɓi e oon kabaaru.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ndennoo so mi winndanii on, wanaa saabe tooɲuɗo mbinndir-mi, wanaa saabe tooɲaaɗo duu mbinndir-mi, ko mbinndiran-mi on dee, yalla oɗon ɓannginanee soobee mo njogani-ɗon min oo yeeso Laamɗo.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Hakkillaaji amen mbaaltorike saabe majjum.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 So mi mantorike on seeɗa yeeso makko duu, on kersinaali kam. Kaa no min kaalanirta on goonga wakkati fuu nii, hono non ko min mantorii on e yeeso Titus koo laatorii goonga.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Ɓernde makko ɓeydoto yiɗude on so o miilike no ɗowtiri-ɗon on fuu e no njaɓɓori-ɗon mo kulol e siɲɲugol nii.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Miɗo seyii ko keɓu-mi e mon hoolaare e dow huunde fuu koo.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.