2 Coríntios 10
Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs NTLH
1 Miin Pool biyeteeɗo lo'uɗo so miɗo hakkunde mooɗon kaa cuuso so miɗo woɗɗii on oo, miɗo waajoroo on newaare e moƴƴuki Almasiihu,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 miɗo ndaarda on: pati ngaɗee so mi garɲoo on nde ngaroy-mi to mon fuu. Sabi banngal wiyooɓe miɗen ngollana muuyooji ɓii-aadama ɓee anniyii-mi gollirde ngorgu.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Goonga, min ɓiɓɓe aadama tan, kaa no min kaɓirtee nii wanaa no ɓiɓɓe aadama kaɓirtee.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Sabi kaɓorɗe ɗe min kaɓortoo ɗee nganaa ɗe ɓii-aadama, semmbe majje to Laamɗo iwri faa ɗe mbaawi wurjinde tataaji e leydi. Minen, min wurjinooɓe miilooji wayɓe e leydi
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 kaɲum e mawninkinaare fuu haɗoore yimɓe anndude Laamɗo. Kasen min nanngooɓe miilo fuu faa min ngartira ɗum e ɗowtanaade Almasiihu.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 So ɗowtaare mooɗon hiɓɓii, min lanndiniima jukkude neɗɗo fuu mo ɗowtaaki.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ƴeewree kuɗɗe ɗee no ngorri nii – so won e mooɗon kooliiɗo yo neɗɗo Almasiihu, yo miccito ɗum ɗoo duu: no joomum laatorii neɗɗo Almasiihu nii, minen duu, non min laatorii yimɓe Almasiihu.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Joomiraaɗo men Iisaa hokkii min baawɗe faa min naɓa goonɗinal mon yeeso, wanaa faa min ngurjina ngal. Fay so mantii-mi hen faa kosu-mi ƴaɓɓitaade, ɗum hersintaa kam.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mi yiɗaa miilon mi tewtoowo hulɓinde on e ɓataakiiji am ɗii.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Sabi ana wiyee ɓataakiiji am ɗii ana teddi, ana njogii semmbirantaaku, kaa so miɗo hakkunde mon, miɗo lo'i, haala am ana yawnii.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Neɗɗo fuu biyoowo non, yo anndu ko min mbinndata so miɗen ngoɗɗii on koo, ɗum min ngollata so min ngondii e mooɗon duu.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Min cuusaa fonndude ko'e amen e mantotooɓe ɓee. Min nanndaa e maɓɓe duu. Kamɓe, eɓe ponnda ko'e maɓɓe e etirɗum maɓɓe, ɓe nanndintaa ko'e maɓɓe e fay gooto so wanaa e ko'e maɓɓe tan! Ɓe ngalaa hakkille.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Minen noo, min njiɗaa mantaade faa ƴaɓɓitoo keerol, miɗen kaaɗa e keerol ngol Laamɗo darnani min ngol, faa min njottii on onon duu.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 So min njottanooki to mon, min ƴaɓɓitinoke keerol e manti amen. Kaa min ƴaɓɓitaaki keerol, sabi minen adii waddude e mon Kabaaru Lobbo haala Almasiihu oo.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Min mantortaako golle woɓɓe mo walanaa min. Kaa no goonɗinal mooɗon ɓeydortoo nii, miɗen njikkii ɓeydoraade non teddungal e hakkunde mooɗon, tawee min ƴaɓɓitaaki ko Laamɗo darnani min koo.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Nii waɗata so min keɓa no min mbaajoroo Kabaaru Lobbo oo e nokkuuje gonɗe caggal mooɗon ɗee, min mbaasa mantoraade golle gollaaɗo faa timmi e ley nokkuuje ɗe woɓɓe kalfinaa.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ana winndii: «Mantotooɗo fuu, yo mantoro golle Joomiraaɗo.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Sabi wanaa manoowo hoore mum woni jaɓaaɗo, jaɓaaɗo dee, mo Joomiraaɗo mani.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.