Romanos 9
GOT WENG ABEM Alokso Abino Kalin (FAI) vs NVT
1 Naka Yesus so makuw keibi, kayo kamane naka afan weng uta bakodono kali. Kale nam aket fukanin uyo ki Sinik Abem ata kin mo be ade aka namadála kal keidomo naka ibakabi bá ka, kaleyábi.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Kayo naka wol mat dukum so keinamane, naka sun kuw nalam Yu kayak nikil fikal imi aket budunamába.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Kale naka imi aket ki atin fikalesi kayo, naka utakun keidu naka ken Kadais kanosa taw Got ayo gán abunam nadane ilim dim kalo takan keinamudano, nalam wanang kinim iyo ken dakoyamono, kalbi.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Kale ika Isadael kayak nalam kinim mit makuw ko. Got am aket ika maek nalam man keidino, yakba. Ade Got am aket alam lamlam uyo alaso iso wak gelelumo, yakba ade Got tada kinim tada abino kalin be ilita kidel dausiw. Ade Got ami Mosus dim sawa abem dauyamsa be ilim dauyamsa ade alam suksukin leiw tatun be ilim kukuyamsa ade Got alam weng takadáyamsa be ilim kuyamsa.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Kale ika suwayo nulum abal mit Ebadakkam, Aisak, Isadael imi low ade ika Yesus dausu bakan kinim mit. Kale Kadais aka Got ade adikum ufek ufek bo ken kin mo be, kayo nuka sun kuw am win kufádawum kala. Kale afan ko.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Naka bako, alo nalam kinim Yu kayak iwkuk seng ika Kadais be báyo akeisiw, kata be afan Got aka alam weng takadáyamsa uyo kanayamongin dakosa bá. Watawo kaleyo bá, Isadael Kayak ika wanang kinim madik ita kuw atin Got wanang kinim.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ade Ebadakkam muduw kasal ika mada madik ita kuw atin alam muduw. Kale Got ayo Ebadakkam bakodaw, “nam weng takadákami ayo ki Aisak ami low ata matam sengokaba.” Akeisa.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Kale belami mit be Ebadakkam ami muduw adikum ika atin God ami man tatun bá. Ebadakkam alam man tatun be yak atin Got alam muduw ita ka. Kale be watawo kaleyo bá. Got alata Ebadakkam kano weng takadálawsa kayo ko.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Kale Got ami atin kale weng takadá bakosa ade belata ko. “Ulum atan keidokabu, naka alo tadine, Seda uka man mak daudokabu.” Kalesa.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Ade Got ayo alam be kuw bakosa bá. Alo bako nada, “Udubeka ukal man madik fukodokabu ade man bidi Aisak so imi alaw makuw keidokabiw.” Kalesa.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Got godin weng uyo bako, “naka Isá ata bá, Yekkow ata kidelawokabi.” Kalesa.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Kale be Got alam kukuw kana bom kinim walamala uyo nuka aket tet bom aka kikiw kanayamámala báyo, kalin bá.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Kale aka Mosus bakodawse. “Naka yak kan ata kidelawon kalokabi ata kuw kidelawokabi. Ade naka yak kan ata aket budunin daudawon kalokabi, ata kuw aket budunin daudawokabi.” Kalesa kala.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Kaleyo Got aka yak kinim kan ata aket budunin kudawon, kale walusa, kuw aket budunin kukádawokaba. Ade ami kinim walamin be yak kinim ilim kukuw kanabiw so kanamumo, kalbiw so uta abo kanamin bá.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Kale Got godin weng uyo Isiw kayak kamok bakodaw, “naka kanokami kamok keidaw kayo naka kam dim kal nam kitid ayo kukudino, belami leiw kal nami win sung ayo adikum anang bakan kuw tabodu wanang kinim iyo bakanokabiw.” Kalesa.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Kale Got alam aket, kinim kan ata aket budunin kudawon kalokaba, be kudawokaba. Ade kan ata kanodawi yonak kalokaba be kanodawokaba.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Kayo kinim mak, kiba dákadánamokabiw, Got alata kanoyama. Nuka bo kanabuw, kata watawo kaleyo num ban keibuw uyo kanayaba? Kalokabiw, kata kan ata ken Got ami aket fukanin kanodono, kanaba uyo leiw atidoma?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Kiba kanodin weng uyo dákadámin bá. Kiba mada kinim kuw ade kinim nuka ken Got ayo dákadámoduw banim. Ufek ufek kidel kusaw uka ken bako, “watawo kale kanodin kidelnamusawako, kakoma banim.”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Kale kinim makol tuw ket kidelin kinim, aka alam aket yaknodin mak kidel kudon kaloma. Be alam aket, makol ket kidelba makuw bemi tuw ki ufek ufek kidel kukum kukum uyo kideloma. Aka ken ufek ufek madik bu abemo kale kidel ku nadane madik gulako, kale kidel ku keimoma.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Kale be kinim makol tuw ufek ufek kidel bom kanaba taw, Got am aket wanang kinim iyo alam keng so kitid so uyo utamino, kale nadano wanang kinim iyo kano kidel imu im mafak dáduk, kale kidel imusa. Kata aka dakbu itabe.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ade aka dakbu itam alom nadino atin alam lamlam seng so uyo kukuyamono, kale aka lamlam uyo aket budunin so kuyamsa ita kuyamono, kalba. Kale aka lamlam uyo imi kidela kutiyama be.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Kale kinim wanang imino kale kidel imtisa ade nuta ka. Nuka Yu kayak kalo gán dáyamsa ade kinim Mifiw kal gán dáyamsa.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Kale Got godin weng buk Auseya tem kal bako,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ade
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Ade Aiseya aka Isadael kalan aman dá bako,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Kala kaleyo Got ayo wabading bakan dim kinim sok gei imkanin uyo adik wakadálokaba.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Kale be Got godin weng Aiseya kale bakosa alataw.
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Kale kanodin weng mit adikum bo yaknámin dam uta? Weng umi mit aude bula ka. Mifiw ika buta kano naduwo Got kin dim kenumo kalanámsiw bá, kata ika ilim afan kalin uta ta bom Got kin dim ken keimámsiw ka.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 A Yu kayak itane sawa abem uta abo naduwo Got kin dim ken keimokabuwo, kalanámsiw. Kata imi kanamsiw uyo dam abuyamsu bá.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Be watawo kaleyo bá, ika ilim kukuw uta kana bom Got kin dim ken keimokabuw kaí, kale kanamámsiw. Kale ika Got ata afan aket kudaw afano, akiwo masi, imkidelsa bá. Kale imi kanamsiw be kinim bingbing dá imadák kasanin tum dim kal imadák kasansa ka.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Kale be Got godin weng alam man sung kanam kale bakosa uyo bako,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.