Lucas 14
GOT WENG ABEM Alokso Abino Kalin (FAI) vs ARA
1 Kale Finuyámin am dánámin kadákal Yesus ayo yak tam Fedasi kinim win so dukum ami am kal weng umudawa tam am una wanin wan bidiwo bude wanang kinim iyo kidela dafi mobisiw ko.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Kale am kaw tam uyo kinim yána, tenga fasudawsu aka Yesus kin gubuyo mewso teinbe.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Kale Yesus ayo weng kufo Fedasi so weng sawa kukumin kinim so dákadá bakoyam, “num Sawa abem uyo ken au yako, Finuyámin am dánámin kal kinim mafaksa tá dauyamin bade bá?” Yaka.
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Kata ika kan bakadawin dumang kale tein fakadáliwe, weng bakayaba atung gitas, Yesus ayo yak kinim dew faku nadale tá dauba kuw bude dabadála una nade
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 aka weng kyang bakoyam, “kiba utamin, kim mana, iniman kauya mak Finuyámin am dánámin kadákal dakang kale wok wanin wok tem unokaba, be wabising yak dew matam dádoliw bade báne? Yakane,
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 ika weng mak bakodongin banim sading kalesiw.
6 A isto nada puderam responder.
7 Kale Yesus ayo itamomo, ika tade bom nadiwe yak abin iwkuk kidel kuw teinan tadebiw ka. Kale nadale aka weng guton bela bako kala ko.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Kaba wanang kinim kudula liwliw wananumo, kale nada gán dákama yak unaw namti, kaba yak abin kidel kuw teinámin bá, watawo kaleyo bá, alo kinim ayo kinim win so mak kam akakamsa, mak weng dawtidawi tadak kalokaba, ayo tadane,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 kinim kawso aso alew gán dáyaba kinim ayo tad bakokam nadale, ‘kaba yakabánawo kinim amsun ata bewák teinako,’ kakokaba uyo kaba fatom yáw kuw dákadu nadawade dák bakan abin kal teinokabaw ka.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Kata kaba weng gán dákam tadalo, kakiw unaw namti, yak dák bakan dim mada bukal tein alawo, weng umti kama tadaw kinim alata tad nadayo bakokam, ‘nafadow kaba, kan tod tam abin kidel kal teinal,’ kaka nade tam abin kidel teinokabaw uyo kabadákal yak kinim kanomin adik weng kudála tadbiw im kin dim kadákal win kufokama dukumokabu.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Be watawo kaleyo bá, yak kan kinim kawta amsun keidokabi kaí, kale kalam win kufábaw namti, Got aka kanaba kinim dabadák tabid dabadá nadale yak kan kinim ata alam win dabadák tabid, be kinim ata win kufodawokaba ko.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Kale beta Yesus ayo kinim gán dádawa tadba kinim bakodaw, “kaba kinim gán dáyamaw tad nam am kal tadiwo wanin wanumo kalaw kaí, kaba kalam kafadow kasal so duw ifin so kalam king so ning so ade kinim win tabin kalam abiw mewso ita gán dáyamaw tad kam am tadiw wanin wanin bá, watawo kaleyo bá, alo kaba kanodokabaw namti, ikil yán ki kam kanodaw uyo isik kano gán dákamokabiw make.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Kata kaba wanin seng mak wananono kalaw kayo win banim so kun iwán so kun aut so kin mat so ita gán dáyamaw tadiw wananokabiw beta.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Kaba kam kinim dádokaba, be watawo kaleyo bá, mada ika yakalo dew tad nadiwo yán kikamokabiw bá. Kale kaba wanang kinim kidel keimom fikalesiw imi tá imuda kaunsin keidokabiw atan kabadákal Got kam wanin kanayamsaw uyo yán kikamokaba ko.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Kale kinim mak wanin wanin bán dim tein be, aka weng be kidi nadale aka Yesus bakodaw, “kuin beso kuwe, yak kan ata gán dádawa yak Got ami kasák gu una wanin wanokabiw, kinim be atin idak teinokaba be!” Kala nade
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesus asik weng atung fakadu bakodaw, “kinim aka wanin kaul dukum mak kufo wananono, kale nadale wanang kinim seng kuw gán dáyama tadiwe,
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 wanin wananumo kalin atan kadákal, alam wok fakudawin kinim mak dabadála yak nadale alam weng umuyam nada tadino yakeiba, bakoyam, ‘wanin mewso wanongin keimuwo, tadino!’ Yaka,
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 kata adikum ika weng falak tei dek tei bom nadiwade kamakikiw tadalo, akeiba kinim ayo bako, ‘naka kamano bakan mak mosi, kayo naka yak utamono kalbi, kale kudá yak bakodawo, kuin beso kuwo kalbi kudálano akalo.’ Akane,
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 alo mak akal bako nadale, ‘naka kamano kal iniman kau nangal kal sána kudi uyo kudew yak imkukum ká bom imi kit itamanono, kale uni. Kale yak bakodaw, kuin beso kuwo kalbi, kudálano akalo.’ Akane,
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 alo mak akal bako nadale, ‘naka kamano ki wanang mak kuduli uyo unomi sang banimo, kale kudála ka. Kale nadale
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 beta alo wok fakudawin kinim ayo asiki kudá yak nadale alam tabalasew dabadála tadba ayo kanam ká bi bisák tadino, kale bakodawane, am kasel ayo aket kus keidawa keng keng si nadale bude alo wok fakudawin kinim ayo bakodaw, ‘alo wabading yak nadawo leiw kalám gu gu ká bom nadawade abiw abiw leiw katiw katiw ká bom nadawe kinim win banim, kun iwán, kin mat, kun aut, ita fako imadew tadalo.’ Akane,
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 wok fakudawin kinim ayo bakodaw, ‘kawta, weng bude kudálaw weng dauyami, ika tad abin kuduliw, kata abin seng kano bisák bu bude.’ Akane,
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 beta alo alam tabalasew ayo wok fakudawin kinim bakodaw, ‘á yak leiw kinang kinang dám tem tem ká bom nadawo wanang kinim mak gusák itamaw namti, imadálaw tad am tadiwo, beta nam am uyo ken weinuk kala.’ Kale nadane
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 bakodaw, ‘naka bakokamon kala, kamakikiw nam kinim weng umuyami tadiwo wanin wanumo yaki kudábiw iyo nam wanin uyo mak ika falang gau kaloliw banim ka!” Kalesa ko.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kanomin wanang so kinim so iyo Yesus yán abo bom fakit fakit kábiw. Kale aka dumade itam nadale bakoyam,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “kaba nam weng kidimin kinim keidon kalaw namti, nam aket dukum uyo kunam nadawe kalam kalaw so kakun so kadel so man so kalam kikal so nikil so kalam wanangal so kalam luk dudu biyámin so umi aket uyo adik lukuwu kudáli kala, kaleyo kuw ko.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kata yak kan ata alam as dawing dákamin sun kuw kál funin uyo kudewongin banim, nam mul tein tadba namti, nam weng kidim kámin kinim keidolaw banim.”
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Kale weng bakaba um guton weng mak bako nadale, “kata kinim mak aka el am un bi el katam kal ginedono kalokaba kinim, aka tein nadale aket tet bom utam au, kisol bo keno el am be gine wakadálokabine, báye kale kidel dau nadano kuw ko.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Kata aka bo kudá sák kaokabu abin ki lu nadane am kun iwu nade am gine wakadálongin banimu kudálokaba be yak kaek teinbu teinbu iyo utam nadiwade ata fi bom
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 nadiwade bakodokabiw ko. ‘Kinima, am bela mit kei abin abák kutisa, kata aka adik wakadá ginedongin banim dakosa be.’ Kalanokabiw.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Ade alo kamok mak aka 10,000 wasi ginanin kinim kuwo, alo kamok mak 20,000 wasi ginanin kinim ayo tad tabudi wasi ginanumo kalokaba kaí, kamok 10,000 wasi ginanin kinim kuw, aka fiyaw dák tein aket tet dau, naka ken kitid so kayo aka tad tabuda ginanom anik anik keidawokabi kalokaba beta ken.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ade aka utama bá keidokabu namti, aka kudá wasi bá tadbiw iyo sikam leiw kal kama tadaniwo, aka kinim imadála yak leiw kaokal itam dákadá bakoyam kudá dak tam bu abino kale kudálumo kalokaba ulutaw kale.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ulum leiw makuw ulutaw ki kan kawta kalam ufek ufek adikum aket kuwámamin uyo kudálongin banim namti, kaba nam weng kidimin kinim keidolaw banim ko.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Sol bude kidel, kata abál banimokabu uyo yakno kudawo alo asiki kidel kei abál so sol keidomune, bá.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Kale kanodin sol abál banim be ken tawal kanomama bakan tukul so keidoma bá ade sol abál banim be ken aing taton wom ufek ufek wakbu badaw tabamin be ken dakodawa ta boma banim, kayo alam be kubinámin kuw ka. Kale kan kinim kawta kenso namti, kidela kidilal kala.” Kalesa. ka.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.