Rute 2

Edolo Bible (ETR_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dolö dafidilo ëi sälo afädë amoïe ëida Boasa. Eda Naëomiïe egoa Elimelege baagoi amoïe sosogo fii afädëfalï nelo.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Segeyo afädëgi Uludia Naëomima nabahalea, Na eladi gadoi ëi bali sagaia damulo neebe amolia damula hamoi hamosa neebea ami damui didigafui dibe amo misila audulela nabi. Afädëa ïe baagido hobeala misila aligi misialola sämolöla helësësamelëla säi. Amala säsebegi, Naëomia säla obëgësalea, Nïe nidiwi-e, dia amamalola säla ï.
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Amo nabalahilä Uludi e awäla hamoi hamolo amoli baagido hobeala eladi gadoi bali gägä neala gagaula awäha nelo. Eladi gadoi bali sagai dilo amoda Elimelege sosogo Boasaïe sagai dilo.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Boasa hï e Bedeleheme nelolahilä maala besela galai. E besela galahalea ïe hamoi hamosa nefolalo amolima sähalea, Dafidilo Geloi e dilibalä namiäiamelëla säi. Amala säsebegi, ïe hamoi hamolo nefolalo amolia emage, dige Dafidilo Geloia ugila negemäiamelëla säi.
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Boasaea ïe hamoi sigi aligilo nelo amoma nabahalea, Udia dolïsä neebe gagoweda nowëla nabi.
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Amala nabasebegi, hamoi sigi aligilo amea säla obëgësalea, Udia dolïsä goda Moaba segeala Naëomibalä wi misi amo gabio.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Ea nema nabahalea, Hamoi hamolo dolö nefolalebego baagido eladi gadoi bali gägä didigafui difolalebe amo misila aligi hobeala mudulela nabasio. E yosefalï maala hamoi hamosamu nelo gaso, holöfalï hele fila awälahilä bu hamosa neagomelëla säi.
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Amala säsebegi, Boasaea ema sähalea, Udia dolïsä-o, sagai odoagi nofe dabiala auloeo. Gui udia hamoi hamolo nefolalebe go ilibalä eladi gadoi bali gägä gomu misisa namialo.
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Dolö hamoi hamose golia hamosego abidi hamosebelela fädäla bealahilä udiafalï golibalä gedola hamoi hahamola awäha namialo. Na dolö wi nefolalebe golima, dima nafade hamoloeola säimelë. Di ödä haläseda, ilia ödä iigi usi dië bimolömelë amogi mualola säi.
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Boasaea amala säsebegi, Uludia nagadaia gumusula dia idogolahilä ema sähalea, Dia nema mala hedabi go hamosegoda mi edoïe amaha. Neda sege wagadi made fii udia misi saleawela säi.
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Amala säsebegi, Boasaea säla obëgësalea, Dïe digua baagolahilä salea mala hedabi, diguamema hamoila säi amo nabimelë. Dia dïe dieme diadoge dïe segege dïgïla udia dolö dia dawa made beahage melëlo madebalä namolö misila säi amo nabimelë.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Dia mala hedabi hamoi amoïe Godea dimage amo gadola hamomäia. Isilaleïe Dafidilo Geloi Godea dige amo gadola sigi neëgi, ïe augia hawa musügä namolö misi goïege bidi edefade nimäiamelëla säla ï.
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Uludia säla obëgësalea, Dolö edefade-e, neda dïe hamoi hamolo udia sefolalebe amolibalä afädëdi made sulo amo, dia oböla, ado hedabi nebalä säse goeada, ne neala gelolasimelëla säla ï.
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Molö molö fu besela galasebegi Boasaea Uludima bu sähalea, di guwi maala salea beledi wahalo gadoi difolalebe gowegi gelebi ödägi gela molö misiëla säi. Amala säsebegi, Uludi e hamoi hamolo amolibalä maala sebegi, Boasaea eladi gadoi bali gobei odoa amogi Uludi muäia neala ï. Ï amo naala bolesalea odoa fea digai.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Uludi e molö naha maadelahilä awäla eladi gadoi bali amo bu misila aligi awäha nelo. Uludi e awäse amo gaalu, Boasaea ïe hamoi hamolo dolö amolima sähalea, Uludia eladi gadoi bali doboi dibeadi gogi nelea maaseda, ema nemomabio.
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Doboi dibea ami eladi gadoi bali gogi damusaleada odoa e neala gaumäia damula gui guila aligi mosalo. Amo neala gausegida dilia ema nimabula säloeola säi.
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Uludia eladi gadoi bali amo misisa nebegimu eso digala deadi. Ea misisa maadelahilä, e molöïe eladi gadoi bali amo dobila hedefala mogela negei. Amoïe yöida gilo nabülasi gadoi.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Uludia eladi gadoi bali amo ägüla awäla mosöa egoamema olei. Esoa helesalea molö nahalea fea digai ägüi amoge egoamegali muäia neala ï.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Amo gadola hamoi amo bealahilä, Naëomia Uludima nabahalea, Dia walio eladi gadoi bali misila hamoi hahamola awäha nelogoda, dolö nowëa sagaia hamosa nelola nabi. Dolö dima hedabi hamolo gomada, Godeïe obeägïlasiloea eege obeägïlasimäiamelëla säi. Amala sälebe, Uludia säla obëgësalea, na eladi gadoi bali sagaia hamoi hamosa nelo amoda, dolö afädë Boasaea sagaia hamosolomelëla säla ï.
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Ea amala säla ïasebegi, Naëomia sähalea, Dafidilo Geloi neebe ameada baagoi amolibaläge sebe welibaläge hamomolömelëla säla negei amoda asialo made neebe ameada Boasa eege obeägïlasimäiala sähawela säi. Naëomia bu sähalea, Boasa goda dofä nilï sosogofalï fii afädë neamelë. Alï fidila negemolöge beaha namolöge mala dibe amo gadolada dolö goea hamomolömelëla säla ï.
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Amala säsebegi, Uludia sähalea, Eage nema ado afädë gomalä säsio. Neda ïe hamoi hamolo udia amolibalä hamoi hahamola awäha nea, eladi gadoi bali ilia hamola wagasolo amo misila wagamalola säimelë.
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Amala sälebe, Naëomia Uludima sähalea, Nidiwi-e, säi go gadola wäla Boasaïe hamoi hamolo udia nefolalebegobalä gedola eladi gadoi bali, ïe sagaia guimu hamosa namialo. Dolö elöïe eladi gadoi bali sagaido nofe dabiala awäseda, di neala nafadelasimolö dië bimolömelëla säla ï.
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Uludia Boasaïe hamoi hamolo nefolalo amolibalä eladi gadoi bali gägäge widi gägäge modoala dobola nelelegela awäha nelo amolia hamola wagala afiase amo gadola eage misila wagala asi. Uludi eda egoame sali amobalämu nelo.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.