Jó 7
Esperanto (ESPERANTO) vs NVT
1 Difinita estas ja por la homo la limtempo sur la tero, Kaj liaj tagoj estas kiel la tagoj de dungito.
1 “Acaso a vida na terra não é uma luta? Nossos dias são como os de um trabalhador braçal,
2 Kiel sklavo, kiu sopiras al ombro, Kaj kiel dungito, kiu atendas sian pagon,
2 como o servo que anseia pela sombra, como o empregado à espera do pagamento.
3 Tiel mi ricevis sorte monatojn vantajn, Kaj noktoj turmentaj estas nombritaj al mi.
3 Recebi de herança meses de puro vazio, fui condenado a passar noites longas em aflição.
4 Kiam mi kuŝiĝas, mi diras:Kiam mi leviĝos? Sed la vespero fariĝas longa, kaj mi satiĝas de maltrankvileco ĝis la tagiĝo.
4 Deitado na cama, penso: ‘Quando chegará a manhã?’, mas a noite se arrasta e reviro-me até o amanhecer.
5 Mia korpo estas kovrita de vermoj kaj de pecoj da tero; Mia haŭto krevis kaj putras.
5 Meu corpo está coberto de vermes e crostas de feridas; minha pele se racha e vaza pus.”
6 Miaj tagoj forflugis pli facile, ol bobeno de teksisto, Kaj pasis, lasinte nenian esperon.
6 “Meus dias correm mais depressa que a lançadeira de um tecelão e terminam sem esperança.
7 Memoru, ke mia vivo estas bloveto, Ke miaj okuloj ne plu revidos bonon;
7 Lembra-te, ó Deus, de que minha vida é apenas um sopro; nunca mais voltarei a ver a felicidade.
8 Ne plu revidos min okulo de vidanto; Vi volos ekrigardi min, sed mi jam ne ekzistos.
8 Tu me vês agora, mas em breve não me verás; procurarás por mim, mas já não existirei.
9 Nubo pasas kaj foriras; Tiel ne plu revenas tiu, kiu iris en Ŝeolon;
9 Como uma nuvem que se dissipa e some, os que descem à sepultura
10 Li ne plu revenas en sian domon; Lia loko ne plu rekonos lin.
10 Deixam seu lar para sempre, e ninguém se lembrará deles novamente.
11 Tial mi ne detenos mian buŝon; Mi parolos en la premiteco de mia spirito, Mi plendos en la maldolĉeco de mia animo.
11 “Não posso me calar, tenho de expressar minha angústia; minha alma amargurada precisa se queixar.
12 Ĉu mi estas maro aŭ mara monstro, Ke Vi starigis gardon por mi?
12 Acaso sou eu o mar revolto ou algum monstro marinho, para que me ponhas sob vigilância?
13 Kiam mi pensas, ke mia lito min konsolos, Ke mia kuŝejo plifaciligos mian suferadon,
13 Penso: ‘Na cama encontrarei descanso, e o leito me aliviará o sofrimento’,
14 Tiam Vi teruras min per sonĝoj, Timigas min per vizioj;
14 mas tu me assustas com sonhos e me aterrorizas com visões.
15 Kaj mia animo deziras sufokiĝon, Miaj ostoj la morton.
15 Preferiria ser estrangulado; melhor morrer que sofrer assim.
16 Tedis al mi; ne eterne mi vivu; Forlasu min, ĉar miaj tagoj estas vantaĵo.
16 Odeio minha vida e não quero continuar a viver; deixa-me em paz, pois meus dias passam como um sopro.
17 Kio estas homo, ke Vi faras lin granda, Ke Vi zorgas pri li,
17 “O que é o ser humano, para que lhe dês tanta importância e penses nele com tanta atenção?
18 Ke Vi rememoras lin ĉiumatene, Elprovas lin ĉiumomente?
18 Pois o examinas todas as manhãs e o pões à prova a cada instante.
19 Kial Vi ne deturnas Vin de mi, Ne lasas min libera eĉ tiom, ke mi povu engluti mian salivon?
19 Por que não me deixas em paz? Dá-me tempo pelo menos para engolir a saliva!
20 Se mi pekis, kion mi per tio faris al Vi, ho gardanto de la homoj? Kial Vi faris min celo de Viaj atakoj, Ke mi fariĝis ŝarĝo por mi mem?
20 Se eu pequei, o que te fiz, ó Vigia de toda a humanidade? Por que fizeste de mim o teu alvo? Acaso sou um fardo para ti?
21 Kaj kial Vi ne deprenas mian pekon, ne pardonas mian malbonagon? Jen mi ja baldaŭ kuŝos en la tero; Kaj kiam Vi morgaŭ serĉos min, mi ne ekzistos.
21 Por que não perdoas meu pecado e removes minha culpa? Pois em breve me deitarei no pó e morrerei; quando procurares por mim, já não existirei”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.