Tiago 3
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs VC
1 Iḷauraamaaŋ, iñugiaktuasii iḷisautrauniasuŋaqasi piviksraqaġaluaġupsi. Atakkii Agaayyutim uvagut iḷisautrauruani atanniġisigaatigut pitḷuglugu atlaniñ.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Iluqata kinniqiraqtugut atlakaaġiikun. Iñuk kinniqiraġaŋitñami suraġałipayaaġmigun taamna quyalitñiktuq Agaayyutmik. Taavruma iñuum aŋalatlagaa timini iluqaan.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Uvvaukua atrikusautit, Iñuum aŋalarrutchiġumiuŋ qunŋich qaniŋisigun taavruma aŋalatlagaa iluqaan.|src="HK00029B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Jas 3.3"
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Umiaqpaitsuli aŋalatchiġaqtut mikiruuramiñ aquutmiñ igliġvigisukkaŋagun aquttim.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Taatnatuntuuq uqaq, mikigaluaqhuni timimi aglaan uqavigaaqpauraġaqtuq. Uvvasuliuna, Ikniŋuluuram iknaktittaġigaa nuna napaaqtuqtuummaan.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Uqaqput taavrumatun ikniqtun ittuq. Uqaq mikigaluaqhuni saqviutriruq isummatipayaanik pigiitchuanik iñuum pigikkaŋiñik uummatmiñi. Uqałipayaapta pigiitchuat qił̣huqtaġaġigaa piqatigiił̣iq akunġatni iñuich, tuunġaumkii taatnaqtitluta.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Iñuich taimakŋaaglaan nuyuiqsairaqtut atlakaaġiiñik niġrutinik: aŋŋutiniglu tiŋmianiglu paamġuqtuaniglu taġium aŋŋutaiñiglu.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Aglaan iñupayaam aŋalalguitkaa uqani. Uqaq aŋalatchuġnaitchuq. Iñupayaam isummataa immaukkaqtuq iñugiaktuanik pigiitchuanik isummatinik, iḷuliktun immaukkaqtuq tuqunamik.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Uqaptiknik quyaraġigikput Ataniqput Aapagikkaqput sulipsuuq uqaptiknik uqamaqłuutigivut iñuuniaqatiuvut iñiqtaŋaruat Agaayyutim atriŋatun.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Taavrumakŋa atautchimiñ qaniġmiñ quyałiq naagaqaa uqapiḷułiq aniraqtuq. Iḷauraamaaŋ, kisimi quyałiq aniraġaqtuksrauruq.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Uvvasuli atrikusautik ukuak, imillautaġlu imiġiiḷaġlu atautchimiñ suvlikkumiñaitchuk.
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Taatnatuntuuq nunaŋiagich nauriyumiñaitchut paunġanik, naagaunniiñ uqpiich nauriyumiñaitchut aqpiŋñik. Tarakŋa iḷitchuġigikput una, kisimi quyałiq aniraġaqtuksrauruq qaniġmiñ.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Akunnapsitñi-samma piqaqpakiaq kaŋiqsimaaġikkasugiruamik? Taatnatchimik iñuŋmik piqaqpan, kiikaa urriqsuutigiliuŋ kaŋiqsisiqaqtilaani suraġałipayaaġmigun iñuuniallautałiġmigunlu.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Aglaan piqaqtusi uumiksrił̣iġmik ilipsitñi killuqsrił̣iġmiglu kamanaġniałiġmiglu. Piqaġupsi taatnatchiñik kamasaaġutiginagu kaŋiqsimałiqsi atakkii taatnaġupsi akikŋaqtuġiksi iḷumutuupluni ittuaq.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Taatnasiq isumatułiq pakmakŋaqtauŋitchuq aglaan iñukmitŋaqtauruq, agaayyutitŋaqtauŋitchuq, tuunġaqŋaqtauruq.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Ukpiqsriruat killuqqutipmata avatmun kamasaaġutigiplugulu isumatułiqtiŋ, sanmisił̣iq atlakaaġiisigun ittaqtuq.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Aglaan iñuk isumatułiġmik pakmakŋaqtamik piqaqtuaq ipqitchuq, qiñuisaaġuŋnaqmipḷuniḷu, aggaŋaitmipḷuniḷu, uqautisuġnaqmiuq; iḷunŋuktaupmipḷuni, aasiiñ iñuich ikayuusiaqaġvigiplugu; tunŋaviupluni ukpiŋŋuaqtauŋuŋitmiuq.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Kiisaimmalu qiñuisitchiñiaqtuat ukpiqsriruanik quviagigisivaat iñuułiq taatnasiq quyalisauruaq Agaayyutmun, atriḷugich nautchiirit quviasuutiqaqtuat katittaġmiknik.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.