Tiago 3
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB
1 Iḷauraamaaŋ, iñugiaktuasii iḷisautrauniasuŋaqasi piviksraqaġaluaġupsi. Atakkii Agaayyutim uvagut iḷisautrauruani atanniġisigaatigut pitḷuglugu atlaniñ.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Iluqata kinniqiraqtugut atlakaaġiikun. Iñuk kinniqiraġaŋitñami suraġałipayaaġmigun taamna quyalitñiktuq Agaayyutmik. Taavruma iñuum aŋalatlagaa timini iluqaan.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Uvvaukua atrikusautit, Iñuum aŋalarrutchiġumiuŋ qunŋich qaniŋisigun taavruma aŋalatlagaa iluqaan.|src="HK00029B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Jas 3.3"
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Umiaqpaitsuli aŋalatchiġaqtut mikiruuramiñ aquutmiñ igliġvigisukkaŋagun aquttim.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Taatnatuntuuq uqaq, mikigaluaqhuni timimi aglaan uqavigaaqpauraġaqtuq. Uvvasuliuna, Ikniŋuluuram iknaktittaġigaa nuna napaaqtuqtuummaan.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 Uqaqput taavrumatun ikniqtun ittuq. Uqaq mikigaluaqhuni saqviutriruq isummatipayaanik pigiitchuanik iñuum pigikkaŋiñik uummatmiñi. Uqałipayaapta pigiitchuat qił̣huqtaġaġigaa piqatigiił̣iq akunġatni iñuich, tuunġaumkii taatnaqtitluta.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Iñuich taimakŋaaglaan nuyuiqsairaqtut atlakaaġiiñik niġrutinik: aŋŋutiniglu tiŋmianiglu paamġuqtuaniglu taġium aŋŋutaiñiglu.
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Aglaan iñupayaam aŋalalguitkaa uqani. Uqaq aŋalatchuġnaitchuq. Iñupayaam isummataa immaukkaqtuq iñugiaktuanik pigiitchuanik isummatinik, iḷuliktun immaukkaqtuq tuqunamik.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Uqaptiknik quyaraġigikput Ataniqput Aapagikkaqput sulipsuuq uqaptiknik uqamaqłuutigivut iñuuniaqatiuvut iñiqtaŋaruat Agaayyutim atriŋatun.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Taavrumakŋa atautchimiñ qaniġmiñ quyałiq naagaqaa uqapiḷułiq aniraqtuq. Iḷauraamaaŋ, kisimi quyałiq aniraġaqtuksrauruq.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 Uvvasuli atrikusautik ukuak, imillautaġlu imiġiiḷaġlu atautchimiñ suvlikkumiñaitchuk.
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 Taatnatuntuuq nunaŋiagich nauriyumiñaitchut paunġanik, naagaunniiñ uqpiich nauriyumiñaitchut aqpiŋñik. Tarakŋa iḷitchuġigikput una, kisimi quyałiq aniraġaqtuksrauruq qaniġmiñ.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Akunnapsitñi-samma piqaqpakiaq kaŋiqsimaaġikkasugiruamik? Taatnatchimik iñuŋmik piqaqpan, kiikaa urriqsuutigiliuŋ kaŋiqsisiqaqtilaani suraġałipayaaġmigun iñuuniallautałiġmigunlu.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Aglaan piqaqtusi uumiksrił̣iġmik ilipsitñi killuqsrił̣iġmiglu kamanaġniałiġmiglu. Piqaġupsi taatnatchiñik kamasaaġutiginagu kaŋiqsimałiqsi atakkii taatnaġupsi akikŋaqtuġiksi iḷumutuupluni ittuaq.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Taatnasiq isumatułiq pakmakŋaqtauŋitchuq aglaan iñukmitŋaqtauruq, agaayyutitŋaqtauŋitchuq, tuunġaqŋaqtauruq.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Ukpiqsriruat killuqqutipmata avatmun kamasaaġutigiplugulu isumatułiqtiŋ, sanmisił̣iq atlakaaġiisigun ittaqtuq.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Aglaan iñuk isumatułiġmik pakmakŋaqtamik piqaqtuaq ipqitchuq, qiñuisaaġuŋnaqmipḷuniḷu, aggaŋaitmipḷuniḷu, uqautisuġnaqmiuq; iḷunŋuktaupmipḷuni, aasiiñ iñuich ikayuusiaqaġvigiplugu; tunŋaviupluni ukpiŋŋuaqtauŋuŋitmiuq.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Kiisaimmalu qiñuisitchiñiaqtuat ukpiqsriruanik quviagigisivaat iñuułiq taatnasiq quyalisauruaq Agaayyutmun, atriḷugich nautchiirit quviasuutiqaqtuat katittaġmiknik.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.