Romanos 7
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NTLH
1 Aniqatiut, iluqasri kaŋiqsimagiksi maliġutaksraq Moses-ŋum aglaaġikkaŋa. Iḷisimapmigiksi maliġutaksramun aŋalałha iñuk iñuusrugaaŋŋaġmi.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Uvvaami taamna urriqsruutaupmiuq, aġnaq nayuutigisiruq maliġutaksrakun aŋutmikni iñuuniqtutilaaŋani. Aglaan aŋutriŋ tuqukpan iḷaqatnitqił̣hiñauruq tuvraqługu maliġutaksraq.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Aglaan iḷaqatnikkumi atlamik aŋutmik uiñi iñuuŋŋaan, maliġutaksram nipliutigigaa sayuŋaruaŋunipḷugu. Aglaan aŋutriŋ tuqukpan aġnaq iḷaqatnitqił̣hiñauruq. Taatnaqhuni iḷaqatnikkumi atlamik aŋutmik uiñi tuquanikpan patchisaitchuq maliġutaksramiñ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Aniqatiumaaŋ, taatnatun itmiuq ilipsitñun. Christ tuqupman, tuquqatigiruatun pigiksi, aasriiñ aglausimaruat maliġutaksrat aŋalanġiġaasri. Pakma pigiliutipkaqtusri atlamun. Pigiliutigaasri aŋitqiksitauruam tuqułiġmiñ. Tarraasriiñ iñuuruksraurusri Agaayyutmun savautilugu.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Qaaŋiqsuami iñuusrugaaŋŋapta kaŋiġruaqtakun pisuġruałipta aŋalataġigaa timigikkaqput pisigiplugu maliġutaksraq. Tarra savaaqaqtugut savaktaksraġinġisaptiknik maliglugu maliġutaksraŋa Agaayyutim. Suraġałipayaapta tikiutigaatigut tuqułiġmun.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Pakma patchisaikkaurugut maliġutaksramiñ, aasriiñ tuquŋaruatun iḷiḷuta maliġutaksramun isiqtaġipluta qaaŋiqsuami. Taatnaqhuta pakma savautinġitchikput Agaayyun utuqqakun aglausimaruakun maliġutaksrakun, aglaan pakma savautiaqsigikput Ipqitchuakun Irrutchikun iñuuŋŋapta nutauruamik iñuułiġmik.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Isrumavaluktusri nipliġñipḷuŋa killuqsaunlu maliġutaksraġlu atinipḷugik taapkuak. Taatniinġitchuq. Aglaan maliġutaksrakun kaŋiqsigiga killuqsautim qanuutautilaaŋa. Nalunayaġiga kaviuġutiłiq maliġutaksram nipliutiginġitpagu nalaunŋaiññipḷugu itnautauruaq, “Kaviuqnak.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Aasrii killuqsautim pisaasruqsipḷuni atuqtitkaqsipḷuŋa taavrumiŋa tillitmik suli qanusripayaamik nalaunŋaitchuamik. Aglaan maliġutaksraitman killuqsaun saŋŋiksraitchuq.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Iñuuniaġuugaluaqtuami maliġutaksraiḷaakun iḷitchuġigaluaqnagu maliġutaksraq. Aglaan maliġutaksram iḷitchuġipkaqmagu tilliñ tarakŋaaglaan killuqsaun uummatqiaqsiruq. Taatnaqłuŋa iñuutchikun tuquruŋa.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Tilliñ tikiutriruksraqtuaq iñuułiġmik uvaŋnun tikiutripiaqtuq tuqułiġmik.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Killuqsautim kinnipḷuŋa tillisikun tuqupkaġaaŋa iñuutchikun.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Tarra aglausimaruaq maliġutaksraq ipqitchuq. Taatnatuntuuq tilliñ ipqitchuq nalaunŋapluni nakuupluniḷu.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Itnautauniqpami? Qanusrim nakuuruam tikiutiniqpaŋa tuqułiġmun? Qaŋaa! Killuqsautim atuqługu nakuuruaq [tilliñ] tuqupkaġaaŋa. Taamna atummiruq uvaŋnun qiñiqqupluŋa qanusriutilaaŋanik killuqsautim. Tilliñ qiñiqtitaġigaa killuum pigiiḷḷapiaqtilaaŋa.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Iḷisimagikput maliġutaksram agaayyutmiqnisaułha, aglaan uvaŋa animaruŋa kaŋiġruaqtaqaqłuŋa. Killuum aŋalataġigaaŋa tigutaaŋupmatun.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Kaŋiqsitḷaitchiga suraġałiġa. Piñġitchitka nakuuruat pisukkatka, aasriiñ suraġaqłuŋa pigiitchuanik uumigikkamnik.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Aasrii atuġupkich atuġunġisatka uumigiplugich, aŋiġiga maliġutaksram nakuutilaaŋa.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Nutauruam iñuutchima pipkanġitchai tamatkua uumigikkatka. Aglaan ilitqusriġruaġma iḷumni pipkaġaġigai.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Ii, iḷisimagiga ilitqusriġruaq iḷumni nakuunġisilaaŋa, atakkii kaŋiġruaqtaqaqłuŋa uvamni. Suraġaġukkaluaġiga nakuuruaq aglaan suraġalguitchiga.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Atunġitchaġigiga nakuuruaq atuġukkaġa aasriiñ atuqługu pigiitchuaq atuġunġisaġa.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Taatnaqługu atuġuuniġupkich atuġunġisatka, nutauruam iñuutchima atuqtinġitchai tamatkua, aglaan ilitqusriġruam iḷumni atuqtitaġigaaŋa tamatkuniŋa pigiitchuanik.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Taatnaqługu iḷitchuġigiga taamna iḷumutuułiq, suraġaqsaqama nakuuruamik pigiitchuam nayuġaġigaaŋa.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Uvva uummatimni quviasruutigigaluaġiga Agaayyutim maliġutaksraŋa,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 aglaan qiñiġiga atla maliġutaksraq aŋalatchiruaq timimnik. Timima maliġutaksraŋan aŋuyakkaa akiḷḷiḷiqł̣ugu maliġutaksraq isrummatimni. Taamna atla maliġutaksraq aŋalatchiruaq timimnik killuum maliġutaksraġigaa, taavrumaasrii aŋalatchiruam tigutaaġiliutipluŋa.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Iłuiḷḷiuġnaġniaqpat! Iñukniaq uvaŋni! Kia annautigisivaŋa taavrumakŋa timimiñ tikiutriruamiñ tuqułiġmun?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Agaayyutim annautigisigaaŋa. Quyagiga ilaa anniqsuġluqmaŋa uumuuna Jesus Christ atannaptigun! Tarraasriiñ isrumamni kamagisukkiga Agaayyutim maliġutaksraŋa, aglaan ilitqusriġruaġma tigutaaġipkaġaaŋa maliġutaksraŋanun killuum.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.