Romanos 4

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Abraham, sivulliuruaq Jew-ŋuruapayaanun, urrakusrautigilakput iñuŋmun ukpiqsrił̣iġmigun nalaunŋasripkakkauruamun Agaayyutmi.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nalaunŋasripkaġniġumi Agaayyutmi savaaġmigun tarra uqavigaaġutiksraqaġayaqtuq, aglaan uqavitḷaitchuq sivuġaani Agaayyutim.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Agaayyutim makpiġaaŋiñi aglausimaruq, “Abraham ukpiqsriruq Agaayyutmik aasrii Agaayyutim akuqtuġaa piqutigiplugu ukpiqsrił̣ha nalaunŋasripkakkaupluni.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Iñuk savakami akiḷiusiaqaġaqtuq. Akiḷiusiaŋa aatchuutaunġitchuq aglaan akiḷikkauraqtuq savaaġmigun.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Iñuk nalaunŋasritḷaitchuq Agaayyutmi savaallautaġmigun, aglaan iñuk ukpiqsrigumi Agaayyutmik nalaunŋasripkairuamik agaayyutaiḷaamik iŋmiñi. Agaayyutim akuqtuġaġigaa taavruma ukpiqsrił̣ha aasrii nalaunŋasripkaqługu.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David-ŋum uqautigipmiñiġaa iñuk iḷumun quvianamiunipḷugu Agaayyutim nalaunŋasripkaqmagu savaallautaġmiguunġitchuaq. Itnaġniqsuq,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Quvianamiurut tamatkua
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Quvianamiuruq iñuk
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Taamna quvianamiułiq itpa kisiitñun tamatkunuŋa nalunaitmiutchiqsimaruanun? Naagga! Itmiuq tamatkunuŋa nalunaitmiutchiqsimaiḷaanun. Uqautigianikkikput Abraham-mun ukpiqsriñipḷugu Agaayyutmik, aasriiñ piqutigiplugu ukpiqsrił̣ha Agaayyutim akuqtuġnipḷugu nalaunŋasripkakkaupluni.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Agaayyutim akuqtuġniqpauŋ Abraham sivuagun naaga aquagun nalunaitmiutchił̣han? Agaayyutim akuqtuġniġaa Abraham sivuagun nalunaitmiutchikkauŋaiñŋaan timimiñi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Abraham nalunaitmiutchikkauniqsuq aquvatigun. Nalunaitmiutchił̣ha iḷitchuqqutauniqsuq Agaayyutmun nalaunŋasripkakkauŋaniktilaaŋa pisigiplugu ukpiqsrił̣ha. Taatnaqługu Abraham aapagigaat iluqatiŋ iñuich ukpiqsriruat nalunaitmiutaiñŋaġmiŋ suli akuqtukkauruat nalaunŋasripkakkauplutiŋ Agaayyutmi.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abraham aapagipmigaat tamatkua nalunaitmiutchiqsimaruat. Iluqaġmiŋ nalunaitmiutchiqsimaruat timiłhiñamiktigun kiŋuviaġinġitchai Abraham-ŋum, aglaan kisiisa tamatkua ilaan kiŋuviaġigai tunŋaruat Agaayyutmik atripḷugu aapagikkavut Abraham nalunaitmiutchiġaluaqani.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Abraham kiñuviaġikkaniḷu akuqtuirut akiqsruutmik paitchaktaaqtilaaksraŋanik nunamik. Aglaan akuqtunġitchaa taamna akiqsruun pisigiplugu tupiksrił̣ł̣i maliġutaksraŋanik Moses-ŋum aglaaġikkaŋanik, aglaan akuqtuġaa akiqsruun Agaayyutim nalaunŋasripchaqmagu pisigiplugu ukpiqsrił̣ł̣i.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Uvvaami iñuich akuqtuitḷaniqpata Agaayyutim akiqsruutaanik maliġuałiġmiktigun atuqukkaŋat maliġutaksram, tarra ukpiqsrił̣iq suutnaunayaiññiqsuq aasriiñ Agaayyutim akiqsruutaa suutnaunġiḷḷuni.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Maliġutaksram itqaqtitkaa Agaayyutim anasriñŋuqsaġuutilaaŋa iñuŋnik tupiksritḷaitchuanik maliġutaksrapayaamik. Takku iñuich maliġutaksraitñamiŋ tupiksriñġirrutiksramik piitchut.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Taatnaqhutiŋ iñuich akuqtuġaġigaat Agaayyutim akiqsruutaa ukpiġutiqaqamiŋ, aasriiñ taamna akiqsruun ilaan aatchuutigigaa akiiḷḷuni iłuaqqutrił̣iġmigun. Agaayyutim akiqsruutaa akiitñami, iluqaġmiŋ qitunġaġikkaŋat Abraham-ŋum akuqtułhiñaugaat. Akiqsruun taamna inġiññiqsuq kisiitñun Jew-ŋuruanun maligaqtuat maliġutaksramik. Itmiuq atlapayaanun ukpiġutiqaqtuanun Abraham-tun. Ilaa aapagigikput.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Aglaksimałhatun Agaayyutim Makpiġaaŋani, “Aapaġuqtitkikpiñ iñugiaktuanun iñuŋnun.” Abraham ukpiġigaa Agaayyun iñuupchaitḷaruaq tuquŋaruanik suli taiyuiruaq sunik inġitchuanik iḷipkaqługich.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham ukpiqsriruq niġiugaqaqhuni niġiunaġumiñaitchaluaŋŋaan aapagiliutinayaġniḷugu iñugiaktuanun iñuŋnun, takku nipliusriaqaqhuni, “Kiñuviatin iñugiaksigisirut.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham-ŋum ukpiqsrił̣ha Agaayyutmik sayaiqsinġiññiqsuq isrumagaluaŋŋaġmi timini tuqunipḷugu, takku tallimakipiaġuyasripḷuni aasriisuli aġnaat Sarah qitunġitlaitḷuni.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ukpiqsrił̣han uniñġiññiġaa. Ilaan arguaqtunġiññiġaa Agaayyutim akiqsruutaa. Ukpiqsrił̣ha sayaktusriḷaaġniqsuq, aasriiñ nanġaqługu Agaayyun.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Nalupqiginġiḷḷapiaġniġaa Agaayyutmun atuumapkaġniaqtilaaŋa akiqsruusriaġikkani.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Taatnaqhuni Agaayyutim akuqtuġniġaa Abraham nalaunŋasripkakkauplugu iŋmiñi pisigiplugu ukpiqsrił̣ha.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Aglaan tamatkua uqałhich Agaayyutim Makpiġaaŋani Abraham nalaunŋasripkakkaunipḷugu ukpiqsrił̣hagun aglakkaunġiññiqsut kisianik piqutigiplugu Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Tamatkua uqałhich aglakkaupmiñiqsut uvaptiknun. Agaayyutim akuqtuqmigaatigut nalaunŋasripkakkaupluta ukpiqsrił̣iptigun. Ukpiġigikput Agaayyun aŋipkairuaq Jesus-mik Atannaptiknik tuqułiġmiñiñ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jesus tuqukami akiḷiġñiġai navguił̣iqput aasriiñ aŋipkakkaukami tuqułiġmiñ nalaunŋasripkaġniġaatigut Agaayyutmi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.