Marcos 5

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iliŋich ikaaġniqsut igḷuanun narvam nunaŋatnun Gerasene-naġmiut.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Niupqauraqman umiamiñ paaġniġaa irrusiqł̣ulgum iḷuvġich akunġatniñ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Uvvaguuq taamna iñuuniaġniqsuaq tamaani. Kia-unniiñ iñuum qiḷiqsimalguitḷugu kalimñiġñik;
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Akulaiqł̣ugu qiḷiġaluaġaġniġaat niukkunlu argaigunlu. Kiktuġaalaraġniġai qilġutini piiyaqługich. Kia-unniiñ iñuum nuyuiqsalguiññiġaa.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ataramik unnuamiḷu uvlumiḷu nayuutiraġniqsuq nipaalapluni qipiqsralakami iḷuviġich akunġatniḷu qimiġaat qaaŋatniḷu, suli iñugiaktuami kiḷḷialapluni uyaġaŋnun.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Taiññaqiuraq qiñiqamiuŋ Jesus aqpaliqsruġniqsuq ilaanun, sitquġvigipluguasiiñ sivuġaanun.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Iñuum iḷuaniñ irrusiqł̣uum piyaa nipitugalukut, “Jesus, Iġñiŋa Qutchiŋñiqsrauruam Agaayyutim, suniaqpiŋa? Agaayyutim atqagun iŋiġikpiñ anasiñŋuqsaquŋitḷuŋa.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jesus-ŋum tiligaa irrusiqł̣uk anitquplugu taavrumakŋa iñuŋmiñ.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Atakkii Jesus-ŋum apiqsruġaa, “Sumik atiqaqpich?” Ilaan kiuniġaa, “Uvaŋa atiġa Iñugiaktuaq atakkii uvagut iñugiaktugut.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Tarra taavruma iŋiqsruaġniġaa, “Tuyuġiniaqasigut tamarrumakŋa nunamiñ.”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Qanimi munaqsraqpauraqaġniqsuq malġuŋnik kavluutiŋnik kunianik, niġiñiaqhutiŋ qimiġaami.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Irrusiqł̣uich iŋiqsruaqsiñiġaat, “Isiqtittigut kunianun taapkunuŋa.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Jesus-ŋum aŋiġniġai. Irrusiqł̣uk aullaġniqsut aŋutmiñ, isiqhutiŋaasiiñ kunianun. Iluqatiŋ kuniat paŋalikhutiŋ anayasuktuasuŋaqatiŋ ipnakun. Naparaġniqsut narvamun aasiiñ ipiplutiŋ.|src="HK00341B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Mr 5.13"
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Munaqsriruat taapkuniŋa kunianik qimakhutiŋ uqautityaġniġaich nunaaqqiġmiut. Tamatkua iñuich aullaqhutiŋ tautugiaġniġaat tamanna atuumaruaq.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Iñuich utlautikamiŋ Jesus-mun tautuŋniġaat irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuaq aquppiruaq atnuġaaqhuni qauġrimapluniḷu. Taatnaqhutiŋ iñuich iqsitchaŋniqsut.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Tamatkua qiñiqatauruat uqautigiaqsiñiġaat iñupayaanun qanuq atuumałha atlaġuqman irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuaq suli qanuq piyaqqułhat kuniat.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tavra iñuich iŋiqsruagaqsiñiġaat Jesus aullaquplugu nunamikniñ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Jesus ikiaqsipman umiamun taavruma irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuam iŋiqsruaqsiñiġaa maligukługu Jesus. Maliguliḷḷapiaġniġaa Jesus.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Naagauvva Jesus-ŋum maliquŋiññiġaa aglaan itna nipliutiłhiñaġniġaa, “Aiḷutin iḷauraaqnun uqautityakkich tamarrumiŋa kamanaqtuamik Atanġum savauttutaanik ilipnun suli iḷunŋuksrił̣hanik ilipnun.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Tavra iñuk aullaġniqsuq, aasiiñ quliaqtuagaqsipḷuni nanipayaaq Qulini Nunaaqqiñi qanuq kamanaqtuamik savaaqałha Jesus-ŋum iŋmiñun. Tarra iluqatiŋ iñuich quviġusuŋniqsut.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jesus utiqami igḷuanun narvam, iñugiaktuat iñuich katilgiññiqsut siñaani narvam.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Tavra aggiqmiñiqsuq aŋalataa Jew-ŋuruat katraġviata, Jairus-mik atilik. Tautukamiuŋ Jesus punniqsuq sivuġaanun.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Iŋiqsrullapiaġniqsuq itnaqhuni, “Paniuraġa amma tuqułhiñaaġuqtuq. Iḷiḷḷaŋniaqugitka argaktin ilaanun mamitquplugu. Iñuuyumauġli.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Taatnaqmantarra Jesus taamuŋaqatiqagiññiqsuq. Iñuich iñugiakpagitḷutiŋ malilgiññiġaat tatruqługuunniiñ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Aġnaqtuuq tamaaniitmiñiqsuq atniġñautiqaqtuaq auŋmik qulit malġuŋni ukiuni,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 iłuaqsipkaġniaġaluaqtitluni iñugiaktuanun taaktinun. Akiḷiqsuutigiplugitunniiñ sulliñaurani iłuaqsiŋiññiqsuq, aglaan atniġñaliqsaiññaġniqsuq.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ilaan tusaakamiuŋ Jesus utlautiniqsuq iñugiaktuat akunġatigun. Tarra tunuaniñ aksiŋñiġaa atnuġaaġikkaŋa,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 isumapluni, “Aksikkupku Jesus-ŋum atnuġaaŋa iłuaqsiyumiñaqtuŋa.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Tavrakŋatchiaq aunaaqsruŋaiġñiqsuq. Ikpiginiġaa timigikkaġmiñi iłuaqsił̣ł̣i taavrumakŋa atniġñautmiñ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jesus iḷisimaliqhuni saŋŋi aullaqtilaaŋanik iŋmiñiñ kiŋiaġniqsuq tatruqtuani nipliqhuni, “Kia aksiksiqpauŋ atnuġaaġa?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Maliġuaqtaiñ nipliutigaat, “Iḷisimagaluaqługu iñugiaktuanun tatruqtilaan, naagasuli apiqsruqtutin kimun aksiksilaaqnik.”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jesus qiñiġniaġniqsuq kimun aksiksilaaġmiñik.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Taavruma aġnam Jesus utlaŋniġaa iqsiḷiqsiqhuni attaqsraliqsiqhuni iḷisimaplunikii iłuaqsisilaaġmiñik. Putluni sivuġaanun uqautiniġaa aksiŋñipḷugu.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesus-ŋum nipliutigaa, “Ukpiqsrił̣iqpich iłuaqsipkaġaatin. Tutqiksautlasirutin, iłuaqsirutin atniġñautigikkaqniñ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jesus uqaqtitlugu iḷaŋich iñuich tikiññiqsut tupiġikkaŋaniñ taivruma aŋalataan katraġvium nipliqhutiŋ, “Paniuran tuquaniktuq. Iḷaksiatqiŋñiaqnagu Iḷisautri.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus-ŋum suliqutigisuŋaqnagich nipliqsuat nipliutigaa aŋalataa katraġvium, “Iqsiñak, ukpiqsrił̣hiñaġiñ.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ilaan kiñaunniiñ iñuk maliquŋiññiġaa avataatigun Peter-mlu, James-lu, suli John aniqatigikkaŋa James-ŋum.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tikitñamiŋ tupqanun aŋalataan katraġvium Jesus-ŋum qiñiġniġai kiñuvġurit tamatkualu qiarit atqunallapiaq.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Isiqhuni nipliutigai, “Suvaata itnaġniqpisi qiaplusiḷu? Una iḷiḷgaaq tuquŋitchuq, siñiktuaqsiñaqtuq.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Tamatkua mitautigiaqsiñiġaat. Uvvaasiiñ anitquniġai. Kisiŋŋuqhutiŋ aŋayuqaaglu iḷiḷgaam suli taapkualu piŋasut maliġuaqtai isiġniqsut iḷiḷgaam nalavigikkaŋanun.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tiguniġaa iḷiḷgaaq argaigun nipliutipluguasii, “Talitha Coum” (mumiutiqaqtuaq “Niviaqsiaġruuk, nipliutigikpiñ, makittin”).
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Tavrakŋatchiaq iḷiḷgaaq makinniqsuq pisuaqsipḷuniasiiñ. Taamna ukiuqtutilaaqaġniqsuq qulit malġuŋnik. Taapkua nayuutiruat quviġutchallapiaġniqsut.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ilaan iñiqtiġniġai kisumununniiñ iḷitchuġipkaquŋitḷugu tamanna atuumaruaq aglaan niġipkaquniġaa.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.