Marcos 5

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iliŋich ikaaġniqsut igḷuanun narvam nunaŋatnun Gerasene-naġmiut.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Niupqauraqman umiamiñ paaġniġaa irrusiqł̣ulgum iḷuvġich akunġatniñ.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Uvvaguuq taamna iñuuniaġniqsuaq tamaani. Kia-unniiñ iñuum qiḷiqsimalguitḷugu kalimñiġñik;
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Akulaiqł̣ugu qiḷiġaluaġaġniġaat niukkunlu argaigunlu. Kiktuġaalaraġniġai qilġutini piiyaqługich. Kia-unniiñ iñuum nuyuiqsalguiññiġaa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ataramik unnuamiḷu uvlumiḷu nayuutiraġniqsuq nipaalapluni qipiqsralakami iḷuviġich akunġatniḷu qimiġaat qaaŋatniḷu, suli iñugiaktuami kiḷḷialapluni uyaġaŋnun.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Taiññaqiuraq qiñiqamiuŋ Jesus aqpaliqsruġniqsuq ilaanun, sitquġvigipluguasiiñ sivuġaanun.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Iñuum iḷuaniñ irrusiqł̣uum piyaa nipitugalukut, “Jesus, Iġñiŋa Qutchiŋñiqsrauruam Agaayyutim, suniaqpiŋa? Agaayyutim atqagun iŋiġikpiñ anasiñŋuqsaquŋitḷuŋa.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Jesus-ŋum tiligaa irrusiqł̣uk anitquplugu taavrumakŋa iñuŋmiñ.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Atakkii Jesus-ŋum apiqsruġaa, “Sumik atiqaqpich?” Ilaan kiuniġaa, “Uvaŋa atiġa Iñugiaktuaq atakkii uvagut iñugiaktugut.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Tarra taavruma iŋiqsruaġniġaa, “Tuyuġiniaqasigut tamarrumakŋa nunamiñ.”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Qanimi munaqsraqpauraqaġniqsuq malġuŋnik kavluutiŋnik kunianik, niġiñiaqhutiŋ qimiġaami.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Irrusiqł̣uich iŋiqsruaqsiñiġaat, “Isiqtittigut kunianun taapkunuŋa.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesus-ŋum aŋiġniġai. Irrusiqł̣uk aullaġniqsut aŋutmiñ, isiqhutiŋaasiiñ kunianun. Iluqatiŋ kuniat paŋalikhutiŋ anayasuktuasuŋaqatiŋ ipnakun. Naparaġniqsut narvamun aasiiñ ipiplutiŋ.|src="HK00341B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Mr 5.13"
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Munaqsriruat taapkuniŋa kunianik qimakhutiŋ uqautityaġniġaich nunaaqqiġmiut. Tamatkua iñuich aullaqhutiŋ tautugiaġniġaat tamanna atuumaruaq.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Iñuich utlautikamiŋ Jesus-mun tautuŋniġaat irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuaq aquppiruaq atnuġaaqhuni qauġrimapluniḷu. Taatnaqhutiŋ iñuich iqsitchaŋniqsut.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Tamatkua qiñiqatauruat uqautigiaqsiñiġaat iñupayaanun qanuq atuumałha atlaġuqman irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuaq suli qanuq piyaqqułhat kuniat.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Tavra iñuich iŋiqsruagaqsiñiġaat Jesus aullaquplugu nunamikniñ.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jesus ikiaqsipman umiamun taavruma irrusiqł̣uqaġuugaluaqtuam iŋiqsruaqsiñiġaa maligukługu Jesus. Maliguliḷḷapiaġniġaa Jesus.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Naagauvva Jesus-ŋum maliquŋiññiġaa aglaan itna nipliutiłhiñaġniġaa, “Aiḷutin iḷauraaqnun uqautityakkich tamarrumiŋa kamanaqtuamik Atanġum savauttutaanik ilipnun suli iḷunŋuksrił̣hanik ilipnun.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Tavra iñuk aullaġniqsuq, aasiiñ quliaqtuagaqsipḷuni nanipayaaq Qulini Nunaaqqiñi qanuq kamanaqtuamik savaaqałha Jesus-ŋum iŋmiñun. Tarra iluqatiŋ iñuich quviġusuŋniqsut.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesus utiqami igḷuanun narvam, iñugiaktuat iñuich katilgiññiqsut siñaani narvam.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Tavra aggiqmiñiqsuq aŋalataa Jew-ŋuruat katraġviata, Jairus-mik atilik. Tautukamiuŋ Jesus punniqsuq sivuġaanun.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Iŋiqsrullapiaġniqsuq itnaqhuni, “Paniuraġa amma tuqułhiñaaġuqtuq. Iḷiḷḷaŋniaqugitka argaktin ilaanun mamitquplugu. Iñuuyumauġli.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Taatnaqmantarra Jesus taamuŋaqatiqagiññiqsuq. Iñuich iñugiakpagitḷutiŋ malilgiññiġaat tatruqługuunniiñ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Aġnaqtuuq tamaaniitmiñiqsuq atniġñautiqaqtuaq auŋmik qulit malġuŋni ukiuni,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 iłuaqsipkaġniaġaluaqtitluni iñugiaktuanun taaktinun. Akiḷiqsuutigiplugitunniiñ sulliñaurani iłuaqsiŋiññiqsuq, aglaan atniġñaliqsaiññaġniqsuq.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Ilaan tusaakamiuŋ Jesus utlautiniqsuq iñugiaktuat akunġatigun. Tarra tunuaniñ aksiŋñiġaa atnuġaaġikkaŋa,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 isumapluni, “Aksikkupku Jesus-ŋum atnuġaaŋa iłuaqsiyumiñaqtuŋa.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Tavrakŋatchiaq aunaaqsruŋaiġñiqsuq. Ikpiginiġaa timigikkaġmiñi iłuaqsił̣ł̣i taavrumakŋa atniġñautmiñ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesus iḷisimaliqhuni saŋŋi aullaqtilaaŋanik iŋmiñiñ kiŋiaġniqsuq tatruqtuani nipliqhuni, “Kia aksiksiqpauŋ atnuġaaġa?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Maliġuaqtaiñ nipliutigaat, “Iḷisimagaluaqługu iñugiaktuanun tatruqtilaan, naagasuli apiqsruqtutin kimun aksiksilaaqnik.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesus qiñiġniaġniqsuq kimun aksiksilaaġmiñik.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Taavruma aġnam Jesus utlaŋniġaa iqsiḷiqsiqhuni attaqsraliqsiqhuni iḷisimaplunikii iłuaqsisilaaġmiñik. Putluni sivuġaanun uqautiniġaa aksiŋñipḷugu.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus-ŋum nipliutigaa, “Ukpiqsrił̣iqpich iłuaqsipkaġaatin. Tutqiksautlasirutin, iłuaqsirutin atniġñautigikkaqniñ.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesus uqaqtitlugu iḷaŋich iñuich tikiññiqsut tupiġikkaŋaniñ taivruma aŋalataan katraġvium nipliqhutiŋ, “Paniuran tuquaniktuq. Iḷaksiatqiŋñiaqnagu Iḷisautri.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus-ŋum suliqutigisuŋaqnagich nipliqsuat nipliutigaa aŋalataa katraġvium, “Iqsiñak, ukpiqsrił̣hiñaġiñ.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ilaan kiñaunniiñ iñuk maliquŋiññiġaa avataatigun Peter-mlu, James-lu, suli John aniqatigikkaŋa James-ŋum.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tikitñamiŋ tupqanun aŋalataan katraġvium Jesus-ŋum qiñiġniġai kiñuvġurit tamatkualu qiarit atqunallapiaq.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Isiqhuni nipliutigai, “Suvaata itnaġniqpisi qiaplusiḷu? Una iḷiḷgaaq tuquŋitchuq, siñiktuaqsiñaqtuq.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Tamatkua mitautigiaqsiñiġaat. Uvvaasiiñ anitquniġai. Kisiŋŋuqhutiŋ aŋayuqaaglu iḷiḷgaam suli taapkualu piŋasut maliġuaqtai isiġniqsut iḷiḷgaam nalavigikkaŋanun.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Tiguniġaa iḷiḷgaaq argaigun nipliutipluguasii, “Talitha Coum” (mumiutiqaqtuaq “Niviaqsiaġruuk, nipliutigikpiñ, makittin”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Tavrakŋatchiaq iḷiḷgaaq makinniqsuq pisuaqsipḷuniasiiñ. Taamna ukiuqtutilaaqaġniqsuq qulit malġuŋnik. Taapkua nayuutiruat quviġutchallapiaġniqsut.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ilaan iñiqtiġniġai kisumununniiñ iḷitchuġipkaquŋitḷugu tamanna atuumaruaq aglaan niġipkaquniġaa.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.