Lucas 24

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Uvlaatchauraŋani sivullium uvlum akunniqsaami aġnat iḷuviġmuŋniqsut saagaqhutiŋ tipraġiksautiliŋnik uqsruġutiksraiñik itqanaiyaaġmiknik.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Paqinniġaat uyaġak aqsraqtiŋaniqsuaq paaŋaniñ iḷuvġum.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Tavraasiiñ isiqamiŋ paqinġiññiġaat timaa atanġuruam Jesus.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Qanuqsausiuqtitlugich tavrakŋatchiaq malġuk aŋutik qitñaġnaqtuanik atnuġaallak qichaġniqsuk saniġaatni.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Iqsitchakhutiŋ aġnat sikinniqsut nunamun. Aŋutik nipliutiniġaich, “Suvaata tautugiaqpisi iñuuruamik akunġatni tuquŋaruat?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Uvaniinġitchuq atakkii iñugutqiksuq. Itqallaksiuŋ qanuq uqaqtilaaŋa ilipsitñun Galilee-miinŋaġmiñi, itna,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Iġñiŋa Iñuum qaisauruksrauruq killuuruanun iñuŋnun kikiaktuutikkauluni, aasiiñ piñayuatigun uvlut aŋitqikkumapluni iñuułiġmun.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Aġnat itqaġniġaat uqaġikkaŋa.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Utiqhutiŋ iḷuviġmiñ uqautiniġaich qulit atausiq maliġuaqtit atlatlu iluqaitñik tamatkuniŋa.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Taapkua aġnat Mary Magdalene, Joanna-lu, Mary-lu aakaŋa James-ŋum, suli atlat aġnat. Uqautiniġaich uqqiraqtit tamatkuniŋa atuumaruanik iḷuviġmi.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Aglaan maliġuaqtit isumaniqsut aġnat piiŋiḷiqinipḷugich. Taatnamik ukpiġiŋiññiġaich.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Aglaan Peter makitiqhuni aqpaliqsruġniqsuq iḷuviġmun; auġrukami tautuŋniġaa nimġutaa ukił̣haaġiksuaq kisian. Kiŋuniġmukhuni quviġusuutiginiġai tamatkua atuummiruat.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Taavrumani uvlumi malġuk Jesus-ŋum maliġuaqtik nunaaqqiuramuŋniaġniqsuk atiliŋmun Emmaus-mik, uŋasiksilaaqaqtuaq tallimat malġuŋni mile-lanik Jerusalem-miñ.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Pisullaġmik uqaġniqsuk iluqaanik atuumaruamik.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Uqqaaġiksitlugik Jesus pisuqasiġniġik;
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 tautukkaluaġniġaak aglaan iḷisaġiŋiññiġaak.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Jesus-ŋum nipliutiniġik, “Sumik uqaqpisik pisuktuałłaptikni?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Iḷaqataan atilgum Cleopas-mik apiqsruġniġaa, “Kisivich naluvaluŋniqsutin Jerusalem-mi atuumapman tamanna ikpaksravak.”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Jesus-ŋum apiqsruġniġik, “Sunik?” Kiuniġaak, “Tamatkuniŋa atuumaruanik Jesus Nazareth-miumun. Taamna aŋun sivuniksriqirauniqsuq saŋŋiqaqtuaq uqałiġmigun savaaġmigunlu sivuġaatni Agaayyutimlu iñuiḷḷu.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Qaukłiŋich agaayuliqsipta suli sivulliuqtipta sivunniġñiġaat kikiaktuutitquplugulu tuqqutautquplugulu.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Niġiugaġigaluakkaqput ilaaŋunipḷugu tasuqsairuksrauplugu Israel-aaġmiunik. Marrumani uvluni piŋayuġigaat atuumapmanaglaan.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Iḷapta aġnat tupakkaatigut pitḷukługuunniiñ. Taapkua utlautiniqsut qauniuraami iḷuviġmun,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 aglaan paqinġiññiġaat timaa. Utiqamiŋ nipliġñiqsut tautuŋnipḷutiŋ isaġullaŋnik uqautriruaŋnaŋnik Jesus iñuunipḷugu.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Iḷavut utlautiniqsut iḷuviġmun paqitlugu taatnatupiaq aġnat uqałhatitun, aglaan qiñiŋitmiñiġaat Jesus.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Tavrali Jesus-ŋum nipliutiniġik, “Qanutun isumaiḷaaqtigivisik! Qanutun sukaisigivisik ukpiqsrił̣iksrapsitñik supayaanik sivuniksriqirit uqautaitñik!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Uqaġniġugaut Christ, Anniqsuqti akiqsruutauruaq nagliksaaqtuksraunipḷugu tamatkuniŋa isiġaluaqani kamanautmiñun.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Jesus-ŋum iḷitchuġipkaġniġik uqautigikkauruanik iŋmigun iluqaitñi Agaayyutim uqałhiñi, aullaġniipḷuni makpiġaaŋiñiñ Moses-ŋum suli aglaŋitñiñ iluqatiŋ sivuniksriqirit.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Qallikamiŋ nunaaqqiuramun igliġviŋmiknun, Jesus pisuktuiñaġniqsuq qaaŋiiñaġniaqtuatun.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Aglaan nutqaqtinniġaak nipliqhutik, “Ittuallagiñ uvaptikni. Taaqsisiaqsigaatigut.” Malikługik nayuġniġik.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Jesus aquvinniqsuq niġiqasiġukługik. Tigusikami qaqqumik quyaniġaa Agaayyun. Avguqługu qaqquq qaiññiġaa iliŋiknun.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Irratik aŋmaqmata iḷisaġiaqsiḷiġniġaak. Aglaan qiñiġnaiqsiġniqsuq iliŋikniñ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Uqaaqsiñiqsuk iŋmiknun, “Uunaaqsaaġaluaqpiñuk uummatiptikni uqaqatigipmatiguk tumitchaani suli kaŋiqsipkaqługu Agaayyutim uqałha uvaptiknun.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Maksrikhutik utiqtiġniqsuk Jerusalem-mun. Paqinniġaik qulit atautchich maliġuaqtit katimaqatiqaqtuat atlanik.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Tamatkua katimaruat niplianiqsut, “Atanġuruaq aŋitqiŋñiqsuq iḷumun! Sagviġñiqsuq Simon-mun.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Malġuk utiqtiqtuak uqautiniġaich atuumaruamik tumitchaani suli qanuq iliŋiknik iḷisaqsrił̣iġmiknik Ataniġmik avguipman qaqqumik.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Malġuk uqaqtitlugik taavrumiŋa, tavrakŋatchiaq ataniq Jesus qichaaniktiġniqsuq akunġatni nipliutiplugich, “Tutqiutiqaġitchi!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Tatamitchaŋniqsut atakkii tautukkasuŋniaqhutiŋ aliuqtumik.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Aglaan nipliutiniġai, “Suvaata tupaktiqpisi? Suvaata ukpiqsriŋitpisi?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Tautuksigich argatka isigatkalu. Uvaŋaupiaqtuŋa. Aksigḷuŋa iḷitchuġiniaqtusi. Atakkii aliuqtuq timiqaŋitchuq sauniqanġitḷuniḷu uvaptun.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Uqaqami taavrumiŋa qiñiqtitkai argaŋmiñik suli isigaŋmiñik.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Maliġuaqtit ukpiġilguiññiġaatsuli aglaan quviġusukhutiŋ quviasullapiaqhutiŋlu. Jesus-ŋum apiqsruġniġai, “Uvani niqiksraqaqpisi?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Aatchuġniġaat igaamik iqaluŋmik.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Tiguplugu niġiñiġaa sivuġaatni.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Tavra nipliutiniġai, “Tamatkua uqautigikkatka ilipsitñunimma nayuutiŋŋaġma ilipsitñi, suapayaaq atuumaniaġnipḷugu aglausimaruatun uvapkun maliġutaksraŋa Moses-ŋum suli aglaaŋitñi sivuniksriqirit suli Psalms-ni.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Tavra aŋmaġniġai isummatiŋich kaŋiqsitquplugich uqałhanik Agaayyutim.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Nipliutiniġai, “Taamna aglausimaruaq, Christ, Anniqsuqti akiqsruutauruaq, nagliksaaqtuksrauruq tuquluniḷu aŋitqiksuksraupluni tuquŋaruaniñ piñayuatigun uvlut,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 suli atqagun tusaayugaaġiksuaq quliaqtuakkaugisiruq isummitqił̣ikun suli natqiutikkaułikun killuqsautiniñ iñuŋnun nanipayaaq, aullaġniiḷugu Jerusalem-miñ.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Iḷisimaraugisirusi tamatkunuuna.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Tuyuġisigipsi Irrusiḷḷautamik Agaayyutim akiqsruutigikkaŋanik. Utaqqiruksraurusi nunaaqqimi saŋŋim pakmakŋa tikiññiałhanunaglaan ilipsitñun.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Jesus-ŋum annisiniġai nunaaqqimiñ Bethany-m tuŋaanun. Tavrani isakługich argaŋni piḷiutiksriññiġai maliġuaqtini.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Jesus agaayutillaisa aullautikkauniqsuq pakmuŋa.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Maliġuaqtit agaayyuviginiġaat utiqhutiŋaasiiñ Jerusalem-mun quviasullapiaġataqhutiŋ.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ataramik agaayyuvikpaŋmiinniqsut [nanġaqługu] quyaplugu Agaayyun.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.