Lucas 24
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB
1 Uvlaatchauraŋani sivullium uvlum akunniqsaami aġnat iḷuviġmuŋniqsut saagaqhutiŋ tipraġiksautiliŋnik uqsruġutiksraiñik itqanaiyaaġmiknik.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Paqinniġaat uyaġak aqsraqtiŋaniqsuaq paaŋaniñ iḷuvġum.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Tavraasiiñ isiqamiŋ paqinġiññiġaat timaa atanġuruam Jesus.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Qanuqsausiuqtitlugich tavrakŋatchiaq malġuk aŋutik qitñaġnaqtuanik atnuġaallak qichaġniqsuk saniġaatni.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Iqsitchakhutiŋ aġnat sikinniqsut nunamun. Aŋutik nipliutiniġaich, “Suvaata tautugiaqpisi iñuuruamik akunġatni tuquŋaruat?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Uvaniinġitchuq atakkii iñugutqiksuq. Itqallaksiuŋ qanuq uqaqtilaaŋa ilipsitñun Galilee-miinŋaġmiñi, itna,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Iġñiŋa Iñuum qaisauruksrauruq killuuruanun iñuŋnun kikiaktuutikkauluni, aasiiñ piñayuatigun uvlut aŋitqikkumapluni iñuułiġmun.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Aġnat itqaġniġaat uqaġikkaŋa.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Utiqhutiŋ iḷuviġmiñ uqautiniġaich qulit atausiq maliġuaqtit atlatlu iluqaitñik tamatkuniŋa.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Taapkua aġnat Mary Magdalene, Joanna-lu, Mary-lu aakaŋa James-ŋum, suli atlat aġnat. Uqautiniġaich uqqiraqtit tamatkuniŋa atuumaruanik iḷuviġmi.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Aglaan maliġuaqtit isumaniqsut aġnat piiŋiḷiqinipḷugich. Taatnamik ukpiġiŋiññiġaich.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Aglaan Peter makitiqhuni aqpaliqsruġniqsuq iḷuviġmun; auġrukami tautuŋniġaa nimġutaa ukił̣haaġiksuaq kisian. Kiŋuniġmukhuni quviġusuutiginiġai tamatkua atuummiruat.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Taavrumani uvlumi malġuk Jesus-ŋum maliġuaqtik nunaaqqiuramuŋniaġniqsuk atiliŋmun Emmaus-mik, uŋasiksilaaqaqtuaq tallimat malġuŋni mile-lanik Jerusalem-miñ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Pisullaġmik uqaġniqsuk iluqaanik atuumaruamik.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Uqqaaġiksitlugik Jesus pisuqasiġniġik;
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 tautukkaluaġniġaak aglaan iḷisaġiŋiññiġaak.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Jesus-ŋum nipliutiniġik, “Sumik uqaqpisik pisuktuałłaptikni?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Iḷaqataan atilgum Cleopas-mik apiqsruġniġaa, “Kisivich naluvaluŋniqsutin Jerusalem-mi atuumapman tamanna ikpaksravak.”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Jesus-ŋum apiqsruġniġik, “Sunik?” Kiuniġaak, “Tamatkuniŋa atuumaruanik Jesus Nazareth-miumun. Taamna aŋun sivuniksriqirauniqsuq saŋŋiqaqtuaq uqałiġmigun savaaġmigunlu sivuġaatni Agaayyutimlu iñuiḷḷu.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Qaukłiŋich agaayuliqsipta suli sivulliuqtipta sivunniġñiġaat kikiaktuutitquplugulu tuqqutautquplugulu.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Niġiugaġigaluakkaqput ilaaŋunipḷugu tasuqsairuksrauplugu Israel-aaġmiunik. Marrumani uvluni piŋayuġigaat atuumapmanaglaan.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Iḷapta aġnat tupakkaatigut pitḷukługuunniiñ. Taapkua utlautiniqsut qauniuraami iḷuviġmun,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 aglaan paqinġiññiġaat timaa. Utiqamiŋ nipliġñiqsut tautuŋnipḷutiŋ isaġullaŋnik uqautriruaŋnaŋnik Jesus iñuunipḷugu.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Iḷavut utlautiniqsut iḷuviġmun paqitlugu taatnatupiaq aġnat uqałhatitun, aglaan qiñiŋitmiñiġaat Jesus.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Tavrali Jesus-ŋum nipliutiniġik, “Qanutun isumaiḷaaqtigivisik! Qanutun sukaisigivisik ukpiqsrił̣iksrapsitñik supayaanik sivuniksriqirit uqautaitñik!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Uqaġniġugaut Christ, Anniqsuqti akiqsruutauruaq nagliksaaqtuksraunipḷugu tamatkuniŋa isiġaluaqani kamanautmiñun.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jesus-ŋum iḷitchuġipkaġniġik uqautigikkauruanik iŋmigun iluqaitñi Agaayyutim uqałhiñi, aullaġniipḷuni makpiġaaŋiñiñ Moses-ŋum suli aglaŋitñiñ iluqatiŋ sivuniksriqirit.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Qallikamiŋ nunaaqqiuramun igliġviŋmiknun, Jesus pisuktuiñaġniqsuq qaaŋiiñaġniaqtuatun.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Aglaan nutqaqtinniġaak nipliqhutik, “Ittuallagiñ uvaptikni. Taaqsisiaqsigaatigut.” Malikługik nayuġniġik.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Jesus aquvinniqsuq niġiqasiġukługik. Tigusikami qaqqumik quyaniġaa Agaayyun. Avguqługu qaqquq qaiññiġaa iliŋiknun.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Irratik aŋmaqmata iḷisaġiaqsiḷiġniġaak. Aglaan qiñiġnaiqsiġniqsuq iliŋikniñ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Uqaaqsiñiqsuk iŋmiknun, “Uunaaqsaaġaluaqpiñuk uummatiptikni uqaqatigipmatiguk tumitchaani suli kaŋiqsipkaqługu Agaayyutim uqałha uvaptiknun.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Maksrikhutik utiqtiġniqsuk Jerusalem-mun. Paqinniġaik qulit atautchich maliġuaqtit katimaqatiqaqtuat atlanik.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Tamatkua katimaruat niplianiqsut, “Atanġuruaq aŋitqiŋñiqsuq iḷumun! Sagviġñiqsuq Simon-mun.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Malġuk utiqtiqtuak uqautiniġaich atuumaruamik tumitchaani suli qanuq iliŋiknik iḷisaqsrił̣iġmiknik Ataniġmik avguipman qaqqumik.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Malġuk uqaqtitlugik taavrumiŋa, tavrakŋatchiaq ataniq Jesus qichaaniktiġniqsuq akunġatni nipliutiplugich, “Tutqiutiqaġitchi!”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Tatamitchaŋniqsut atakkii tautukkasuŋniaqhutiŋ aliuqtumik.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Aglaan nipliutiniġai, “Suvaata tupaktiqpisi? Suvaata ukpiqsriŋitpisi?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Tautuksigich argatka isigatkalu. Uvaŋaupiaqtuŋa. Aksigḷuŋa iḷitchuġiniaqtusi. Atakkii aliuqtuq timiqaŋitchuq sauniqanġitḷuniḷu uvaptun.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Uqaqami taavrumiŋa qiñiqtitkai argaŋmiñik suli isigaŋmiñik.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Maliġuaqtit ukpiġilguiññiġaatsuli aglaan quviġusukhutiŋ quviasullapiaqhutiŋlu. Jesus-ŋum apiqsruġniġai, “Uvani niqiksraqaqpisi?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Aatchuġniġaat igaamik iqaluŋmik.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Tiguplugu niġiñiġaa sivuġaatni.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Tavra nipliutiniġai, “Tamatkua uqautigikkatka ilipsitñunimma nayuutiŋŋaġma ilipsitñi, suapayaaq atuumaniaġnipḷugu aglausimaruatun uvapkun maliġutaksraŋa Moses-ŋum suli aglaaŋitñi sivuniksriqirit suli Psalms-ni.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Tavra aŋmaġniġai isummatiŋich kaŋiqsitquplugich uqałhanik Agaayyutim.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Nipliutiniġai, “Taamna aglausimaruaq, Christ, Anniqsuqti akiqsruutauruaq, nagliksaaqtuksrauruq tuquluniḷu aŋitqiksuksraupluni tuquŋaruaniñ piñayuatigun uvlut,
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 suli atqagun tusaayugaaġiksuaq quliaqtuakkaugisiruq isummitqił̣ikun suli natqiutikkaułikun killuqsautiniñ iñuŋnun nanipayaaq, aullaġniiḷugu Jerusalem-miñ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Iḷisimaraugisirusi tamatkunuuna.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Tuyuġisigipsi Irrusiḷḷautamik Agaayyutim akiqsruutigikkaŋanik. Utaqqiruksraurusi nunaaqqimi saŋŋim pakmakŋa tikiññiałhanunaglaan ilipsitñun.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Jesus-ŋum annisiniġai nunaaqqimiñ Bethany-m tuŋaanun. Tavrani isakługich argaŋni piḷiutiksriññiġai maliġuaqtini.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Jesus agaayutillaisa aullautikkauniqsuq pakmuŋa.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Maliġuaqtit agaayyuviginiġaat utiqhutiŋaasiiñ Jerusalem-mun quviasullapiaġataqhutiŋ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ataramik agaayyuvikpaŋmiinniqsut [nanġaqługu] quyaplugu Agaayyun.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.