Lucas 20
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ACF
1 Uvlut iḷaŋatni Jesus agaayyuvikpaŋmi inniqsuq iḷisautripḷuni iñuŋnik quliaqtuaġiplugu tusaayugaallautaq. Qaukłiŋich agaayuliqsitlu aglaliqiritlu piqasiqhutiŋ sivulliuqtiġruanik utlaŋniġaat
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 nipliutiplugu, “Uqautitigut, kisum aŋalatchił̣hagun savaaġivigich tamatkua? Kia saŋŋiksritpatin taatnatun?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Jesus-ŋum kiuniġai, “Apiqsrullaglapsi uumiŋa. Uqautisitŋa,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 nakitña John-ŋum paptaaġiłha taluġniqusiqpa, Agaayyutmiñ naaga iñuŋniñ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Iŋmiknun kiumġatraaqsiñiqsut, “Qanuġmi uqautigisiñiqpisigu? Nipliġupta, ‘Agaayyutmiñ’, nipliġisiruq, ‘Suvaatami ukpiġiŋitpisiuŋ John?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Aglaan nipliġupta, ‘Iñuŋniñ’, iñugaaġruich miḷuqtuġisigaatigut uyaġaŋnik atakkii nalupqigiŋitchaat John sivuniksriqiraułha.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Uvvaasiiñ kiuniġaat, “Nalugikput nakitñaqtaułha.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Jesus-ŋum nipliutiniġai, “Uvaŋaptuuq uqautiyumiñaitmigipsi nakitña saŋŋiqaqłuŋa savaaqaqtilaamnik tamatkuniŋa.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Uqaanikami taavrumiŋa Jesus-ŋum uqaaqtuutiniġai iñuich atrikusautmik, “Iḷaatniguuq iñuqaġmiñiqsuq nautchirriġviḷiuġniqsuamik, atukkirrutigiplugu nautchirriqirinun aasiiñ aullaqami mulupluni.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Katitchivik asianik tikitman tuyuqaġniqsuq savaktimik nautchirriqirinun akuqtuquplugich piksraġmiñik katittaŋitñiñ. Aglaan nautchirriqirit savakti anaullaġniġaat utiqtitlugu saagaunnagu.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Tuyuqalgiññiqsuq atlamik savaktimik. Aglaan nautchirriqirit anaullaqmiñiġaat uqaniqłuutiplugu kanŋunakun, suli utiqtitmiñiġaat saagaunnagu.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Tuyuqalgiññiqsuq piŋayuaknik savaktimik. Nautchirriqirit aŋallaqłukługu aninniġaat.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Aquagun taamna iñua nautchiivik nipliġñiqsuq, ‘Qanuġisiñiqpik? Tuyuġigisigiga iġñiġa piqpagikkaġa. Iḷumutun kamagigisigaat iłuatun.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Aglaan nautchirriqirit tautukamitruŋ nipliġñiqsut avatmun, ‘Taamna tavra paitchaktaaksrautilik. Ki, tuqullakput suuraŋiasiiñ piññaktaaġilugich!’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Uvvaasiiñ anitlugu nautchiiviŋmiñ tuqunniġaat.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Aggiġisiruq aasiiñ tuqullugich taapkua iñuich, qaiḷḷuguasiiñ nautchiivik atlanun nautchirriqirinun.” Iñuich tusaakamitruŋ taamna nipliġñiqsut, “Naagga, taatnaqtuksrauŋitchuq!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Jesus-ŋum tautukługich apiqsruġniġai, “Taamna uqałiq qanuutauva?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Kisupayaaq puukaqtuaq taavrumuŋa uyaġaŋmun siqumitauniaqtuq; aglaansuli taavruma uyaġaum kattaqitñikkumi iñuŋmik kanuġiñiaġaa.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Aglaliqirit suli qaukłiŋich agaayuliqsit tigusuŋniġaat Jesus tavrani. Atakkii iḷitchuġiniġaat uqaġnipḷugu taavrumiŋa atrikusautmik iŋmiktigun. Aglaan iqsiñiqsut iñuŋnik.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Naipiqtuaqsiñiġaat Jesus. Tuyuqaġniqsut naipiqtuqtiksranik nalaunŋaŋŋuaqtuanik. Pisaġisuŋniġaat Jesus uqayusautinik, qaitchukługu aŋalatchił̣iqaqtuamun kavanauruamun.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Tamatkua naipiqtuqtit pisaasuġmigaqługu nipliutiniġaat Jesus, “Iḷisautrii, iḷisimagikput uqałiqtin suli iḷisauttutitin nalaunŋałhat. Iḷisimagikput suqutiksriŋił̣hiñ iñuich iłhatnik, aglaan iḷisautrirutin Agaayyutim iñuuniaġvigitqukkaŋatnik iḷumutuuruakun.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Uqautitigut, maliġutaksrakuaġnaqpa akiḷiiruni tax-sinik Caesar-mun naaga nalaunŋaitpa?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Aglaan Jesus-ŋum kaŋiqsiñiġaa pisaasuġmigałhat aasiiñ nipliutiplugich,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Maniḷḷaksaqsiuŋ uvamnun maniuraq. Kia agliutraŋa maniŋmi itpa? Kiasuli aglaŋa?” Kiuniġaat, “Caesar-m.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Uvvaasiiñ Jesus nipliġñiqsuq, “Nakuuruq, akiḷiutigigiksi Caesar-mun Caesar-m pigikkaŋa aasiiñ Agaayyutmun pigikkaŋa Agaayyutim.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Tavrani sivuġaatni iñuich pisaġilguitchaat sukununniiñ. Nipaisaaqhutiŋ quviġusuutiqaġniqsut kiggutaiñik.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Iḷaŋich Sadducee-ŋuruat, uqaġuuruat iñuich aŋitqitḷaiññipḷugich tuquŋaruaniñ, utlautiniqsut Jesus-mun nipliqhutiŋ,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Iḷisautrii, Moses aglaŋniqsuq maliġutaksramik uvaptiknun itnaqhuni, ‘Aŋun iḷaqatiqaqtuaq tuqukpan qitunġigaluaqani, taavruma aŋutim aniaqataan iḷaqatniktaaġiraksraġiniġaa uiḷgaġnaaq qitunġisiḷugu aŋutmik iḷisimanaġuniasiiñ tuquruam qitunġaġitilaaŋanik.’
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Iḷaatniguuq tallimat malġuk aniqatigiich inniqsut. Aŋayukłiq iḷaqatniŋniqsuq tuqupluniasiiñ qitunġigaluaqani.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Tuglian nuliaġniġaa uiḷgaġnaaq,
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 aasiiñ piñayuaknik. Taatnatuntuuq iluqatiŋ tallimat malġuich tuquniqsut qitunġigaluaqatiŋ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Aqulliupluni uiḷgaġnaaq tuquniqsuq.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Uvvaasiiñ, uvluni tuquŋaruat aŋitqikpata iñuułiġmun, nuliaġiplugu iluqatiŋ tallimat malġuk kia nuliaġigisivauŋ?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jesus kiuniġai, “Katchuutrułiq pigigaa marruma iñuuniałhum,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 aglaan aŋutit aġnatlu aŋitqikkumiŋ tuqułiġmiñ katchuutiraġaġumiñaitchut pakmani.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Atriqaġisirut isaġuliŋnik tuqqutlaitchuanik. Iġñiġigai Agaayyutim atakkii aŋitqikkauplutiŋ tuqułiġmiñ nutaamun iñuułiġmun.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Suli Moses nalunaiqł̣ugu ukpiqnaqsiñiġaa aŋitqił̣iq iñuułiġmun ikualaruakun uqpigaurakun. Moses-ŋum uqautiginiġaa Ataniq itna, ‘Agaayyutaa Abraham-ŋum Isaac-ŋumlu, suli Jacob-ŋum.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ilaa Agaayyutiginiġaat iñuuruat, pigiŋitchaat tuquŋaruat, atakkii ilaanun iluqatiŋ iñuich iñuurut.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Iḷaŋich aglaliqirit uqaġniqsut, “Aarigaa kiggutin, iḷisautrii!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Tavrakŋa apiqsrutqiŋaiġñiġaat taavrumuuna.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesus-ŋum Pharisee-ŋuruat apiqsruġniġai, “Suvaata iñuich uqaġniqpat Christ, Anniqsuqti akiqsruutauruaq, kiŋuviaġinipḷugu David-mun?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Atakkii David ilaa nipliġñiqsuq Psalms-ni,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 uvaŋnun akiiḷiñiałhatnunaglaan uumigiritin.’ Psalm 110:1
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 David-ŋum iŋmiñik taiguutiqaqpagu Ataniġmiñik, qanuġmi Anniqsuqti David-ŋum kiŋuviaġiniqpauŋ?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Iluqatiŋ iñuich naalaġnipkaqługich Jesus-ŋum nipliutiniġai maliġuaqtini,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Qaunagititchi tamatkunakŋa aglaliqiriniñ. Pisuktuatlaturut akuqturuanik atnuġaaqhutiŋ. Suli purvigitqutlaturut iñuŋnun paġlatqusuuplutiŋ tauqsiġñiaqviŋñi. Aquppiutaksraqtuuraaqmiut aquppiutaġiksaanik katraġviŋñi iñuich niġiqpakmata.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ivayaqtuqmigaich uiḷgaġnaat, tigliktuipḷugich kiŋunauraŋitñik, suli qiñiqqusaatlaturut agaayuuraaqamiŋ! Anasiñŋuqsausiaqaġisirut pitḷuglugu atlaniñ iñuŋniñ.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.