Atos 4
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NAA
1 Peter-lu John-lu uqautrisugaaqtitlugik iñuŋnik agaayuliqsit suli qaunaksria agaayyuvikpaum piqasiqhutiŋ Sadducee-ŋuruanik tikiññiqsut.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Iliŋisa iłuagiŋiññiġaich uqqiraqtik iḷisautripmaknik Jesus aŋitqiŋñipḷugu tuquŋaruaniñ, taamnaasiiñ iḷitchuqqutaupluni tuquruat aŋitqikkisił̣hatnun.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Tigupkaġniġaich isiqtaupkaqługik isiqsiviŋmi unnuapak unnuaġuqhunikii.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Aglaan iñugiaktuat tusaaruat uqautaaknik ukpiqsriñiqsut, iñugiaktilaaliyuŋnat 5,000-mik aŋutiłhiñat.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Uvlutqikman Jew-ŋuruat sivulliuqtiŋiḷḷu sivulliuqtiġruatlu aglaliqiritlu katiniqsut Jerusalem-mi.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Annas-tuuq qaukłiat agaayuliqsit itmiñiqsuq suli Caiaphas-lu John-lu Alexander-lu piqasiqhutiŋ atlanik ittuanik qaukłium agaayuliqsim iḷaiñiñ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Taapkua Peter-lu John-lu itqutipkaqamisigik apiqsruqtaaqsiñiġaich, “Qanuqługu iłuaqsipkaqpitku taamna aŋun? Qanutchimik saŋŋiqaqpisik? Kia atqagun taamna pivitku?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Peter-m aŋalatiqaqhuni Ipqitchuamik Irrutchimik kiuniġai, “Sivulliuqtauruasii sivulliuqtiġruaŋuplusi,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Suvaatatai tamarrumani uvlumi uqaqsittaaġutikkauviñuk ikayuił̣ł̣aptigun taavrumiŋa pisutlaiḷaamik iłuaqsipkakkaptiknik?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Iluqasi suli Israel-aaġmiupayaat iḷisimaraksraġigiksi una, Saŋŋiqaqtuq atiġikkaŋagun Jesus Christ Nazareth-mium kikiaktuutikkaqsi aasiiñ Agaayyutim aŋitqiksitlugu tuquŋaruaniñ. Taatnaqługu taamna aŋun qikaqtuq iłuaqsikkaupluni sivuqqapsitñi.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Taamna Jesus taimña Agaayyutim uqałhiñ uqautigikkaŋat itna,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Aasiiñ Agaayyun atchiiruq atautchił̣hiñamik iluqaani nunami taavrumuuna atikun anniqsuġumiñaqsipḷuta. Taamna anniqsuqti Jesus Christ kisimi ittuq.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Tarra uqaqsittaaqtitchirit quviġutchaŋniqsut qiñiqamisigik Peter-mlu John-ŋumlu taluqsrautaisilaaŋakniglu iḷisaqsimaisilaaŋakniglu. Iḷisimagaich piqataułhak Jesus-mi.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Aasiiñ qiñiġniġaat aŋun iłuaqsikkauruaq qikaqataułha Peter-miḷu John-miḷu. Taatnaqhutiŋ nipliḷguiññiqsut akikŋaġlugik.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Taatnaqqaaqhutiŋ aniḷḷaquniġaich uqaqsittaaġviŋmiñ, aasiiñ anipmaknik sivunniuqtaullakhutiŋ itna:
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Qanuġlugik atanniġisivisigik ukuak aŋutik? Jerusalem-miupayaat iḷitchuġianiŋniġaat atlayuaġnaqtuaq iłuaqsipkaił̣iq atuumakkaŋa taapkuŋnuuna, aasiiñ naagaaġumiñaitkikput.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Aglaan siamitquŋitḷugu marrumani tusaayugaaq iñuŋnun, taatnaġuta aniqsraaqtuġlavut uqatqiquŋiḷḷugik kimununniiñ taavrumuuna Jesus-kun.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Taatnaiḷipḷugu sivunnianikamiŋ iñiqtiġniġaich quliaqtuaquŋitḷugik Jesus-kun iñuŋnun sumiunniiñ naagaqaa itqautitqiquŋitḷugich taavruma atqanik.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Aglaan Peter-mlu John-ŋumlu kiuniġaik, “Nalliqsi tupiginaġayaqpisigu? Ilipsi naagaqaa Agaayyun? Nalliak nakuaġitlukpauŋ ilaan? Sivunniqsiuŋ taamna!
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Uqautigiŋaiġumiñaitkikpuk sua qiñikkaqpuk tusaakkaqpuglu.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Aniqsraaqtutqianikamisigik aasiiñ pilitlugik agvisiksraitḷutiŋ anasiñŋuqsalguiññiġaich. Iqsigipḷugittuuq iñuich atakkii iñupayaat kamaksriḷḷapiaqhutiŋ Agaayyutmik tamarrumuuna atuumaaniktuakun pisutlaiḷaamun.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Taamnaguuq aŋun quviqnaqtuakun iłuaqsipkakkauruaq malġukipiaġuaniksimaruaq.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Taapkuagguuq Peter-lu John-lu anipkapqauraqmatik utiġniqsuk ukpiqtuaŋuruaqatiumiknun uqautiplugich qanuq qaukłiata agaayuliqsit suli sivulliuqtiġruat sivunniułhatnik.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Iliŋisa tusaakamitruŋ agaayuqatiqaġniqsut itnaqhutiŋ, “Kamanaqtuatiin atanġuruaq, iñiqsiruatiin iluqaanik qiḷaŋmiḷu nunamiḷu taġiumiḷu.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Aasiiñ ilvich uqaqtuatin Ipqitchuakun Irrutchikun sivulliaqput David savaktigikkan uqaqman itna,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Umialgi nunaaqqipayaani sivulliuqtillu paqnaniġaich aŋuyautnatiŋ akiḷḷiḷiġuqługu Agaayyutauruaq ilaan anniqsuqtiksriukkaŋalu.’ Psalm 2:1-2
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Iḷumun marrumani nunaaqqimi Herod-lu Pontius Pilate-lu piqasiqhutik Jew-ŋuŋitchuanik suli iñuiñik Israel katimaniqsut. Sivunniutiginiġaat akikŋaqługu Jesus savaktin ipqitchuaq anniqsuutiksriukkan.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Katinniqsut savaŋniaġukhutiŋ supayaanik sivunniutigikkan kamanaqtuakun isumałipkun iŋiḷġaan atuumaruksrauruaq.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Aasiiñ pakma, Ataniiq, itqaġlugich Jew-ŋuruat qulliŋich qanuqhutiŋ aniqsraaqtuqmatigut. Savaktigikkaqpich, uqaqtitigut uqałiġnik taluqsrautaiġuta.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Ikayuqtigut iłuaqsitḷasiḷugich naŋittuat suli savaktitigut atlayuaġnaqtuaniglu quviqnaqtuaniglu atanniutaagun ipqitḷuni savaktigikkapkun Jesus.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Agaayuanikmata taamna ini katimavigikkaŋat aulaniqsuq. Tavraami aŋalatiliqhutiŋ Ipqitchuamik Irrutchimik aullaqhutiŋ uqaaqsiñiqsut Agaayyutim uqałhiñik taluqsrautaiqhutiŋ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Uvvaguuq ukpiqsripayaaqtuat atausiŋŋuutripḷutiŋ atipiaġniqsut irrutchimikkun. Nalliatunniiñ iġḷiginġiqł̣ugu iŋmi suurani aglaan atunim atuġniġaat suuraġikkaqtiŋ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Uqqiraqtit kamanaqtuakun saŋŋikun iḷisimarauniqsut aŋitqił̣hagun atanġuruam Jesus suli Agaayyutim ikayuqpaŋniġai iluqaisa.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taapkunani ukpiqsriruani piiññiqsuq inuqsraqtuamik. Sua inuqnaqsipman iḷaŋa tunisiraqtuq nunaviñiġmik naagaqaa tupiġmiñik, tunisianikamiasiiñ tavruŋautiraġniġaa akuqtuani tuniaġmiñiñ
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 aatchuutigiplugu uqqiraqtinun. Taapkua-aasiiñ autaaġaġniġaat taamna manik inuqsriupayaaqtuanun.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ukpiqsriruamik iñuqaġniqsuq Joseph-mik, Levi-tkuayaaŋupluni iñuguqtuaq Cyprus-mi, taavrumiŋa uqqiraqtit taiguutiqakkaŋat Barnabas-mik (mumiutiqaqtuamik pitchuksaaqtimik).
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Ilaaptuuq tuniripmiñiqsuq nunautmiñik qaitḷuguasiiñ akuqtuani uqqiraqtinun.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.