Atos 4
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB
1 Peter-lu John-lu uqautrisugaaqtitlugik iñuŋnik agaayuliqsit suli qaunaksria agaayyuvikpaum piqasiqhutiŋ Sadducee-ŋuruanik tikiññiqsut.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Iliŋisa iłuagiŋiññiġaich uqqiraqtik iḷisautripmaknik Jesus aŋitqiŋñipḷugu tuquŋaruaniñ, taamnaasiiñ iḷitchuqqutaupluni tuquruat aŋitqikkisił̣hatnun.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Tigupkaġniġaich isiqtaupkaqługik isiqsiviŋmi unnuapak unnuaġuqhunikii.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Aglaan iñugiaktuat tusaaruat uqautaaknik ukpiqsriñiqsut, iñugiaktilaaliyuŋnat 5,000-mik aŋutiłhiñat.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Uvlutqikman Jew-ŋuruat sivulliuqtiŋiḷḷu sivulliuqtiġruatlu aglaliqiritlu katiniqsut Jerusalem-mi.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Annas-tuuq qaukłiat agaayuliqsit itmiñiqsuq suli Caiaphas-lu John-lu Alexander-lu piqasiqhutiŋ atlanik ittuanik qaukłium agaayuliqsim iḷaiñiñ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Taapkua Peter-lu John-lu itqutipkaqamisigik apiqsruqtaaqsiñiġaich, “Qanuqługu iłuaqsipkaqpitku taamna aŋun? Qanutchimik saŋŋiqaqpisik? Kia atqagun taamna pivitku?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Peter-m aŋalatiqaqhuni Ipqitchuamik Irrutchimik kiuniġai, “Sivulliuqtauruasii sivulliuqtiġruaŋuplusi,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Suvaatatai tamarrumani uvlumi uqaqsittaaġutikkauviñuk ikayuił̣ł̣aptigun taavrumiŋa pisutlaiḷaamik iłuaqsipkakkaptiknik?
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Iluqasi suli Israel-aaġmiupayaat iḷisimaraksraġigiksi una, Saŋŋiqaqtuq atiġikkaŋagun Jesus Christ Nazareth-mium kikiaktuutikkaqsi aasiiñ Agaayyutim aŋitqiksitlugu tuquŋaruaniñ. Taatnaqługu taamna aŋun qikaqtuq iłuaqsikkaupluni sivuqqapsitñi.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Taamna Jesus taimña Agaayyutim uqałhiñ uqautigikkaŋat itna,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Aasiiñ Agaayyun atchiiruq atautchił̣hiñamik iluqaani nunami taavrumuuna atikun anniqsuġumiñaqsipḷuta. Taamna anniqsuqti Jesus Christ kisimi ittuq.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Tarra uqaqsittaaqtitchirit quviġutchaŋniqsut qiñiqamisigik Peter-mlu John-ŋumlu taluqsrautaisilaaŋakniglu iḷisaqsimaisilaaŋakniglu. Iḷisimagaich piqataułhak Jesus-mi.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Aasiiñ qiñiġniġaat aŋun iłuaqsikkauruaq qikaqataułha Peter-miḷu John-miḷu. Taatnaqhutiŋ nipliḷguiññiqsut akikŋaġlugik.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Taatnaqqaaqhutiŋ aniḷḷaquniġaich uqaqsittaaġviŋmiñ, aasiiñ anipmaknik sivunniuqtaullakhutiŋ itna:
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 “Qanuġlugik atanniġisivisigik ukuak aŋutik? Jerusalem-miupayaat iḷitchuġianiŋniġaat atlayuaġnaqtuaq iłuaqsipkaił̣iq atuumakkaŋa taapkuŋnuuna, aasiiñ naagaaġumiñaitkikput.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Aglaan siamitquŋitḷugu marrumani tusaayugaaq iñuŋnun, taatnaġuta aniqsraaqtuġlavut uqatqiquŋiḷḷugik kimununniiñ taavrumuuna Jesus-kun.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Taatnaiḷipḷugu sivunnianikamiŋ iñiqtiġniġaich quliaqtuaquŋitḷugik Jesus-kun iñuŋnun sumiunniiñ naagaqaa itqautitqiquŋitḷugich taavruma atqanik.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Aglaan Peter-mlu John-ŋumlu kiuniġaik, “Nalliqsi tupiginaġayaqpisigu? Ilipsi naagaqaa Agaayyun? Nalliak nakuaġitlukpauŋ ilaan? Sivunniqsiuŋ taamna!
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Uqautigiŋaiġumiñaitkikpuk sua qiñikkaqpuk tusaakkaqpuglu.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Aniqsraaqtutqianikamisigik aasiiñ pilitlugik agvisiksraitḷutiŋ anasiñŋuqsalguiññiġaich. Iqsigipḷugittuuq iñuich atakkii iñupayaat kamaksriḷḷapiaqhutiŋ Agaayyutmik tamarrumuuna atuumaaniktuakun pisutlaiḷaamun.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Taamnaguuq aŋun quviqnaqtuakun iłuaqsipkakkauruaq malġukipiaġuaniksimaruaq.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Taapkuagguuq Peter-lu John-lu anipkapqauraqmatik utiġniqsuk ukpiqtuaŋuruaqatiumiknun uqautiplugich qanuq qaukłiata agaayuliqsit suli sivulliuqtiġruat sivunniułhatnik.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Iliŋisa tusaakamitruŋ agaayuqatiqaġniqsut itnaqhutiŋ, “Kamanaqtuatiin atanġuruaq, iñiqsiruatiin iluqaanik qiḷaŋmiḷu nunamiḷu taġiumiḷu.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Aasiiñ ilvich uqaqtuatin Ipqitchuakun Irrutchikun sivulliaqput David savaktigikkan uqaqman itna,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Umialgi nunaaqqipayaani sivulliuqtillu paqnaniġaich aŋuyautnatiŋ akiḷḷiḷiġuqługu Agaayyutauruaq ilaan anniqsuqtiksriukkaŋalu.’ Psalm 2:1-2
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Iḷumun marrumani nunaaqqimi Herod-lu Pontius Pilate-lu piqasiqhutik Jew-ŋuŋitchuanik suli iñuiñik Israel katimaniqsut. Sivunniutiginiġaat akikŋaqługu Jesus savaktin ipqitchuaq anniqsuutiksriukkan.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Katinniqsut savaŋniaġukhutiŋ supayaanik sivunniutigikkan kamanaqtuakun isumałipkun iŋiḷġaan atuumaruksrauruaq.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Aasiiñ pakma, Ataniiq, itqaġlugich Jew-ŋuruat qulliŋich qanuqhutiŋ aniqsraaqtuqmatigut. Savaktigikkaqpich, uqaqtitigut uqałiġnik taluqsrautaiġuta.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Ikayuqtigut iłuaqsitḷasiḷugich naŋittuat suli savaktitigut atlayuaġnaqtuaniglu quviqnaqtuaniglu atanniutaagun ipqitḷuni savaktigikkapkun Jesus.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Agaayuanikmata taamna ini katimavigikkaŋat aulaniqsuq. Tavraami aŋalatiliqhutiŋ Ipqitchuamik Irrutchimik aullaqhutiŋ uqaaqsiñiqsut Agaayyutim uqałhiñik taluqsrautaiqhutiŋ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Uvvaguuq ukpiqsripayaaqtuat atausiŋŋuutripḷutiŋ atipiaġniqsut irrutchimikkun. Nalliatunniiñ iġḷiginġiqł̣ugu iŋmi suurani aglaan atunim atuġniġaat suuraġikkaqtiŋ.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Uqqiraqtit kamanaqtuakun saŋŋikun iḷisimarauniqsut aŋitqił̣hagun atanġuruam Jesus suli Agaayyutim ikayuqpaŋniġai iluqaisa.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Taapkunani ukpiqsriruani piiññiqsuq inuqsraqtuamik. Sua inuqnaqsipman iḷaŋa tunisiraqtuq nunaviñiġmik naagaqaa tupiġmiñik, tunisianikamiasiiñ tavruŋautiraġniġaa akuqtuani tuniaġmiñiñ
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 aatchuutigiplugu uqqiraqtinun. Taapkua-aasiiñ autaaġaġniġaat taamna manik inuqsriupayaaqtuanun.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Ukpiqsriruamik iñuqaġniqsuq Joseph-mik, Levi-tkuayaaŋupluni iñuguqtuaq Cyprus-mi, taavrumiŋa uqqiraqtit taiguutiqakkaŋat Barnabas-mik (mumiutiqaqtuamik pitchuksaaqtimik).
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Ilaaptuuq tuniripmiñiqsuq nunautmiñik qaitḷuguasiiñ akuqtuani uqqiraqtinun.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.