2 Coríntios 3

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Uqaviksaaqsiḷgitpisa? Naagaqaa inuqsraqpisa atlatitun iñuktitun tuyuutinik akuqtuyunaqsiḷuta ilipsitñun naaga ilipsitñiñ?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Ilipsi tuyuutaurusri aglausimaruatun uummatiptiknun iñupayaanun iḷitchuġitquplugu agliqitquplugulu.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Aasrii atlaŋŋuqtauruatigun iñuutchipsigun iḷisimanaqtitkiksi tuyuutaułiqsi Christ-miñ aglaaġikkaqput. Taapkua tuyuutit aglaaŋunġitchut aglautmik aglaan Irrusriagun iñuuruam Agaayyutim, aglaaŋunġitḷuni aglagviksramun piḷiamun uyaġaŋmiñ aglaan uummatipsitñun.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Nalupqisruutiginġiḷḷapiaġivut tamatkua tumigiplugu Christ sivuġaani Agaayyutim.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Itnautiginġitchikput savatlaniḷugu tamanna savaaq uvaptiknik, aglaan piqaqtirrutaagun Agaayyutim.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Ilaan piqaqtitkaatigut savautritqupluta nutaakun sivunniutmigun. Taamna nutauruaq sivunniuġun inġitchuq utuqqauruatun sivunniuġutitun aglausimaruatun uyaġaŋmun suli tuqupkairaqtuatun kisupayaanik tupiksriñġitchuanik. Agaayyutim nutauruaq sivunniuġutaa qaitchiraqtuq iñuułiġmik Ipqitchuakun Irrutchikun.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 — ausente —
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 — ausente —
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Uvvaasiiñ utuqqaqtaq sivunniuġun tikiutriruaq tuqqutaksraġuqqutmik iñuŋnun kamanautiqaġniqpan, qanutunkiaq kamanautiqatlukkisiva nutaaq sivunniuġun tikiutriruaq nalaunŋasripkaił̣iġmik iñuŋnun?
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Aasriisuli nutauruaq sivunniuġun kamanatlullapiaqtuq utuqqauruamiñ sivunniuġutmiñ. Taatnamik utuqqauruaq sivunniuġun kamanautiqanġiġñiqsuq.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Taimña utuqqauruaq sivunniuġun tikitchaluaqtuaq qaumaniqpaurakun piiqsuq, aglaan nutauruaq sivunniuġun itchaġataqtuaq kamanautiqatlullapiaqtuq.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Taatnamik pigikaptigu taatnasriq niġiugaq iqsisaiḷḷapiaqtugut quliaqtuałiksraptigun.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Moses-tun inġitchugut. Taalutchiġñiġaa kigiñani uqautri'ami Israel-aaġmiunun takku tautuqunġitḷugu qaumanġum piiġñiałhanunaglaan.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Aglaan kaŋiqsitḷaisimarut isrummatmiktigun siqquqsipkaqługich. Uvluvaŋnunaglaan iriŋich taalutaqaqtutsuli agliqipmata makpiġaaŋiñiñ utuqqaich sivunniuġutauruat, takku kisimi Christ-ŋum taalutaq piitḷagaa.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Uvluvaŋnunaglaan agliqipmata maliġutaksramik Moses-ŋum aglaaŋanik isrumaŋich taalutaqaqtutsuli.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Aglaan iñuk mumikami Ataniġmun kaŋiqsisuuruq taalutaiqsitmatun.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Taimña Atanġuruaq pakma Irrusriuruq, aasrii naniitman taamma Irrusriaŋa Atanġum ittuq patchisairvik.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Tarraasrii uvagut taalutaiqsittuani qiñiġikput kamanautaa Atanġum. Atlaŋŋuġuqsaiñaqtugut iḷitḷasripḷuta ilaatun, suli Atanġum Irrusrian iḷisaiñaqtitkaatigut ilaatun akił̣uktitlasripḷugu kamanautaa Atanġum.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.