2 Coríntios 10
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT
1 Uvaŋa Paul. Iŋiġipsi Christ-ŋum aggaŋaił̣iġmigun piisaanġił̣iġmigunlu. Taluqsraliġuunigipsitŋa piqatau'ama ilipsitñi, aglaan piqataunġitñama ilipsitñi taluqsraiññipḷuŋa tuyuqtuutipkun.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Nunuriyumiñaitchipsitŋa taluqsraitquluŋa nayuutiguma ilipsitñi. Sivunniqsuŋa akiḷḷiḷiqsuġukługich tamatkua uqaqtuat iñuuniusriqaġnipḷuta nunam iñuisun.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Iñuuniaġaluaŋŋapta timigikkaptigun aŋuyanġitchugut nunam iñuisun.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Aŋuyautivut aŋuyautiginġitchai nunam iñuiñ, aglaan atuġikput Agaayyutim saŋŋiqpauraŋa akiiḷiplugich iluqaisa tamatkua akiḷḷiḷiqsuutiruat [tusraayugaaġiksuamun].
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Piyaqquqtaġivut uqavaaġutipayaat niaquqtusrił̣hatlu iñuich takku taatnatchich iñuich sappugutaurut atlanun iḷitchuġiłiksraŋatniñ Agaayyutmik. Isrummitqiksitkivut iñuich Agaayyutikun tupiksritḷasripḷugich Christ-mik.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Anasriñŋuqsaił̣hiñaaġuqtugut tupiksruutaitchuanik, iḷitchuqsripqauraġupta tupiksriyumałipsitñik ilipsitñik.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Qiñiłhiñaqtusri sunik qaałhiñakun. Kiñapayaaq ukpiqsriñiġumi piginiḷuni Christ-ŋum isrummatigitqigḷiuŋ. Piginigumi Christ-mun taatnatuntuuq pigipmigaatigut Christ-ŋum.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Uqavigaaġutigillakkaluaġupkuunniiñ saŋŋiqutiqałiq Agaayyutim qaisaŋa uvaptiknun kanŋusruutigiyumiñaitchiga. Ilaan uvaptiknun ikayuqugaasri makitatlasritquplusri Christ-kun. Taavruma saŋŋiqutiqałhum piyaqquqtaqtitchumiñaitchaasri.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Iqsisaaġunġitchipsi tuyuqtuutipkun.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Iḷaŋich iñuich uqaġniqsut, “Tuyuutmiñi uqalguruatun ittuq, aglaan nayuutikami irrusriqaġuuniqsuq sayaitchuatun, uqautrił̣hasuli suiḷatun itluni.”
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Taatnatchich iñuich isrummatigilitruŋ una, aglaan savaaġisruugivut uqautigikkavutlu aglakkavutlu inŋapta naagaqaa piiñŋapta.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Iḷaliqsuutiyumanġitchugut tamatkunuŋa iñuŋnun unniiñ atriḷiummatiluta uqaġuuruanun nakuuniraaqhutiŋ. Uuktuutiqałhiñaqtut iŋmiknun naipiqtuutiplutiŋlu. Kaŋiqsisaił̣iqtiŋ qiñiqtitkaat uuktuutigiaqsi'amiŋ avatmun naipiqtuutiaqsi'amiŋlu.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Uqavigaałłagunġitchugut uvaptigun aglaan uqaviutigiłhiñaugikput savaaksriusriaqput Agaayyutmiñ; taavrumuuna ukpiqsritḷasrirusri savaaptigun.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Qaaŋiałautranġitchugut uqaqapta iḷaginipḷusri savaaptikni. Takku tikiutiqqaaġikput tusraayugaaġiksuaq Christ-kun ilipsitñun.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Uqaviutiginġitchikput atlat iñuich savaaŋat. Aglaan niġiugaġigikput una, ukpiqsrił̣iqsi saŋŋisikpan siamitlasrigisigikput tusraayugaaġiksuaq avanitchiapsitñun ittuanun.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Quliaqtuaqatlasrirugut tusraayugaaġiksuamik nunaaqqiñi atlani. Uqavigaaġutigisrunġitchikput savaaġianikkaŋat atlat iñuich nautchiiviŋmikni.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Iñuk uqavigaaġniaġumi, uqavigaaġutiqaġli Agaayyutmik kisianik.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Agaayyutim akuqtuumatlaitchaa iñuk uqavigaaqtuaq iŋmiñik nakuuniraaqhuni aglaan ilaan akuqtuġisigaa iñuk nakuugikkani.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.