2 Coríntios 10
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARA
1 Uvaŋa Paul. Iŋiġipsi Christ-ŋum aggaŋaił̣iġmigun piisaanġił̣iġmigunlu. Taluqsraliġuunigipsitŋa piqatau'ama ilipsitñi, aglaan piqataunġitñama ilipsitñi taluqsraiññipḷuŋa tuyuqtuutipkun.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Nunuriyumiñaitchipsitŋa taluqsraitquluŋa nayuutiguma ilipsitñi. Sivunniqsuŋa akiḷḷiḷiqsuġukługich tamatkua uqaqtuat iñuuniusriqaġnipḷuta nunam iñuisun.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Iñuuniaġaluaŋŋapta timigikkaptigun aŋuyanġitchugut nunam iñuisun.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Aŋuyautivut aŋuyautiginġitchai nunam iñuiñ, aglaan atuġikput Agaayyutim saŋŋiqpauraŋa akiiḷiplugich iluqaisa tamatkua akiḷḷiḷiqsuutiruat [tusraayugaaġiksuamun].
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Piyaqquqtaġivut uqavaaġutipayaat niaquqtusrił̣hatlu iñuich takku taatnatchich iñuich sappugutaurut atlanun iḷitchuġiłiksraŋatniñ Agaayyutmik. Isrummitqiksitkivut iñuich Agaayyutikun tupiksritḷasripḷugich Christ-mik.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Anasriñŋuqsaił̣hiñaaġuqtugut tupiksruutaitchuanik, iḷitchuqsripqauraġupta tupiksriyumałipsitñik ilipsitñik.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Qiñiłhiñaqtusri sunik qaałhiñakun. Kiñapayaaq ukpiqsriñiġumi piginiḷuni Christ-ŋum isrummatigitqigḷiuŋ. Piginigumi Christ-mun taatnatuntuuq pigipmigaatigut Christ-ŋum.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Uqavigaaġutigillakkaluaġupkuunniiñ saŋŋiqutiqałiq Agaayyutim qaisaŋa uvaptiknun kanŋusruutigiyumiñaitchiga. Ilaan uvaptiknun ikayuqugaasri makitatlasritquplusri Christ-kun. Taavruma saŋŋiqutiqałhum piyaqquqtaqtitchumiñaitchaasri.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Iqsisaaġunġitchipsi tuyuqtuutipkun.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Iḷaŋich iñuich uqaġniqsut, “Tuyuutmiñi uqalguruatun ittuq, aglaan nayuutikami irrusriqaġuuniqsuq sayaitchuatun, uqautrił̣hasuli suiḷatun itluni.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Taatnatchich iñuich isrummatigilitruŋ una, aglaan savaaġisruugivut uqautigikkavutlu aglakkavutlu inŋapta naagaqaa piiñŋapta.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Iḷaliqsuutiyumanġitchugut tamatkunuŋa iñuŋnun unniiñ atriḷiummatiluta uqaġuuruanun nakuuniraaqhutiŋ. Uuktuutiqałhiñaqtut iŋmiknun naipiqtuutiplutiŋlu. Kaŋiqsisaił̣iqtiŋ qiñiqtitkaat uuktuutigiaqsi'amiŋ avatmun naipiqtuutiaqsi'amiŋlu.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Uqavigaałłagunġitchugut uvaptigun aglaan uqaviutigiłhiñaugikput savaaksriusriaqput Agaayyutmiñ; taavrumuuna ukpiqsritḷasrirusri savaaptigun.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Qaaŋiałautranġitchugut uqaqapta iḷaginipḷusri savaaptikni. Takku tikiutiqqaaġikput tusraayugaaġiksuaq Christ-kun ilipsitñun.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Uqaviutiginġitchikput atlat iñuich savaaŋat. Aglaan niġiugaġigikput una, ukpiqsrił̣iqsi saŋŋisikpan siamitlasrigisigikput tusraayugaaġiksuaq avanitchiapsitñun ittuanun.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Quliaqtuaqatlasrirugut tusraayugaaġiksuamik nunaaqqiñi atlani. Uqavigaaġutigisrunġitchikput savaaġianikkaŋat atlat iñuich nautchiiviŋmikni.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Iñuk uqavigaaġniaġumi, uqavigaaġutiqaġli Agaayyutmik kisianik.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Agaayyutim akuqtuumatlaitchaa iñuk uqavigaaqtuaq iŋmiñik nakuuniraaqhuni aglaan ilaan akuqtuġisigaa iñuk nakuugikkani.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.