Romanos 4
Besta Kabur (ESG) vs VC
1 इंदके मना एनकटा पेद्दा मनकल अब्राहामुना बारेमते मनम बतल इनकोम? ओर नीतिमंतुड बल्हा आतोर?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ओक्कला अब्राहाम कीता बेसता कबाह्कुनहेंका पेन ओन नीतिमंतुड इंचि मत्ते, गर्रा कियालय ओनगा बतलन्ना कारनम मंचि मनवळ, गानि पेनदा मुन्ने ओर अल्हा किया परोर.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 दर्मसास्त्रम बतल वेहांता इत्ते, “अब्राहाम पेनदुन विस्वासम कीतोर, ओना विस्वासमतुन हूळसि पेन ओन ‘नीतिमंतुड’ इंचि वेहता.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 कबळ कियानोंक दोर्कनद कूलि आंद, दान इनाम इन्नुर. ओर कबळ कीतोर, इंचि अद ओन्क दोर्कता.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 गानि पेनदा मुन्ने बोरे मनकल बेसता कबाह्क कीसि नीतिमंतुड आयोर. पापिर्कुनगुडा मापि कियना पेनदापोर्रो विस्वासम इरतेने, अद ओन नीतिमंतुड कींता.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 कबाह्क कियाकोन्नागानि, पेन बोर्कुन अय्ते नीतिमंतुल्क इंता, ओर आसिर्वाद दोर्कतोर आंदुर इंचि दाविदगुडा इंतोर. अद इल्हा मंता:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “बोरा तप्पु कबाह्कुन पेन मापि कीता, बोरा पापाल्कुन मुच्चुता,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 बोरा पापाल्कुना लेक्का पेन पिय्यो, ओर आसिर्वाद दोर्कतोर आंदुर.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 अय्ते, इसोंटा आसिर्वाद सिराप कतना आतोर्कुनाहाटींगेना मरि कतना आयवोरहाटींगुडा मंताना? हो, इव्वुराहाटींगुडा मंता. बारित्ते मना एनकटा पेद्दा मनकल अब्राहामुन पेन ओना विस्वासमतुन हूळसि नीतिमंतुड इंचि ओप्कुत्ता, इल्हा मनमे वेहांतोम गदा!
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 अय्ते पेन अब्राहामुन बस्के नीतिमंतुड इंचि इत्ता? कतना आतारित्तेना, कतना आयाका मुन्नेन्ना? कतना आयाका मुन्नेन ओन नीतिमंतुड इंचि इत्ता.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 अब्राहामुना कतना आयाका मुन्नेन ओर पेनदुन विस्वासम कीतोर. अदुनहाटीं पेन ओन नीतिमंतुड इत्ता. नीतिमंतुना एरपाटता चिन्ह इंचि अब्राहामुंक कतना किया पीता. अदुनहाटीं विस्वासम कियानोर अंटोर कतना आयाकोन्नागुडा नीतिमंतुल्क आसि मंतुर. अदुनहाटीं ओर, अंटोर विस्वासुल्कुना बाबोनलेसीं मंतोर.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 कतना आतोर्क अंटोर्कगुडा अब्राहाम मातिर दादले. गानि सिराप कतना आता इंचि ओर्क अब्राहाम मातिर दादल आया हिल्लोर. अब्राहामुना कतना आयाका मुन्ने ओना विस्वासम बल्हा मत्ता, अल्हेन ओर्कगुडा विस्वासम मत्ता इंचि अब्राहाम ओर्क मातिर दादल आतोर.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 “मीकुन ई दुनियाता वारसदार्क कींतन,” इंचि पेन अब्राहाम आनि ओना वंसंमतोर्क पोल्ले हीसि मत्ता. अब्राहाम मूसाना नियमते वेहताप ताकतोर इंचि पेन ओन्क पोल्ले हिया हिल्ले. गानि पेनदापोर्रो ओर विस्वासम कीसि नीतिमंतुड आतोर इंचि पेन ओन्क ई पोल्ले हीता.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 ओक्कला मूसाना नियम परकारम ताकतोरे, पेन हीता पोल्ले परकारम वारसदार्क आयानय्ते, विस्वासम इनना पोल्लेक बतले विलवा मन्नो, पेन हीता पोल्लेकगुडा अर्तम मन्नो.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 पेन नियमकु हीतस्के अवुन पीसि ताका पींता. ताकाकोंटे पेन सिक्सा हींता. गानि नियमकु हिलाकोंटे अवुन नेम्हना सवालगुडा वायो.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 अदुनहाटीं पेन अब्राहामुना वंसंमतोर्क अंटोर्क हीता पोल्ले विस्वासम कीतोर्कुंक दाना कुर्पाताहेंदाले दोर्कंता. इद सिराप मूसाना नियम परकारम ताकानोर्कुंके आयो गानि अब्राहामुनलेसीं विस्वासमते ताकानोर अंटोराहाटीं मंता. ओर मना अंटोरा बाबल आंदुर.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 “नना नीकुन वेल्ले लोकुल्कुना बाबो कीतन,” इंचि पेन अब्राहामुना बारेमते इत्ता पोल्ले दर्मसास्त्रमते रासि मंता. पेनदा मुन्ने अब्राहाम मना अंटोर्क बाबोनलेसींगे मंतोर. हातोर्कुन पेन मर्रा जीवाते तेहंता. हिल्वदुनगुडा पुट्टींचंता असोंटा पेनदुन अब्राहाम विस्वासम कीतोर.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 अब्राहामुंक पिलाल्क आयना आसे हिलाकोन्ना, ओर पेनदापोर्रो विस्वासम कीतोर. अदुनहाटीं पेन ओन वेल्ले लोकुल्कुना बाबो कीता. “नीवा वंसंमताहेंदाल लेक्का हिल्वा लोकुल्क आंतुर,” इंचि पेन वेहता परकारमे जर्गता.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 अस्के अब्राहामुना वयम नूर वर्सां मत्ताहाटीं ओना मेंदुल कमजोर आसि मत्ता. अल्हेने ओना मुत्तो सारांकु पिलाल्क आयाना वयम दाटसि होत्ता. इवन्नि एरपाट मनिनागानि ओर विस्वासमते कमजोर आयाकोंटा गट्टिगा मत्तोर.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 अब्राहाम पेन हीता पोल्लेपोर्रो बस्केने अनमानम किया हिल्लोर, गानि पेनदा विस्वासमते गट्टिगा आसि दाना महिमा कीतोर.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 पेन ओन्क हीता पोल्ले, अद पूरा किया परांता इंचि अब्राहामुंक पुरागा बरोसा मत्ता.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 इद पोल्लेताहाटींगे, “पेन ओन नीतिमंतुड इत्ता.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 विस्वासमहेंदाल नीतिमंतुड कीता पोल्ले सिराप ओनाहाटींगे हिल्ले.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 गानि अद मनाहाटींगुडा मंता. हातोरव्टेटाल येसु सामिन मर्रा जीवाते तेहता पेनदुन मनम विस्वासम कीतोम, इंचि अद मनाकुनगुडा नीतिमंतुल्क इंता.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 मना पापाल्कुनाहाटीं हायालय, पेन येसुन वेरेतोरा कय्दे अप्पजेपता, आनि मनम पेनदा मुन्ने नीतिमंतुल्क आयालय ओन मर्रा हातोरा लोप्पोटाल जीवाते तेहाता.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.