Lucas 12
Besta Kabur (ESG) vs VC
1 अच्चोटेन अगा वेय्कुना मंदि जमा आसि, इरगा गर्दि आताहेंका वरोंक वरोर जारसेके मत्तुर. अस्के येसु मोट्टा मोदाला ओना सिस्युल्कुनतोनि इल्हा वळकालय दल्गतोर. “परिसिल्क डोंगिर्क आंदुर, ओरा पुल्लटा पिंडिता बारेमते जेगर्ता मंटु.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 मुच्चिसि मत्तव अन्नि पोल्लें बय्यर आंता, तेळियाकोंटा मत्तव अन्नि वस्तुक पलातुक वांतां.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 अदुनहाटीं मिमेट हीकटते वळ्कता पोल्लें वेलगुने केंजमळ जर्गंता. आनि लोता लोप्पोटा अर्राते होंचि गुसागूसा वळ्कता पोल्लें येनागर्रापोर्रो एक्किसि वेहमळ जर्गंता.”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “इंचि नावा दंटातोरिटा, नना मीकु वेहानद बतल इत्ते, बोर अय्ते मीवा मेंदुल्तुन हव्का परांतुर ओर्क मिमेट वेरियमट. ओर दानकन्ना एक्को बतल किया परुर.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 मिमेट बोर्कु वेरियगोमो नना वेहांतन. मीकुन हव्कुतंका नरकमते वाटना अदिकारम बोन्क अय्ते मंतानो, मिमेट ओन्के वेरियट. नना वेहनद इदे.”
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “हेय्युं कोळ्का पिट्टें रोंडु कोत्तांकु अम्मुड दांतां गदा! अय्नागानि अव्टेटाल उंदि पिट्टेतुनगुडा पेन मति मर्गो.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 मीवा तल्लाता उंदि-उंदि केल्लु लेक्किस मंता. अदुनहाटीं वेरियमट! पेनदा मुन्ने मिमेट वेल्लेन कोळ्का पिट्टेंकन्ना बच्चोरो विल्वा मत्तोर आंदिर.”
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “नना मीकु वेहांतन, बोर अय्ते लोकुल्कुना मुन्ने नाकुन एरपाट कींतन इंचि ओप्कुंतोरो, मनकना रूपमते पुटतोन ननागुडा ओन पेनदा दूताना मुन्ने, ‘एरपाट कींतन’ इंचि ओप्कुंतन.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 गानि बोर अय्ते लोकुल्कुना मुन्ने नाकुन ‘एरपाट किय्योन’ इंतोरो, ननागुडा ओन पेनदा दूताना मुन्ने ‘एरपाट किय्योन’ इंचि इंतन.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 मनकना रूपमते पुटतोन नाकु विरोदमते बोर वळ्किना, पेन ओना तप्पुकुन मापि किय्यार. गानि पवित्र आत्माता अपमानम कियानोना तप्पुकुंक मात्रम मापि हिल्ले.”
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 — ausente —
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 — ausente —
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 आ मंदिताल बोरो वरोर मनकल येसुन, “गुरु, नावा दादल नावा बाबाना अस्तिताल नाकु बतले हीसेक हिल्लोर, नावा पालुंक वायना आस्ति नाकु पंचि हीम इंचि निमे ओन्क वेहा,” इंचि इत्तोर.
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 अस्के येसु ओन, “अरे दादा! मीवा आस्तिं पंचि हियालय नाकुन बोरन्ना ‘पेद्दा मनकल हिलाकोंटे न्यायम कियानोर’ इंचि इरतोरा?” इंचि पूसकीतोर.
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 पजा येसु ओरतोनि, “बेस जेगर्ता मंचि, अन्नि लालचकुनाल मीवद मिमेटे लक्कु मंटु! बारित्ते मनकना पिस्वर वेल्लेन आस्ति मत्तेन बेस मनंता इंचि इनकुन्मट,” इंचि इत्तोर.
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 पजा येसु ओर्कु उंदि वेसुड वेहतोर: “वरोर वेल्लेन सिरमंत मनकल मत्तोर. उंदि मल्का बतल आता इत्ते, ओना नेदे इरगा पंटा पेय्स्ता.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 अस्के मनसुने ओनद ओरे, ‘पंटा अय्ते वेल्लेन पेय्स्ता. गानि दीन इर्रालय मात्रम जेगा हिल्ले, बतल कीकन?’ इन्कुत्तोर.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 मर्रा विचारम कीसि, ‘सरे! नना नावा पडना जेगातुन कुल्हाचि पेद्दागा कींतन. कीसि पूरा पंटातुन, सामानतुन अव्टे वाटसि इर्रांतन.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 पजा नना नावा जीवक, नीकु वेल्लेन वर्सांनदाका हालानाल रुसि आता गाटो दोसतन, तिन्नु, उन्नु आनंदमते मन्नु, रंदि कियमा, इंचि वेहांतन,’ इंचि इत्तोर.
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 गानि पेन ओन, ‘अरे तेलिवि तक्को मनका, इय्याला नर्कळके नीवा जीवा होनानय्ते निमे संपादिस्तादंता बोन्क आयार?’ इंचि इत्ता.
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 बच्चोर पेद्दा सिरमंत मनकल अयना ओर पेनदा मुन्ने सिरमंतुड आयोर, बारित्ते ओर ओनाहाटींगें आस्ति जमा कींतोर इंचि. ई वेसुडिते ई मनकना गति गुडा अल्हेन आता.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 पजा येसु ओना सिस्युल्कुंक इल्हा वेहालय दल्गतोर: “नना मीकु वेहनद बतल इत्ते, जीवा तिंडिकन्ना मुक्केम, मेंदुल कपडींकन्ना मुक्केम आंदु. इंचि पिस्सनाहाटीं तिनकोम बतल, उनकोम बतल, इंका मेंदुल्ताहेंका केर्कोम बतल इंचेके रंदि कियमट.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 बारित्ते तिंडिकन्ना पिस्वर मुक्येम, कपडींकन्ना मेंदुल मुक्येम.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 आ काकाह्कुन हुळाट! अव वीतों आनि कोय्यों. अचोने आयका अवुनगा गुम्मिं इंका हिल्लें. अयना पेन अवुन पोस कीसंता. अदुनहाटीं मिमेट अय्ते आ पिट्टेंकन्ना बच्चोनो विलवा मत्तोर आंदिर.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 रंदि कीसि ओना आवसुन उंदि गंटा एक्को बेरसागोटतोर मीवा नड्डुम बोरन्ना मंतोरा? हिल्लोर.
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 इसंटा सिन्ना-सिन्ना कबाह्के मिमेट किया परिर. अय्ते इंका मिगुल्ता कबाह्कुना बारेमते मिमेट रंदि बारि कींतिर?”
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “आ पूतनहेके हुळट अव बल्हा बेर्ससंतांगो! अव कबळ किय्यों, कपडिं इंका कुट्टों. नना वेहानद बतल इत्ते, सुलेमान राजाल वेल्लेन सिरमंत मंचिगुडा ओना कपडिं आ पूतानाल उंदि पूतातच्चोगुडा सोकु मनाहिल्लें.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 अय्ते जाडि इय्याला मंता, नाडि तडमिते वेसि दांता. अयना आ जाडिके पेनबाबाल इच्चोन बेसता कपडिं हींतोर. अय्ते अवुंकन्ना बेसता कपडिं मीकु हिय्या पर्रोरा रो, विस्वासम तक्को लोकुरिटा?
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 अदुनहाटीं बतल तिंदकोम, बतल उंडकोम इंचेके मिमेट रंदि कियमट. अल्हेने अवुन दोर्किच्कुनाहाटीं गाबरगुडा आयमट.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 दुनियातोर अंटोर लोकुल्क इवुनाहाटींगें तनलाळसेक मनांतुर. गानि मीकु इव अन्नि गावाले इंचि मीवा पेनबाबांक एर्के मंता.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 अदुनहाटीं मिमेट मुन्ने स्वर्ग राज्येमतुन आनि पेनदा नीतितुन पह्कट. अस्के इव मीकु दोर्कनुं.”
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “अरे नावा सिस्युल्कुनिटा, ‘मीवा पेनबाबाल ओना राज्येमतुन मीकु हियालय वेल्लेन कुसिते तयार मंतोर. अदुनहाटीं मोमोट वेल्ले मंदि हिल्लोम’ इंचि वेरियमट.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 अय्ते मिमेट मिहगा मत्ता आस्तिनअंता अम्मिसि, गरिबोर्कुंक दान-दर्मम कीसि, बस्केने पडन आयाकोंटा मनना कोत्ताना संचितुन दोर्किच्कुंट. इंका मिमेट मीवाहाटीं स्वर्गमते दनम जमा कीम्ट. अगा बोर दोंगलगुडा वायोर, दानकु सेदेलगुडा पिय्यो.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 बारित्ते मीवा दनम बगा मत्ते अग्गेन मीवा मनसु मनंता.”
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 — ausente —
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 मालक वातस्के एदुर हूळसेक तेल्विते मत्ता सेवाकुल्कु वेल्लेन आसिर्वाद दोर्कुतोर आंदुर. नना मीकु निजम वेहासेक मंतन, मालक वासि अंटोर सेवाकुल्कुन बेस उद्दा वेहांतोर. पजा नडिकट्टु दोहकुंचि ओरे सेवाकुल्कुना सेवा कियालय तयार आंतोर.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 मालक बस्के वायिना, इत्ते नडजाम नर्का आयि हिलाकोंटे नडजाम नर्का दाटसि होतंका आयि वातस्के, बोर सेवाकुल्क अय्ते तेल्विते मनांतुरो आ सेवाकुल्कु वेल्लेन आसिर्वाद दोर्कुतोर आंदुर.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 गानि मिमेट उंदि पोल्ले बेस तेळियागोट्कुंटु. अद बतल इत्ते, दोंगल बद वेलाक वांतोर इंचि ओक्कला लोता मालकुंक मुन्नेन तेळियसि मत्ते ओर तेल्वितेन मनांतोर आनि आ दोंगन लोते होळिया हिय्योर.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 अल्हेने मिमेट इनकुनवा वेलाके मनकना रूपमते पुटतोन नना वांतन. अदुनहाटीं मिमेटगुडा बेस तयारते मंटु.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 अस्के पत्रु, “सामि, निमे ई वेसुडिं सिराप मावाहाटींगे वेहचंतिना, हिलाकोंटे अंटोर हाटींगा?” इंचि पूसकीतोर.
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 अस्के सामि इल्हा इत्तोर: “मालक हिल्वस्के ओनगा कबळ कियानोर्कुंक वेलापोर्रो गाटो-जावा दोस्सालय, वरोर बेस तेल्विगल्लोड, विस्वासमलायक दिवांजि मालाकुंक गावाले. अय्ते असोंटा सेवक बोर मंतोर?
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 बोर सेवक अय्ते, मालक मल्सि वातस्के वेहता कबळ बरोबर कीसेक मनांतोर, ओरे सेवक बेस आसिर्वाद दोर्कुतोर आंद.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 नना मीक निजम वेहांतन. मालक आ सेवाकुन ओना पूरा आस्ति-पास्तिनपोर्रो अदिकारि इंचि इर्रंतोर.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 गानि ओक्कला आ सेवकुडु, ‘नावा मालक वायालय अय्ते आल्सेमे मंता,’ इनकुंचि कळमता दासि मुरतळ, मांड्सा सेवाकुल्कुन तन्नुड-गुद्दुड कियमळ, इरगा तिंचि-उंचि बदमासिं कियमळ सुरुव कीतोर इनकुन!
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 अस्के आ सेवक विचारमगुडा किय्योर असोंटा रोजुने, गळियाते ओना मालक वायानुर. वासि, आ सेवाकुंक पेद्दा सिक्सा हीसि, ओन अविस्वासुल्क मनना जेगाते वाटसीयनुर.”
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “बा सेवक अय्ते, ओना मालाकुंक बतल गावालेनो तेळियसिगुडा, मालक वेहताप केंजाकोंटा, कियाकोंटा मनांतोर, आ सेवक मात्रम वेल्लेन देब्बा तिंतोर.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 गानि तेळियका बदो कबळ कीसि देब्बाना पाल आता सेवाकुंक मात्रम तक्को देब्बां आंतां. पेन बोर्कु अय्ते बेसता कबळ कियनाहाटीं वेल्लेन गुनम हीता ओराहेकटाल वेल्लेन लेक्का तल्कंता. अल्हेने बोन्क अय्ते एक्को अप्पजेपता, ओनहेकटाल अप्पजेपता दानकन्ना एक्कोने तल्कंता.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “नना ई बूमिते लोकुल्कुनपोर्रो तळमितसोंटा न्यायम कियालय वातन. अद इंदकेन अंटुकुंचि मत्ते बच्चोनो बेस आयवड इंचि इनकुत्तन.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 गानि नाकु उंदि कस्टाल्कुना बापतिस्मा एतानद मंता, अद एतनदाका नाकु तिप्पल्क तप्पों.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 नना इद बूमिपोर्रो सांति हियालय वातन इंचि मिमेट इन्कुंचंतिरा? हिल्ले. नना अदुनहाटीं वाया हिल्लेन. गानि मीकुन वेरे-वेरे कियालय वातन इंचि नना मीकु वेहासेक मंतन.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 इंदकेटाल बदन्ना उंदि लोते हेय्युर मत्ते, ओरद ओर्के अर्राका इव्वुर उंदि पक्काक, मुव्वुर इंकुंदि पक्काक आसि वेरे आंतुर.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 अल्हेने मर्रिनद बाबोनतोनि-बाबोनद मर्रिनतोनि, मिय्याटद तल्लुनतोनि-तल्लुनद मिय्यळतोनि, कोळियाटद पोरळतोनि-पोराटद कोळियळतोनि अर्राकोंटा आंता.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 पजा ओर मंदिक इल्हा वेहतोर. “मब्बु तेर्पेन पोळ्द अर्रनहेके हूळसि मिमेट, ‘अद हुळट, पिर्रु वासेक मंता,’ इंचि वेह्कुंतिर. अल्हेन आंतागुडा.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 इंका होव्वोर वळि वायनद हूळसि, ‘इंदके गर्मी अर्रंता’ इंचि इंतिर. अल्हे आंतागुडा.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 अरे डोंगिरिटा, मीकु बूमि, मब्बुना रूपाल्कु एरपाट किया वांता. गानि इद वेलाते बतल जर्गसंता इदुन मिमेट बारि एरपाट कीसेक हिल्लिर?”
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “असल बेस न्यायम बद आंद, अद मीवद मिमेटे बारि निरनायम किया परसाहिल्लिर?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 निमे नीवा पगातोनतोनि कलियसि कोरटते मजिस्टरनगा होननेंके हरदेन ओनतोनि बेस संबंदम कल्पुकुन. अल्हा कियाकोंटे नीकुन नीवा पगातोर कोरटते मजिस्टरुंक अप्पजेपनुर. मजिस्टर नीकुन पोलिसुल्कुंक अप्पजेपनुर, पोलिसुल्क ओसि नीकुन जेलने वाटानुर.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 नना नीकु निजम वेहांतन, कोत्तक-कोत्ता दोहनदाका निमे अगटाल पेय्सा पर्रिन,” इंचि वेहतोर.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.