Mateus 20
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs ARA
1 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Hulaŋ sijaŋ sɨbaŋ hɨnilalɨ agaŋ cɨhu hali hɨsɨŋ hɨnibali aba abin agaŋ nɨbu nameŋ uami. Asɨ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni agaŋ nɨbu hulaŋ mu lɨmɨn uain hualɨ hekɨlɨ daŋ hɨnivi agaŋ me uami. Hualɨ iaganu agaŋ cimɨdaŋ sɨbaŋ iaha uavɨla nudɨ lɨmɨn uain hualɨ agadɨ sibɨla vivi saŋ hulaŋ likɨlɨvi uami.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Lɨci sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ uaiaŋ pabiŋ hɨvɨ anɨm hɨlɨcɨ pabiŋ hɨlɨcɨ hameŋ vivi saŋ mavɨn hɨniavɨvi uami. Lɨhavɨci hualɨ iaganu agaŋ nulɨdɨ alialaŋ aba abɨvi uami. Lɨci cimɨdaŋ sɨbaŋ uavɨla nudɨ lɨmɨn uain hualɨ agadɨ sibɨla vihavɨvi uami.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Vihavɨdaci uaiaŋ 9 kilokɨ hɨvɨ hualɨ iaganu agaŋ mutɨŋ sabɨlɨm heŋ uavɨla igɨci hulaŋ hɨhɨle havɨ lagulamalama hɨniavɨvi uami.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Lɨhavɨci cɨhu nulɨdɨ nameŋ abɨvi uami. Namɨlaŋ avi uavɨla iadɨ lɨmɨn uain hualɨ sibɨla vihalaŋ aba abɨvi uami. Lɨlaŋ akuaba akuaba sibɨla vibalaŋ agasaŋ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlahɨla hɨbɨŋ nalusaŋ iguben aba abɨvi uami.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Lɨci hulaŋ agɨlaŋ heŋ uavɨvi uami. Uavɨdaci uaiaŋ huva hɨvɨ hɨdahɨda hulaŋ hɨhɨle agɨladɨ iga iga hameŋ ala lɨvi uami. Hɨfɨlɨdaŋ uaiadi hɨvɨ avi hɨdahɨda hulaŋ hɨhɨle agɨladɨ iga iga cɨhu hameŋ laci ala lɨvi uami.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Lavɨla hɨfɨlɨdaŋ sɨbaŋ uaiaŋ 5 kilokɨ hɨvɨ uavɨla hulaŋ hɨhɨle havɨ lagulama hɨniavɨvi agɨladɨ igɨvi uami. Lavɨla nulɨdɨ abɨvi uami. Namɨlaŋ akɨ saŋ uaiaŋ nagadɨ hɨvɨ havɨ havɨ lagulama hɨnidalaŋ uaiaŋ ci mɨguadi aba abɨvi uami.
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Lɨci abavɨvi uami. Aniaba hulaŋ alusaŋ sibɨla ma iguavɨci alaŋ havɨ havɨ hɨnidalu aba abavɨvi uami. Lɨhavɨci abɨvi uami. Namɨlaŋ avi uavɨla iadɨ lɨmɨn uain hualɨ sibɨla vihalaŋ aba abɨvi uami.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 La uaiaŋ sijaŋ sijaŋ hɨlɨdaci hualɨ iaganu agaŋ hɨmamɨgɨlɨ daŋ agadɨ abɨvi uami. Sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abɨnaŋ vehavɨci hɨbɨŋ nulɨsaŋ anɨm hɨlɨcɨ iguha aba abɨvi uami. Hulaŋ hɨfɨlɨdaŋ sɨbaŋ hɨdɨlɨ maha sibɨla vihavi agɨlasaŋ mɨse iguha aba abɨvi uami. Igu igu via ua cimɨdaŋ sɨbaŋ hɨdɨlɨ maha sibɨla vihaviemi agɨlasaŋ sijaŋ sɨbaŋ iguha aba abɨvi uami.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Lɨci hulaŋ hɨfɨlɨdaŋ sɨbaŋ 5 kilokɨ hɨvɨ sibɨla vihavɨvi agɨlasaŋ anɨm hɨlɨcɨ pabiŋ lɨdɨŋ pabiŋ lɨdɨŋ nulɨsaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ iguvi uami.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Igudaci hulaŋ cimɨdaŋ sɨbaŋ hɨdɨlɨ maha sibɨla vihavɨvi agɨlaŋ hɨji nameŋ lamavɨvi uami. Alaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ vibalu aba abavɨvi uami. Agadɨ ala nulɨsaŋ avi hɨlihɨli hameŋ laci ala iguvi uami.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Lɨci hualɨ iaganu agasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ viavɨla nameŋ abavɨvi uami.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Alaŋ cimɨdaŋ sɨbaŋ ve hɨdɨlɨ maha sibɨla hekɨlɨ vidamɨli uaiaŋ agaŋ aludɨ hɨlacabɨliemi aba abavɨvi uami. Agadɨ ala hulaŋ hɨhɨle nagɨlaŋ hɨfɨlɨdaŋ sɨbaŋ ve sibɨla vihavi aba abavɨvi uami. Hameŋ sadaŋ akɨ saŋ nama anɨm hɨlɨcɨ alusadaŋ nulɨsadaŋ hɨlihɨli laci igunaŋ aba abavɨvi uami.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Lɨhavɨci hualɨ iaganu agaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ mu agadɨ nameŋ abɨvi uami. Nagɨli huaci aba abɨvi uami. Viaŋ nadɨ sɨbɨlɨ ma lamin aba abɨvi uami. Viaŋ anɨm hɨlɨcɨ pabiŋ hɨlɨcɨ agadɨ igu igu saŋ abɨlɨŋ namɨlaŋ iadɨ alia aba abiemɨlaŋ aba abɨvi uami.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Hameŋ sadaŋ namɨlaŋ anɨm hɨlɨcɨ nagɨladɨ viavɨla uhalaŋ aba abɨvi uami. Viaŋ iadɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla anɨm hɨlɨcɨ hɨlihɨli laci iguin aba abɨvi uami.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Akuaba akuaba iadɨ nukeŋ sadaŋ viaŋ iadɨ nukeŋ hɨji lubiahɨlavɨla iadɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ labɨlɨben aba abɨvi uami. Viaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ lin agasaŋ namɨlaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ vimɨlaŋ aba abɨvi uami.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Lavɨla Jisasɨ cɨhu abami. Hulaŋ iabi neŋ sijaŋ sɨbaŋ hɨniavadi agɨlaŋ mufɨli nɨbɨlaŋ hali hɨsɨŋ hɨniavɨbali uami. Hulaŋ iabi neŋ hali hɨsɨŋ hɨniavadi agɨlaŋ mufɨli sijaŋ sɨbaŋ hɨniavɨbali uami.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Jisasɨ agaŋ Jelusalem haiabɨla uben aba nudɨ hulemɨlɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu ahica cɨjɨŋ agɨladɨ pam likɨlavɨla uavɨmi. Uu hɨbɨ cina hɨvɨ nulɨdɨ nameŋ abami.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 Ci igɨlaŋ uami. Alaŋ Jelusalem haiabɨla uadalu uami. Umɨli hulaŋ mu agaŋ Hulaŋ dɨ Ninaŋ agadɨ ilasavɨla manɨgali mɨgudɨba hɨniavɨbali agɨladɨ human hɨvɨ lamɨbali uami. Manɨgali hɨhɨle Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali uami. Hɨhɨle Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lamalubilubi hɨsɨŋ hulaŋ uami. Nulɨdɨ human hɨvɨ lamɨci nudɨ via ua ciaŋ hɨvɨ lama lɨbɨmɨgumɨgu abavɨbali uami. Nama hɨmɨbanaŋ aba abavɨbali uami.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Lavɨla nudɨ mɨŋalɨvavɨla hulaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨladɨ human hɨvɨ lamavɨbali uami. Lɨhavɨci nudɨ abacuvacuva vɨgɨlavɨbali uami. La kɨlɨ cɨkaŋ hɨlihua lamalama agadɨ hɨvɨ nudɨ lama henaŋ hɨvɨ ifavɨci uci hɨmɨbali uami. Hɨmavɨla anihuliŋ me hɨvɨ cɨhu hɨhi iahɨbali uami.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Sebedi dɨ ninaŋ ahica agɨlaŋ iamɨnɨlu hula Jisasɨ dɨ pɨŋ vehavɨmi. Vevɨla iamɨnɨlu agaŋ Jisasɨ nudɨ ciaŋ agadɨ igahɨlahɨla saŋ mavɨn ciaŋ ciaŋ abɨben aba mɨgalɨfɨlɨbami.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Lɨci Jisasɨ iamɨgali agadɨ nameŋ abami. Nama akɨ lɨlɨ saŋ abɨnaŋ uami. Lɨci iamɨgali agaŋ nudɨ abami. Mufɨli nama manɨgali hɨniavɨla iadɨ ninaŋ ahica nagɨladɨ abɨnaŋ nadɨ mikɨ pɨŋ mɨgahɨniavɨm uami. Mu nadɨ human sɨmi kɨlikɨli hɨvɨ mɨgahɨnim uami. Mu nadɨ human sakalɨ kɨlikɨli hɨvɨ mɨgahɨnim uami.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Lɨci Jisasɨ abami. Namɨlaŋ iadɨ abitɨhɨlaŋ agadɨ hɨdɨlɨ agadɨ namɨlaŋ ma igɨlalaŋ uami. Hulaŋ ahica namɨlaŋ avɨha avɨha viaŋ igɨben hameŋ agadɨ namɨlaŋ huaci igɨbalaŋ uami. Lɨci abavɨmi. Alaŋ huaci avɨha avɨha igɨbalu uavɨmi.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨdɨ nameŋ abami. Viaŋ avɨha avɨha igɨben hameŋ namɨlaŋ avi avɨha avɨha igɨbalaŋ uami. Agadɨ ala iadɨ human sɨmi kɨlikɨli sakalɨ kɨlikɨli mɨgahɨnihɨni saŋ lɨbɨmɨŋamɨŋa sibɨla nɨbu iadɨ hɨma uami. Iadɨ Iavaŋ Asɨ nukeŋ hulaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨlaŋ iadɨ human sɨmi kɨlikɨli mɨgahɨnihɨni saŋ ci lɨbɨmɨŋalɨ uami. Sakalɨ kɨlikɨli mɨgahɨnihɨni saŋ avi ci lɨbɨmɨŋalɨ uami.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Jisasɨ dɨ hulemɨlɨ limu hɨhɨle human limu limu fɨhala agɨlaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨmi. Lavɨla hulaŋ ahica agɨlasaŋ humɨgaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ vihavɨmi.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Lɨhavɨci cɨhu Jisasɨ nudɨ hulemɨlɨ limu hɨhɨle agɨladɨ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨci abami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ ibi daŋ hɨnihɨni nameŋ abavɨlalɨ uami. Alaŋ nukeŋ ibi daŋ hɨnidalu aba abavɨlalɨ uami. Lɨdɨŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abavɨdaci sibɨla havɨ havɨ vihavɨlalɨ uami. Nulɨdɨ hulaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ agɨlaŋ avi hulaŋ iamɨgali agɨladɨ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ abavɨlalɨ uami. Aludɨ ciaŋ agɨladɨ lubiahɨlavɨbali aba ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ abavɨlalɨ uami.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Agadɨ ala namɨlaŋ nɨbɨlaŋ lɨhavɨlalɨ hameŋ lɨmɨlaŋ uami. Aniaba naludɨ manɨgali hɨniben aba uami. Nɨbu naludɨ sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ me hɨnim uami.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Aniaba naludɨ hali hɨsɨŋ hɨniben aba nɨbu naludɨ sibɨla havɨ havɨ vivi hɨsɨŋ hulemɨlɨ me hɨnim uami.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Hulaŋ dɨ Ninaŋ agaŋ avi hameŋ laci ala uami. Nɨbu hɨmamɨgɨlɨ daŋ me hɨnihɨni hulaŋ hɨhɨle agɨladɨ lɨbɨsɨlɨvɨdaci nudɨ sibɨla agɨladɨ vivi saŋ ma vemi uami. Nɨbu sibɨla hɨsɨŋ hulemɨlɨ me hɨnihɨni hulaŋ iamɨgali agɨladɨ ahɨliahuiahu sibɨla vivi saŋ vemi uami. Nɨbu hulaŋ iamɨgali akape agɨladɨ vivi saŋ hɨmɨben aba vemi uami.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Jisasɨ agaŋ nudɨ hulemɨlɨ hula Jeliko haiabɨla vala uavɨmi. Uavɨdaci hulaŋ iamɨgali akape agɨlaŋ nɨbɨlaŋ hula uavɨmi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Hulaŋ ahica lamɨgaŋ sɨbɨlɨ agɨlaŋ hɨbɨ pɨlɨ nɨbɨlaŋ uavɨmi agadɨ caba heŋ mɨgahɨniavɨmi. La Jisasɨ vemi agadɨ ciaŋ hɨjɨ igahɨlavɨla nudɨ ula ula abavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ uavɨmi. Nama Devitɨ dɨ iamɨlɨnu uavɨmi. Alusaŋ mavɨn hɨniavɨla aludɨ huaci lamɨha uavɨmi.
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Lɨhavɨdaci hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hulaŋ ahica agɨladɨ abacabɨlavɨmi. Namɨlaŋ ciaŋ valɨhalaŋ uavɨmi. Agadɨ ala hulaŋ ahica agɨlaŋ vɨdɨvɨdɨŋ sɨbaŋ ula ula abavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ uavɨmi. Nama Devitɨ dɨ iamɨlɨnu uavɨmi. Alusaŋ mavɨn hɨniavɨla aludɨ huaci lamɨha uavɨmi.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Lɨhavɨdaci Jisasɨ lagulama hulaŋ ahica agɨladɨ abɨci vehavɨmi. Vehavɨci abami. Viaŋ naludɨ akɨ lɨben agasaŋ abadalaŋ uami.
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Lɨci nudɨ abavɨmi. Aludɨ Hekɨlɨ uavɨmi. Aludɨ lamɨgaŋ agɨladɨ huaci lamɨnaŋ igasulasula saŋ abalu uavɨmi.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Lɨhavɨci Jisasɨ nulɨsaŋ mavɨn hekɨlɨ lamavɨla nudɨ human agadɨ nulɨdɨ lamɨgaŋ sabɨ hɨvɨ lamami. Lɨci nulɨdɨ lamɨgaŋ agɨlaŋ huaci lɨhavɨci cɨhu igasulasula Jisasɨ hula uavɨmi.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.