Gênesis 43
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NAA
1 Humɨgaŋ ibɨlibɨliŋ hekɨlɨ agaŋ Kenan fɨli tɨbɨ iahaiaha hɨnimi.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Lɨdaci Jekopɨ nudɨ ninadinu nabehalinu ajihalinu ani ani hula sɨmɨŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ vihavɨmi agɨladɨ na fɨhalavɨmi. Lavɨla Jekopɨ agaŋ nudɨ ninadinu dɨ abami. Namɨlaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ cɨhu uavɨla sɨmɨŋ cɨki alusaŋ lavɨhalaŋ uami.
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Lɨci Juda cɨhu iaganu dɨ abami. Alaŋ nadɨ ci abahɨlu uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agaŋ aludɨ vɨdɨvɨdɨŋ abalɨ uami. Namɨlaŋ naludɨ imanalu dɨ ma vavelaŋ ha viaŋ naludɨ cɨhu cɨhu ma igɨben aba abalɨ uami.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Nama aludɨ ima dɨ alaŋ hula uu saŋ abɨnaŋ ha huaci alaŋ uavɨla nasaŋ sɨmɨŋ lavɨbalu uami.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Nama aludɨ ima dɨ alaŋ hula uu saŋ ma alialaŋ unaŋ ha alaŋ ma ubalu uami. Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agaŋ aludɨ ci abalɨ uami. Namɨlaŋ naludɨ imanalu dɨ ma vavelaŋ ha viaŋ naludɨ cɨhu cɨhu ma igɨben aba abalɨ uami.
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Jekopɨ dɨ ibi mu Asɨ lamami ha Isɨlaelɨ. Lɨci Isɨlaelɨ agaŋ abami. Akɨ saŋ hulaŋ Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agadɨ abahalaŋ uami. Aludɨ ima sijaŋ ha hɨnidi aba abahalaŋ uami. Ha iasaŋ vɨhɨlɨ hekɨlɨ iguahalaŋ uami.
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Lɨci nudɨ abavɨmi. Hulaŋ agaŋ aludɨ cɨhu cɨhu abitɨhalɨ uavɨmi. Aludɨ hɨdɨlɨ pam agɨlasaŋ abitɨhalɨ uavɨmi. Naludɨ iaganalu ci hɨmami ua hanɨbuŋ hɨnidi aba abitɨhalɨ uavɨmi. Naludɨ imanalu mu hɨnidi ua hɨma aba abitɨhalɨ uavɨmi. Hameŋ abitɨhɨci alaŋ aludɨ ima dɨ viavɨla uu saŋ ma akua abɨbali aba nudɨ abahɨlu uavɨmi.
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 Lavɨla Juda agaŋ iaganu Isɨlaelɨ dɨ abami. Bejamin dɨ valɨnaŋ iadɨ pɨŋ veci alaŋ ahuata ubalu uami. Hameŋ lɨnaŋ alaŋ aludɨ iamɨgali ninanadi agɨlaŋ hula humɨgaŋ saŋ hɨmavɨla sɨkasɨkan ma hɨmɨbalu uami. Nama avi humɨgaŋ saŋ hɨmavɨla sɨkasɨkan ma hɨmɨbanaŋ uami.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Viaŋ nukeŋ nudɨ migɨlɨben uami. Viaŋ nudɨ nadɨ pɨŋ cɨhu ma vavevɨla ha viaŋ nama hula hugɨ daŋ hɨniben uami. Hugɨ agaŋ viaŋ hula laci sɨkan hɨnibali uami.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Nama aludɨ ma abamɨgɨlahanaŋ padaŋ ha ahica tɨbɨ uavɨla cɨhu ci vevɨlu uami.
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Lɨci Isɨlaelɨ nulɨdɨ abami. Igahɨlɨlaŋ hɨma lɨci nameŋ lɨhalaŋ uami. Akuaba akuaba sɨmɨŋ huaci huaci fɨli tɨbɨ neŋ hɨsɨŋ agɨladɨ viavɨla naludɨ vaŋ hɨvɨ hudɨhalaŋ uami. La via uavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agasaŋ akuaba akuaba agɨladɨ iguhalaŋ uami. Akuaba akuaba huaci huaci nameŋ agɨladɨ vihalaŋ uami. Akuaba akuaba ikupi hɨsi huaci huaci daŋ agɨladɨdaŋ vɨhɨ magɨ me agɨladɨdaŋ vihalaŋ uami. Kɨlɨ mɨlɨm hɨsi huaci huaci daŋ agɨladɨ vihalaŋ uami. Cihu savu me mu nudɨ ibi mea aba abavɨlalɨ agɨladɨ vihalaŋ uami. Kuaniŋ pisɨtasio amɨŋ agɨladɨdaŋ kuaniŋ amon amɨŋ agɨladɨdaŋ avi via uhalaŋ uami.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Vaka namɨlaŋ sɨmɨŋ lavalava saŋ anɨm hɨlɨcɨ via uahalaŋ uami. Lɨlaŋ nɨbɨlaŋ uava iahuavɨla akua naludɨ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ vivi naludɨ sɨmɨŋ vaŋ hɨvɨ cɨhu hudavalɨ uami. Anɨm hɨlɨcɨ hameŋ lɨhavalɨ agɨladɨ vihalaŋ uami. La anɨm hɨlɨcɨ hɨhɨle agɨladɨ avi viavɨla pam lamavɨla via uhalaŋ uami.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Alialaŋ imanalu dɨ via hulaŋ agadɨ pɨŋ cɨhu uhalaŋ uami.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Udalaŋ viaŋ Asɨ dɨ nameŋ abɨben uami. Asɨ vɨdɨvɨdɨŋ hekɨlɨ daŋ nama hulaŋ agasaŋ hɨji huaci igunaŋ Simeon dɨdaŋ Bejamin dɨdaŋ cɨhu vavehavɨm aba abɨben uami. Hameŋ abɨlɨŋ Asɨ agaŋ nadɨ ninaŋ agɨlaŋ sɨkasɨkan vana hɨmavɨm aba abɨci ha vana hɨmavɨm uami.
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Lɨci isaima agɨlaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨdaŋ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨdaŋ pam lamavɨla via uavɨmi. Imanɨlu Bejamin dɨ avi viavɨla Isipɨ fɨli tɨbɨ uavɨla Josepɨ dɨ pɨŋ ua iahavɨmi.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Iahavɨci Josepɨ agaŋ nudɨ isagalinu dɨdaŋ Bejamin dɨdaŋ igavɨla hulaŋ nudɨ ulaŋ migɨladami agadɨ abami. Nama hulaŋ nagɨladɨ iadɨ ulaŋ heŋ via uha uami. La sabaŋ bulɨmakau mu ifɨhɨmavɨla hɨlɨha uami. Hɨlɨnaŋ uaiaŋ huva hɨvɨ hulaŋ nagɨlaŋ hula sɨmɨŋ nɨbalu uami.
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Hameŋ abɨci hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ nudɨ ciaŋ lubiahɨlavɨla nulɨdɨ via Josepɨ dɨ ulaŋ umi.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Via uci ma ivomaŋ lɨdɨŋ Josepɨ isaimahalinu agɨlaŋ lɨdavɨla abavɨmi. Vaka vemɨli aludɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ anɨm hɨlɨcɨ hudavɨci via uahɨlu agasaŋ akua igahɨlavɨla aludɨ Isipɨ fɨli tɨbɨ migɨlɨlalɨ agadɨ ulaŋ hɨvɨ via uadi uavɨmi. Via ua aludɨ mɨŋalɨvavɨla nulɨdɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ hɨnihɨni saŋ lamavɨbali uavɨmi. Lavɨla aludɨ sabaŋ donɨki avi vihavɨbali uavɨmi.
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agadɨ igavɨci ulaŋ hɨbɨ ivu ivu mikɨ heŋ lagulama hɨnimi. Lɨci nudɨ abavɨmi.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 Hulaŋ hekɨlɨ uavɨmi. Vaka alaŋ neŋ vevɨla sɨmɨŋ lavahɨlu uavɨmi.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 Hadɨhu alaŋ naludɨ vala uavɨla hɨbɨ cina ani hɨsɨvahɨlu uavɨmi. Lavɨla aludɨ halɨha cahu uitɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ agɨladɨ hivavɨla igɨmɨli anɨm hɨlɨcɨ sɨmɨŋ lavahɨlu agɨlaŋ vaŋ muji heŋ hɨniavalɨ uavɨmi. Hameŋ sadaŋ malɨciŋ anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ cɨhu vavelu uavɨmi.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Anɨm hɨlɨcɨ limu hɨhɨle sɨmɨŋ lavalava saŋ avi vavelu uavɨmi. Hulaŋ aniaba agaŋ aludɨ vaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ anɨm hɨlɨcɨ hudalɨ agadɨ alaŋ ma igahɨlu uavɨmi.
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Hulaŋ Josepɨ dɨ ulaŋ migɨladami agaŋ ciaŋ agadɨ igahɨlavɨla nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ nusaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ igahɨlavɨla lɨdɨmɨlaŋ uami. Ha iaganalu dɨ Asɨ agaŋ akua anɨm hɨlɨcɨ agɨladɨ naludɨ vaŋ hɨvɨ cɨhu hudalɨ uami. Nɨbu avi naludɨ Asɨ uami. Anɨm hɨlɨcɨ sɨmɨŋ lavahalaŋ agɨladɨ ci vicin uami. Lavɨla ua Simeon dɨ vave nulɨdɨ pɨŋ lamami.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 La nulɨdɨ via uleŋ muji ivouavɨmi. Ivouavɨci hɨcɨ husavɨbali aba nulɨsaŋ avɨli igumi. Lavɨla nulɨdɨ sabaŋ donɨki agɨlasaŋ avi sɨmɨŋ iguci navɨmi.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Josepɨ dɨ isaimahalinu agɨlaŋ Josepɨ uaiaŋ huva hɨvɨ vevɨla nɨbɨlaŋ hula sɨmɨŋ nana saŋ abami agadɨ igahɨlavɨla nusaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ iguben aba hihɨlavɨmi.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 La hɨniavɨdaci Josepɨ agaŋ nudɨ nukeŋ ulaŋ hɨvɨ veci akuaba akuaba huaci huaci hihɨlavɨmi agɨladɨ Josepɨ saŋ vave iguavɨmi. Lavɨla Josepɨ dɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba fɨli hɨvɨ mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ nulɨdɨ abami. Namɨlaŋ huaci hɨnidalaŋ uami. Naludɨ iaganalu hadi hadi la hɨni aba abahalaŋ ha huaci hɨnidi ua akɨ me hɨnidi uami.
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Lɨci abavɨmi. Aludɨ iavaŋ huaci ala hɨnidi uavɨmi. Nɨbu nadɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ uavɨmi. Lavɨla hali lɨbuhɨlavɨla cɨhu nudɨ ibi mɨŋaiahɨbalu aba mɨgalɨfɨlɨbavɨmi.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Lɨhavɨci Josepɨ agaŋ imanu humɨgaŋ pam Bejamin dɨ igavɨla abami. Hulaŋ nagaŋ nɨbu naludɨ imanalu uami. Nusaŋ ala iadɨ abahalaŋ uami. La Bejamin dɨ abami. Ci igɨnaŋ uami. Asɨ nadɨ huaci lamɨbali uami.
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Lavɨla imanu saŋ mavɨn lɨci ilɨhɨben aba lɨmi. Lavɨla nulɨdɨ lɨhalɨha valavɨla uleŋ muji mu hɨvɨ ivouavɨla ilɨhami.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Ilɨhɨci ci lɨci avɨli hɨvɨ mugaŋ lamɨgaŋ husami. La vɨdɨvɨdɨŋ viavɨla cɨhu ivavevɨla nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨladɨ abami. Sɨmɨŋ lulavɨla vadɨm hɨvɨ lamɨhalaŋ uami.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Lɨci lulavɨla Josepɨ saŋ vadɨm mu hɨvɨ lamavɨmi. Nudɨ isaimahalinu saŋ vadɨm mu hɨvɨ lamavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ limu hɨhɨle Josepɨ hula hɨniavɨhadami agɨlasaŋ vadɨm mu hɨvɨ lamavɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ hula pam ma navɨhadami sadaŋ nulɨsaŋ vadɨm mu hɨvɨ lamavɨci navɨmi. Isipɨ fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ agɨlaŋ Ibɨlu ciaŋ hɨsɨŋ agɨlaŋ hula pam lama sɨmɨŋ nana agadɨ igavɨdaci sɨbɨlɨ sɨbaŋ hɨniadami.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Josepɨ agaŋ nudɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlasaŋ hɨji iguci isaimahalinu mɨgahɨnia nana saŋ fipɨ hɨtɨŋ hɨtɨŋ lamavɨmi. Lɨhavɨci isanɨlu Cimegeŋ Luben agaŋ hali mɨgahɨnimi. Nɨbu mɨgahɨnici uci imanu Iagɨveŋ agaŋ mɨgahɨnimi. Lɨci hameŋ laci mɨgahɨnihɨni uu imanɨlu Bejamin agaŋ sijaŋ sɨbaŋ mɨgahɨnimi. Lɨci isaimahalinu agɨlaŋ nɨbɨlaŋ laci mɨgahɨniavɨmi agadɨ igavɨla i uavɨmi. Nɨbu aludɨ akɨ la igavɨla Cimegeŋ Iagɨveŋ Alɨkegeŋ hameŋ lamalama via ua Bejamin dɨ sijaŋ sɨbaŋ lami uavɨmi. Lavɨla nɨbɨlaŋ nukeŋ nukeŋ lamɨgaŋ hɨbɨŋ hɨbɨŋ igavɨmi.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Lɨhavɨci Josepɨ dɨ sibɨla hɨsɨŋ hulaŋ agɨlaŋ Josepɨ isaimahalinu saŋ sɨmɨŋ limu hɨhɨle Josepɨ dɨ vadɨm hɨvɨ hɨnimi agadɨ via nulɨsaŋ hɨlihɨli hameŋ laci lamavɨmi. Agadɨ ala Bejamin saŋ sɨmɨŋ hekɨlɨ lamavɨmi. Bejamin saŋ lamavɨmi ha hulaŋ human limu fɨhala agɨlaŋ nana saŋ me lamavɨmi. Lɨhavɨci Josepɨ ani ani sɨmɨŋ nana lɨmɨn uain agɨladɨ amɨŋ agɨladɨ mɨtɨ nana ahuata hɨjɨŋalaŋala hɨniavɨmi.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.