Romanos 14

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Djaba ab̶aʌba dadjia Jesucrito ĩjã panʌnebemada wad̶i bio adua b̶ʌbʌrʌ, idjira bia edad̶adua. Baribʌrʌ idjia adua b̶ʌd̶ebema carea idji ume caicayarãnadua.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Mʌ̃a naʌ̃da jara b̶ʌa: ʌ̃cʌrʌ djabarãba cawa panʌa ne jũmada cod̶ida panʌda. Baribʌrʌ ʌ̃cʌrʌ djabarãba dadjia Jesucrito ĩjã panʌnebemada wad̶i bio adua panʌ bẽrã crĩcha panʌa ab̶abe néud̶ebemada cod̶ida panʌda.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Baribʌrʌ ne jũma cobariba ne jũma cocada igaraiẽ́ b̶ʌa. Idjab̶a ne jũma cocaba ne jũma cobarida biẽ́ jaraiẽ́ b̶ʌa, umena Ãcõrẽba edad̶a bẽrã.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 ¿Bʌra cai mãwã djãrã nezocada biẽ́ jarai carea? Idji borobʌrʌ jaraya bia o b̶ʌda wa biẽ́ o b̶ʌda. Baribʌrʌ dadjirã Boro Ãcõrẽba jaraya jũma idji nezocarãba bia o panʌda, idji ʌb̶ʌad̶eba careba b̶ʌ bẽrã bia o pananamãrẽã.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Idjab̶a ʌ̃cʌrʌ djabarãba crĩcha panʌa ʌ̃cʌrʌ ewarira ewari dromada. Ʌ̃cʌrʌ djabarãba crĩcha panʌa ewarira jũmaena ab̶arida. Baribʌrʌ ãdjiza sod̶eba crĩcha panʌ quĩrãca od̶ida panʌa.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Ewari droma waga b̶ʌba dadjirã Boro Ãcõrẽ itea mãwã o b̶ʌa. Ne jũma cobariba mãwã cobaria dadjirã Boro Ãcõrẽra waya b̶ʌ bẽrã. Maʌ̃ carea ne cobʌrʌd̶e idjia Ãcõrẽa bia b̶ʌad̶a abaria. Idjab̶a ne jũma cocaba mãwã cocaa dadjirã Boro Ãcõrẽra waya b̶ʌ bẽrã. Maʌ̃ carea ne cobʌrʌd̶e idjia bid̶a Ãcõrẽa bia b̶ʌad̶a abaria.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Ni ab̶aʌda ara idji itea zocai b̶ʌẽ́a. Idjab̶a ni ab̶aʌda ara idji itea beuẽ́a.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Zocai panʌne dadjirã Boro Ãcõrẽ itea zocai panʌa. Idjab̶a beusid̶ara dadjirã Boro Ãcõrẽ itea beud̶ia. Mãwã zocai panʌne wa beubʌdad̶e bid̶a dadjirã Boro Ãcõrẽnea.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Critora beusia beud̶arã Boro bai carea. Idjab̶a ʌ̃rẽbasia zocai b̶ea Boro bai carea.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Maʌ̃ bẽrã ¿cãrẽ cãrẽã bʌ djabada biẽ́ jara b̶ʌ? ¿Cãrẽ cãrẽã idjira igara b̶ʌ? Jũma dadjirãra Ãcõrẽ quĩrãpita panania dadjiza oped̶ad̶ara cawa omãrẽã.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Ãcõrẽ Bed̶ead̶e nãwã b̶ʌ́ b̶ʌa:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Wãrãda dadjiza oped̶ad̶ara Ãcõrẽa jũma jarad̶ia.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Maʌ̃ bẽrã djãrãba o b̶ʌ carea waa biẽ́ bed̶ead̶iẽ́ panʌa. Ãtebʌrʌ sod̶eba nãwã crĩchad̶ida panʌa: dadjia o panʌneba djaba ab̶aʌda cadjiruad̶e b̶aebid̶ibʌrʌ, biara b̶ʌa od̶aẽ́da.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Mʌ̃ra dadjirã Boro Jesucrito ume b̶ʌ bẽrã wãrãda cawa b̶ʌa ni ab̶aʌ djicoda cadjirua b̶ʌẽ́da. Baribʌrʌ ab̶aʌba baridua djico coida cadjiruada crĩchaibʌrʌ, maʌ̃gʌra cocara b̶ʌa.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Bʌa co b̶ʌd̶eba bʌ djabada idji sod̶e biẽ́ b̶eibʌrʌ, bʌra quĩrĩãneba nĩẽ́a. Bʌa co b̶ʌd̶eba bʌ djaba crĩchara ãrĩrãdua Critora idji carea beud̶a bẽrã.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Bãrãba o panʌra biada cawa panʌa. Baribʌrʌ djãrãba maʌ̃da biẽ́ jarad̶ibʌrʌ, orãnadua biẽ́ bed̶earãnamãrẽã.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Ãcõrẽba pe erob̶ʌd̶ebemarãa jaracaa cãrẽda cod̶ida panʌda idjab̶a cãrẽda dod̶ida panʌda. Ãtebʌrʌ quĩrĩã b̶ʌa ãdjirãba idji Jaured̶eba jipa o pananida, necai pananida, idjab̶a b̶ʌsrid̶a pananida.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Crito mãwã ẽpẽ b̶eara Ãcõrẽba bia unu b̶ʌa. Ẽberãrã bid̶a bia unubadaa.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Maʌ̃ carea jʌrʌd̶ida panʌa djabarã ume necai b̶ead̶i carea. Mãwã dji careba panania biara ĩjãni carea.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Bãrãba co panʌneba Ãcõrẽba djãrã sod̶e od̶ara ãrĩrãnadua. Wãrãda Ãcõrẽ quĩrãpita jũma djicora bia b̶ʌa. Baribʌrʌ biẽ́ b̶ʌa dadjia co panʌneba dewaraʌda cadjiruad̶e b̶aebid̶ida.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Biara b̶ʌa nedjara coẽ́da, uva b̶a doẽ́da, wa ni cãrẽ sid̶a oẽ́da bʌ djabara cadjiruad̶e b̶aebi amaaba.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Bʌa ne jũmada coida b̶ʌda crĩcha b̶ʌbʌrʌ, wa ne jũmada cocara b̶ʌda crĩcha b̶ʌbʌrʌ, ab̶abe bʌabʌrʌ Ãcõrẽ ume bʌ crĩchara cawaida b̶ʌa. Bʌa crĩcha b̶ʌ quĩrãca djãrãa õgo crĩchabirãdua. Wãrãda dadjia o panʌ carea dadji sod̶e biẽ́ crĩchad̶aẽ́bʌrʌ, bio b̶ʌsrid̶a panania.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Baribʌrʌ ab̶aʌba nãwã crĩchaisicada: “Ãĩbẽrã naʌ̃gʌra cocara b̶ʌa.” Dji mãwã crĩcha b̶ʌba maʌ̃da coibʌrʌ, idji sod̶e biẽ́ b̶eya, biẽ́ o b̶ʌda crĩcha b̶ʌ bẽrã. Wãrãda ab̶aʌba o b̶ʌra ãĩbẽrã jipa b̶ʌẽ́da crĩchaibʌrʌ, cadjiruada o b̶ʌa.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.