Romanos 14
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs BKJ
1 Djaba ab̶aʌba dadjia Jesucrito ĩjã panʌnebemada wad̶i bio adua b̶ʌbʌrʌ, idjira bia edad̶adua. Baribʌrʌ idjia adua b̶ʌd̶ebema carea idji ume caicayarãnadua.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Mʌ̃a naʌ̃da jara b̶ʌa: ʌ̃cʌrʌ djabarãba cawa panʌa ne jũmada cod̶ida panʌda. Baribʌrʌ ʌ̃cʌrʌ djabarãba dadjia Jesucrito ĩjã panʌnebemada wad̶i bio adua panʌ bẽrã crĩcha panʌa ab̶abe néud̶ebemada cod̶ida panʌda.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Baribʌrʌ ne jũma cobariba ne jũma cocada igaraiẽ́ b̶ʌa. Idjab̶a ne jũma cocaba ne jũma cobarida biẽ́ jaraiẽ́ b̶ʌa, umena Ãcõrẽba edad̶a bẽrã.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 ¿Bʌra cai mãwã djãrã nezocada biẽ́ jarai carea? Idji borobʌrʌ jaraya bia o b̶ʌda wa biẽ́ o b̶ʌda. Baribʌrʌ dadjirã Boro Ãcõrẽba jaraya jũma idji nezocarãba bia o panʌda, idji ʌb̶ʌad̶eba careba b̶ʌ bẽrã bia o pananamãrẽã.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Idjab̶a ʌ̃cʌrʌ djabarãba crĩcha panʌa ʌ̃cʌrʌ ewarira ewari dromada. Ʌ̃cʌrʌ djabarãba crĩcha panʌa ewarira jũmaena ab̶arida. Baribʌrʌ ãdjiza sod̶eba crĩcha panʌ quĩrãca od̶ida panʌa.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Ewari droma waga b̶ʌba dadjirã Boro Ãcõrẽ itea mãwã o b̶ʌa. Ne jũma cobariba mãwã cobaria dadjirã Boro Ãcõrẽra waya b̶ʌ bẽrã. Maʌ̃ carea ne cobʌrʌd̶e idjia Ãcõrẽa bia b̶ʌad̶a abaria. Idjab̶a ne jũma cocaba mãwã cocaa dadjirã Boro Ãcõrẽra waya b̶ʌ bẽrã. Maʌ̃ carea ne cobʌrʌd̶e idjia bid̶a Ãcõrẽa bia b̶ʌad̶a abaria.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Ni ab̶aʌda ara idji itea zocai b̶ʌẽ́a. Idjab̶a ni ab̶aʌda ara idji itea beuẽ́a.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 Zocai panʌne dadjirã Boro Ãcõrẽ itea zocai panʌa. Idjab̶a beusid̶ara dadjirã Boro Ãcõrẽ itea beud̶ia. Mãwã zocai panʌne wa beubʌdad̶e bid̶a dadjirã Boro Ãcõrẽnea.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Critora beusia beud̶arã Boro bai carea. Idjab̶a ʌ̃rẽbasia zocai b̶ea Boro bai carea.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Maʌ̃ bẽrã ¿cãrẽ cãrẽã bʌ djabada biẽ́ jara b̶ʌ? ¿Cãrẽ cãrẽã idjira igara b̶ʌ? Jũma dadjirãra Ãcõrẽ quĩrãpita panania dadjiza oped̶ad̶ara cawa omãrẽã.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 Ãcõrẽ Bed̶ead̶e nãwã b̶ʌ́ b̶ʌa:
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Wãrãda dadjiza oped̶ad̶ara Ãcõrẽa jũma jarad̶ia.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Maʌ̃ bẽrã djãrãba o b̶ʌ carea waa biẽ́ bed̶ead̶iẽ́ panʌa. Ãtebʌrʌ sod̶eba nãwã crĩchad̶ida panʌa: dadjia o panʌneba djaba ab̶aʌda cadjiruad̶e b̶aebid̶ibʌrʌ, biara b̶ʌa od̶aẽ́da.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Mʌ̃ra dadjirã Boro Jesucrito ume b̶ʌ bẽrã wãrãda cawa b̶ʌa ni ab̶aʌ djicoda cadjirua b̶ʌẽ́da. Baribʌrʌ ab̶aʌba baridua djico coida cadjiruada crĩchaibʌrʌ, maʌ̃gʌra cocara b̶ʌa.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Bʌa co b̶ʌd̶eba bʌ djabada idji sod̶e biẽ́ b̶eibʌrʌ, bʌra quĩrĩãneba nĩẽ́a. Bʌa co b̶ʌd̶eba bʌ djaba crĩchara ãrĩrãdua Critora idji carea beud̶a bẽrã.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Bãrãba o panʌra biada cawa panʌa. Baribʌrʌ djãrãba maʌ̃da biẽ́ jarad̶ibʌrʌ, orãnadua biẽ́ bed̶earãnamãrẽã.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Ãcõrẽba pe erob̶ʌd̶ebemarãa jaracaa cãrẽda cod̶ida panʌda idjab̶a cãrẽda dod̶ida panʌda. Ãtebʌrʌ quĩrĩã b̶ʌa ãdjirãba idji Jaured̶eba jipa o pananida, necai pananida, idjab̶a b̶ʌsrid̶a pananida.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Crito mãwã ẽpẽ b̶eara Ãcõrẽba bia unu b̶ʌa. Ẽberãrã bid̶a bia unubadaa.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Maʌ̃ carea jʌrʌd̶ida panʌa djabarã ume necai b̶ead̶i carea. Mãwã dji careba panania biara ĩjãni carea.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Bãrãba co panʌneba Ãcõrẽba djãrã sod̶e od̶ara ãrĩrãnadua. Wãrãda Ãcõrẽ quĩrãpita jũma djicora bia b̶ʌa. Baribʌrʌ biẽ́ b̶ʌa dadjia co panʌneba dewaraʌda cadjiruad̶e b̶aebid̶ida.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Biara b̶ʌa nedjara coẽ́da, uva b̶a doẽ́da, wa ni cãrẽ sid̶a oẽ́da bʌ djabara cadjiruad̶e b̶aebi amaaba.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Bʌa ne jũmada coida b̶ʌda crĩcha b̶ʌbʌrʌ, wa ne jũmada cocara b̶ʌda crĩcha b̶ʌbʌrʌ, ab̶abe bʌabʌrʌ Ãcõrẽ ume bʌ crĩchara cawaida b̶ʌa. Bʌa crĩcha b̶ʌ quĩrãca djãrãa õgo crĩchabirãdua. Wãrãda dadjia o panʌ carea dadji sod̶e biẽ́ crĩchad̶aẽ́bʌrʌ, bio b̶ʌsrid̶a panania.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Baribʌrʌ ab̶aʌba nãwã crĩchaisicada: “Ãĩbẽrã naʌ̃gʌra cocara b̶ʌa.” Dji mãwã crĩcha b̶ʌba maʌ̃da coibʌrʌ, idji sod̶e biẽ́ b̶eya, biẽ́ o b̶ʌda crĩcha b̶ʌ bẽrã. Wãrãda ab̶aʌba o b̶ʌra ãĩbẽrã jipa b̶ʌẽ́da crĩchaibʌrʌ, cadjiruada o b̶ʌa.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.