Lucas 7
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs NVI
1 Jesuba ẽberãrãa mãwã jarad̶acarea Capernauʌ̃naa wãsia.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Mama sordaorã boroda b̶asia. Idjia nezoca bio quĩrĩã b̶ʌda erob̶asia. Baribʌrʌ maʌ̃ nezocara cacua biẽ́ b̶ʌ bẽrã jũãcãyã nũmasia.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Dji sordaorã boroba Jesud̶ebema ũrĩsid̶e ʌ̃cʌrʌ judiorã dji dromarãda Jesumaa diabuesia idji nezoca biabid̶e zemãrẽã.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 Ãdjirãra wãnaped̶a nãwã bed̶ea djuburiasid̶aa:
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 Idjia dadji judiorãra bio quĩrĩã b̶ʌ bẽrã dadjirã dji jʌrebada deda o diasia.–
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Mãwã jaraped̶ad̶a bẽrã Jesura ãdji ume sordaorã boro ded̶aa wãsia. Baribʌrʌ de caita jũẽbʌdad̶e sordaorã boroba idji dji biarãda Jesua nãwã jarad̶e diabuesia:
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Maʌ̃ carea mʌ̃ra bʌmaa wãẽ́ basía. Baribʌrʌ mʌ̃ nezoca biamãrẽã bʌa jãmaʌba jaraibʌrʌ biaya.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Mʌ̃ boroba jara b̶ʌra mʌ̃a ĩjãida b̶ʌa. Idjab̶a mʌ̃a jara b̶ʌra sordaorã mʌ̃ jʌwaed̶a b̶eaba ĩjãnida panʌa; mʌ̃a ab̶aʌa zeduad̶a aibʌrʌ zebaria; wãduad̶a aibʌrʌ, wãbaria; idjab̶a mʌ̃ nezocaa nãwã oduad̶a aibʌrʌ ara maʌ̃da idjia obaria.–
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Maʌ̃ ũrĩsid̶e Jesuba idjid̶ebemada bia crĩchasia. Maʌ̃ carea idji ẽpẽ panʌra acʌped̶a jarasia:
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Sordaorã boroba diabued̶arã jẽda wãsid̶ad̶e unusid̶aa nezoca cacua biẽ́ b̶ad̶ara biasida.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Mãwãnacarea Jesura, idji ume nĩbabadarã sid̶a Naiʌ̃ purud̶aa wãsid̶aa. Ãdjirã ume ẽberãrãra zocãrã wãsid̶aa.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Jesu dji purud̶e ed̶a wãbada caita jũẽsid̶e unusia ẽberãrãba cũdra jaid̶ad̶ada tʌb̶arid̶e edebʌdada. Dji papara pẽdra wẽrã basía. Ab̶abe maʌ̃ warrada erob̶asia. Dji pẽdra wẽrã ume ẽberãrãra cãbana duanasid̶aa.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Jesuba dji pẽdra wẽrãra mĩã djuburi unuped̶a nãwã jarasia:
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Maʌ̃be caita wãped̶a dji bẽwãrã edebada bacuruda tãsia. Maʌ̃ carea dji edebʌdarãra nũpanesid̶aa. Maʌ̃ne Jesuba jarasia:
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Ara maʌ̃da dji beu b̶ad̶ara piradrʌped̶a bed̶easia. Maʌ̃be Jesuba idjira dji papaa diasia.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Maʌ̃ carea dji arima duanʌra bio dauperasid̶aa. Jũmarãba Ãcõrẽra nãwã bia jarasid̶aa:
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Maʌ̃ bẽrã Jesura jũma Judea druad̶e idjab̶a mama caita b̶ea purud̶e bid̶a trʌ̃ b̶ʌgasia.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 — ausente —
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Ara maʌ̃da Jesumaa wãnaped̶a iwid̶isid̶aa:
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Ara maʌ̃ ewarid̶e Jesuba cacua biẽ́ b̶eada, jai bara b̶eada, daub̶errea b̶ea sid̶a zocãrã biabicua b̶asia.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Maʌ̃ bẽrã Jesuba ãdjía nãwã panusia:
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Mʌ̃ igaraẽ́ ĩjã b̶ʌra bio bia b̶aya.–
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Juaʌ̃ba diabued̶arã wãped̶ad̶acarea Jesuba arima duanʌ́a Juaʌ̃nebemada nãwã jarasia:
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Mãwã crĩchad̶aẽ́ basía. Maʌ̃da ¿cãrẽda ununida crĩchasid̶a? ¿Ẽberã bio djio b̶ʌda ununida crĩchasid̶aca? Mãwãẽ́a; dji bio djio b̶ea, jũma nebia erob̶eara dji bororã de dromane panabadaa.
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Maʌ̃da ¿cãrẽda ununida crĩchasid̶a? ¿Ãcõrẽneba bed̶eabarida ununida crĩchasid̶aca? Mãẽ, Ãcõrẽneba bed̶eabarida acʌd̶e wãsid̶aa. Juaʌ̃ra Ãcõrẽneba bed̶eabari dji dromaa.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Idjid̶ebemada Ãcõrẽ Bed̶ead̶e nãwã b̶ʌ́ b̶ʌa:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Mʌ̃a jaraya: naʌ̃ ẽjũãne ni ab̶aʌda Juaʌ̃ cãyãbara dji dromaara b̶ʌẽ́a. Baribʌrʌ Ãcõrẽ purud̶ebema dji ed̶aara quiruda idji cãyãbara dji dromaara b̶ʌa.–
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Jesuba jara b̶ʌ ũrĩsid̶ad̶e ẽberãrãba, Romanebema boro itea parata jʌrʌ pebadarã bid̶a jarasid̶aa Ãcõrẽba o b̶ʌra jipa b̶ʌda, Juaʌ̃ba ãdjirãra borocued̶a bẽrã.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Baribʌrʌ pariseorãba, judiorã ley jaradiabadarã bid̶a Ãcõrẽba ãdji itea o quĩrĩã b̶ad̶ara igarasid̶aa. Maʌ̃ carea Juaʌ̃ba ãdjirãra borocueẽ́ basía.
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Dadjirã Boro Jesuba idjab̶a jarasia:
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Purud̶e warrarã jemene panʌne nãwã ijarabada quĩrãca panʌa:
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Bãrãra ara maʌ̃ quĩrãca panʌa. Juaʌ̃ zesid̶e bariduada coca basía idjab̶a uva b̶a aseada doca basía. Maʌ̃ne bãrãba jarasid̶aa idjira jai bara b̶ʌda.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Maʌ̃be mʌ̃, Naʌ̃ Djara Edad̶ara ze b̶ʌa. Mʌ̃a ne jũmada cobaria idjab̶a ne jũmada dobaria. Maʌ̃ne bãrãba jarabadaa mʌ̃ra ne coya b̶ʌda idjab̶a itua awua b̶ʌda. Maʌ̃ awara jarabadaa mʌ̃ra cadjirua obadarã ume, Romanebema boro itea parata jʌrʌ pebadarã ume bid̶a nĩbabarida.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Baribʌrʌ cawa panʌa Ãcõrẽ necawaara jipa b̶ʌda idji ĩjã panʌba jipa obada bẽrã.–
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Pariseoda b̶asia. Maʌ̃ pariseoba Jesura ed̶osia idjima ne cod̶e wãmãrẽã. Ara maʌ̃da Jesura wãped̶a ne co chũmesia.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Maʌ̃ purud̶e wẽrã bio cadjirua obarida b̶asia. Maʌ̃ wẽrãba Jesu pariseo ded̶e ne co b̶ʌda cawasid̶e alabastro mõgara od̶ad̶e querada enesia.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Jesu caita cob̶eped̶a jĩã b̶ʌba idji daub̶aba Jesu jĩrũra sʌgʌsia. Maʌ̃be idji bud̶aba jareped̶a Jesu jĩrũra isõped̶a idjia quera enenaba pʌrʌsia.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Maʌ̃ unusid̶e Jesu ed̶od̶a pariseoba nãwã crĩchasia: “Naʌ̃ ẽberãda wãrãda Ãcõrẽneba bed̶eabari bad̶abara cawacasia cadjirua obari wẽrãba jãwã o b̶ʌda.”
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Maʌ̃ carea Jesuba nãwã jarasia:
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 –Ẽberãda umé panasid̶aa. Ãdjia ẽberã bara b̶ʌ́a diai bara panasid̶aa. Ab̶aʌba quiniento ewari trajabʌrʌd̶e edabari quĩrãca diaida b̶asia. Dewarabemaba cincuenta ewari trajabʌrʌd̶e edabari quĩrãca diaida b̶asia.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Baribʌrʌ ãdjia poya diad̶aẽ́da cawad̶a bẽrã, dji bara b̶ʌ ẽberãba ãdjia diad̶ida panʌra quĩrãdoasia. Mʌ̃a bʌ́a iwid̶iya: ¿sãʌ̃gʌba dji bara b̶ʌ ẽberãra biara quĩrĩãi?–
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simoʌ̃ba panusia:
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Maʌ̃be wẽrãmaa acʌped̶a Simoʌ̃a jarasia:
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Mʌ̃ jũẽsid̶e bia edai carea bʌa isõẽ́ basía, baribʌrʌ naʌ̃ wẽrãba mʌ̃ jĩrũra isõ jõẽ́ b̶ʌa.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Mʌ̃ bia edai carea bʌa mʌ̃ boro ʌ̃rʌ̃ olivo dragara weaẽ́ basía, baribʌrʌ naʌ̃ wẽrãba mʌ̃ jĩrũra queraba pʌrʌsia.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Maʌ̃ bẽrã mʌ̃a nãwã jaraya: idjia cadjirua zocãrã od̶ara mʌ̃a jũma quĩrãdoasia. Maʌ̃ carea idjia mʌ̃ra bio quĩrĩã b̶ʌa. Baribʌrʌ ab̶aʌba mãcua cadjirua od̶aẽ́da mʌ̃a quĩrãdoaibʌrʌ maʌ̃ba mʌ̃ra mãcua quĩrĩã b̶aẽ́a.–
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Maʌ̃be idjia wẽrãa jarasia:
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Baribʌrʌ dewararã arima ne co chũmeaba nãwã jara duanesid̶aa:
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Maʌ̃ne Jesuba wẽrãa jarasia:
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.