Lucas 7

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesuba ẽberãrãa mãwã jarad̶acarea Capernauʌ̃naa wãsia.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mama sordaorã boroda b̶asia. Idjia nezoca bio quĩrĩã b̶ʌda erob̶asia. Baribʌrʌ maʌ̃ nezocara cacua biẽ́ b̶ʌ bẽrã jũãcãyã nũmasia.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Dji sordaorã boroba Jesud̶ebema ũrĩsid̶e ʌ̃cʌrʌ judiorã dji dromarãda Jesumaa diabuesia idji nezoca biabid̶e zemãrẽã.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ãdjirãra wãnaped̶a nãwã bed̶ea djuburiasid̶aa:
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Idjia dadji judiorãra bio quĩrĩã b̶ʌ bẽrã dadjirã dji jʌrebada deda o diasia.–
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mãwã jaraped̶ad̶a bẽrã Jesura ãdji ume sordaorã boro ded̶aa wãsia. Baribʌrʌ de caita jũẽbʌdad̶e sordaorã boroba idji dji biarãda Jesua nãwã jarad̶e diabuesia:
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Maʌ̃ carea mʌ̃ra bʌmaa wãẽ́ basía. Baribʌrʌ mʌ̃ nezoca biamãrẽã bʌa jãmaʌba jaraibʌrʌ biaya.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Mʌ̃ boroba jara b̶ʌra mʌ̃a ĩjãida b̶ʌa. Idjab̶a mʌ̃a jara b̶ʌra sordaorã mʌ̃ jʌwaed̶a b̶eaba ĩjãnida panʌa; mʌ̃a ab̶aʌa zeduad̶a aibʌrʌ zebaria; wãduad̶a aibʌrʌ, wãbaria; idjab̶a mʌ̃ nezocaa nãwã oduad̶a aibʌrʌ ara maʌ̃da idjia obaria.–
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Maʌ̃ ũrĩsid̶e Jesuba idjid̶ebemada bia crĩchasia. Maʌ̃ carea idji ẽpẽ panʌra acʌped̶a jarasia:
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Sordaorã boroba diabued̶arã jẽda wãsid̶ad̶e unusid̶aa nezoca cacua biẽ́ b̶ad̶ara biasida.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Mãwãnacarea Jesura, idji ume nĩbabadarã sid̶a Naiʌ̃ purud̶aa wãsid̶aa. Ãdjirã ume ẽberãrãra zocãrã wãsid̶aa.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Jesu dji purud̶e ed̶a wãbada caita jũẽsid̶e unusia ẽberãrãba cũdra jaid̶ad̶ada tʌb̶arid̶e edebʌdada. Dji papara pẽdra wẽrã basía. Ab̶abe maʌ̃ warrada erob̶asia. Dji pẽdra wẽrã ume ẽberãrãra cãbana duanasid̶aa.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Jesuba dji pẽdra wẽrãra mĩã djuburi unuped̶a nãwã jarasia:
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Maʌ̃be caita wãped̶a dji bẽwãrã edebada bacuruda tãsia. Maʌ̃ carea dji edebʌdarãra nũpanesid̶aa. Maʌ̃ne Jesuba jarasia:
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ara maʌ̃da dji beu b̶ad̶ara piradrʌped̶a bed̶easia. Maʌ̃be Jesuba idjira dji papaa diasia.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Maʌ̃ carea dji arima duanʌra bio dauperasid̶aa. Jũmarãba Ãcõrẽra nãwã bia jarasid̶aa:
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Maʌ̃ bẽrã Jesura jũma Judea druad̶e idjab̶a mama caita b̶ea purud̶e bid̶a trʌ̃ b̶ʌgasia.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 — ausente —
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 — ausente —
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Ara maʌ̃da Jesumaa wãnaped̶a iwid̶isid̶aa:
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ara maʌ̃ ewarid̶e Jesuba cacua biẽ́ b̶eada, jai bara b̶eada, daub̶errea b̶ea sid̶a zocãrã biabicua b̶asia.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Maʌ̃ bẽrã Jesuba ãdjía nãwã panusia:
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Mʌ̃ igaraẽ́ ĩjã b̶ʌra bio bia b̶aya.–
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Juaʌ̃ba diabued̶arã wãped̶ad̶acarea Jesuba arima duanʌ́a Juaʌ̃nebemada nãwã jarasia:
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Mãwã crĩchad̶aẽ́ basía. Maʌ̃da ¿cãrẽda ununida crĩchasid̶a? ¿Ẽberã bio djio b̶ʌda ununida crĩchasid̶aca? Mãwãẽ́a; dji bio djio b̶ea, jũma nebia erob̶eara dji bororã de dromane panabadaa.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Maʌ̃da ¿cãrẽda ununida crĩchasid̶a? ¿Ãcõrẽneba bed̶eabarida ununida crĩchasid̶aca? Mãẽ, Ãcõrẽneba bed̶eabarida acʌd̶e wãsid̶aa. Juaʌ̃ra Ãcõrẽneba bed̶eabari dji dromaa.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Idjid̶ebemada Ãcõrẽ Bed̶ead̶e nãwã b̶ʌ́ b̶ʌa:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Mʌ̃a jaraya: naʌ̃ ẽjũãne ni ab̶aʌda Juaʌ̃ cãyãbara dji dromaara b̶ʌẽ́a. Baribʌrʌ Ãcõrẽ purud̶ebema dji ed̶aara quiruda idji cãyãbara dji dromaara b̶ʌa.–
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Jesuba jara b̶ʌ ũrĩsid̶ad̶e ẽberãrãba, Romanebema boro itea parata jʌrʌ pebadarã bid̶a jarasid̶aa Ãcõrẽba o b̶ʌra jipa b̶ʌda, Juaʌ̃ba ãdjirãra borocued̶a bẽrã.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Baribʌrʌ pariseorãba, judiorã ley jaradiabadarã bid̶a Ãcõrẽba ãdji itea o quĩrĩã b̶ad̶ara igarasid̶aa. Maʌ̃ carea Juaʌ̃ba ãdjirãra borocueẽ́ basía.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Dadjirã Boro Jesuba idjab̶a jarasia:
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Purud̶e warrarã jemene panʌne nãwã ijarabada quĩrãca panʌa:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Bãrãra ara maʌ̃ quĩrãca panʌa. Juaʌ̃ zesid̶e bariduada coca basía idjab̶a uva b̶a aseada doca basía. Maʌ̃ne bãrãba jarasid̶aa idjira jai bara b̶ʌda.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Maʌ̃be mʌ̃, Naʌ̃ Djara Edad̶ara ze b̶ʌa. Mʌ̃a ne jũmada cobaria idjab̶a ne jũmada dobaria. Maʌ̃ne bãrãba jarabadaa mʌ̃ra ne coya b̶ʌda idjab̶a itua awua b̶ʌda. Maʌ̃ awara jarabadaa mʌ̃ra cadjirua obadarã ume, Romanebema boro itea parata jʌrʌ pebadarã ume bid̶a nĩbabarida.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Baribʌrʌ cawa panʌa Ãcõrẽ necawaara jipa b̶ʌda idji ĩjã panʌba jipa obada bẽrã.–
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pariseoda b̶asia. Maʌ̃ pariseoba Jesura ed̶osia idjima ne cod̶e wãmãrẽã. Ara maʌ̃da Jesura wãped̶a ne co chũmesia.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Maʌ̃ purud̶e wẽrã bio cadjirua obarida b̶asia. Maʌ̃ wẽrãba Jesu pariseo ded̶e ne co b̶ʌda cawasid̶e alabastro mõgara od̶ad̶e querada enesia.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Jesu caita cob̶eped̶a jĩã b̶ʌba idji daub̶aba Jesu jĩrũra sʌgʌsia. Maʌ̃be idji bud̶aba jareped̶a Jesu jĩrũra isõped̶a idjia quera enenaba pʌrʌsia.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Maʌ̃ unusid̶e Jesu ed̶od̶a pariseoba nãwã crĩchasia: “Naʌ̃ ẽberãda wãrãda Ãcõrẽneba bed̶eabari bad̶abara cawacasia cadjirua obari wẽrãba jãwã o b̶ʌda.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Maʌ̃ carea Jesuba nãwã jarasia:
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 –Ẽberãda umé panasid̶aa. Ãdjia ẽberã bara b̶ʌ́a diai bara panasid̶aa. Ab̶aʌba quiniento ewari trajabʌrʌd̶e edabari quĩrãca diaida b̶asia. Dewarabemaba cincuenta ewari trajabʌrʌd̶e edabari quĩrãca diaida b̶asia.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Baribʌrʌ ãdjia poya diad̶aẽ́da cawad̶a bẽrã, dji bara b̶ʌ ẽberãba ãdjia diad̶ida panʌra quĩrãdoasia. Mʌ̃a bʌ́a iwid̶iya: ¿sãʌ̃gʌba dji bara b̶ʌ ẽberãra biara quĩrĩãi?–
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simoʌ̃ba panusia:
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Maʌ̃be wẽrãmaa acʌped̶a Simoʌ̃a jarasia:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Mʌ̃ jũẽsid̶e bia edai carea bʌa isõẽ́ basía, baribʌrʌ naʌ̃ wẽrãba mʌ̃ jĩrũra isõ jõẽ́ b̶ʌa.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Mʌ̃ bia edai carea bʌa mʌ̃ boro ʌ̃rʌ̃ olivo dragara weaẽ́ basía, baribʌrʌ naʌ̃ wẽrãba mʌ̃ jĩrũra queraba pʌrʌsia.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Maʌ̃ bẽrã mʌ̃a nãwã jaraya: idjia cadjirua zocãrã od̶ara mʌ̃a jũma quĩrãdoasia. Maʌ̃ carea idjia mʌ̃ra bio quĩrĩã b̶ʌa. Baribʌrʌ ab̶aʌba mãcua cadjirua od̶aẽ́da mʌ̃a quĩrãdoaibʌrʌ maʌ̃ba mʌ̃ra mãcua quĩrĩã b̶aẽ́a.–
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Maʌ̃be idjia wẽrãa jarasia:
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Baribʌrʌ dewararã arima ne co chũmeaba nãwã jara duanesid̶aa:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Maʌ̃ne Jesuba wẽrãa jarasia:
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.