2 Coríntios 7

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Djabarã, Ãcõrẽba dadjirãa maʌ̃gʌra jũma oyad̶a ad̶a bẽrã naʌ̃ cacuaba cadjirua obarira, dadji crĩchad̶eba obari sid̶a jũma igarad̶ida panʌa. Ãcõrẽ bio waya panʌneba idji itea bia b̶ead̶ida panʌa.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Sod̶eba daira quĩrĩãnadua. Daiba ni ab̶aʌda biẽ́ od̶aẽ́ panʌa, cadjiruada crĩchabid̶aẽ́ panʌa, cũrũgad̶aẽ́ panʌa.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mʌ̃a maʌ̃gʌra jaraẽ́ b̶ʌa bãrã biẽ́ jarai carea. Mʌ̃a naẽna jarasia daiba bãrãra sod̶eba quĩrĩã panʌda. Idjab̶a mãwã quĩrĩã panania bãrã ume ãbaa panʌne wa beubʌdad̶e bid̶a.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mʌ̃a bãrãa ebud̶a bed̶ea b̶ʌa cawa b̶ʌ bẽrã jipa od̶ida. Bãrã carea mʌ̃ra b̶ʌsrid̶a b̶ʌa. Dai bia mĩga panʌne mʌ̃ra bãrã carea sobia b̶abaria idjab̶a bio b̶ʌsrid̶a b̶abaria.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia druad̶e jũẽsid̶ad̶e daira poya ʌ̃nãũnaẽ́ panasid̶aa, ãtebʌrʌ ne jũmane bia mĩga panasid̶aa. Daira ne waya nĩbabadjid̶aa idjab̶a ẽberãrãra dai ume caicayabadjid̶aa.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Baribʌrʌ Tito jũẽsid̶e daira sobiasid̶aa Ãcõrẽba sopua b̶eara sobiabibari bẽrã.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Daira ab̶abe idji jũẽna carea b̶ʌsrid̶ad̶aẽ́ basía, ãtebʌrʌ bãrã carea b̶ʌsrid̶asid̶aa. Idjia jarasia bãrã ume b̶asid̶e bãrãba idjira sobiabisid̶ada. Maʌ̃ awara nẽbʌrʌsia bãrãba daira unu quĩrĩã panʌda, cadjirua oped̶ad̶a carea sopuaba jĩã panʌda, idjab̶a quĩrĩãneba mʌ̃ra crĩcha panʌda. Maʌ̃ carea mʌ̃ra biara b̶ʌsrid̶asia.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Mʌ̃a carta naẽna b̶ʌd̶aba bãrãra sopuabid̶amĩna mʌ̃ra sopuaẽ́ b̶ʌa. Naãrã sopua b̶asia. Cawasia bãrãra dãrã sopuaẽ́ pananamĩna maʌ̃ cartad̶eba bãrãra sopuabisida.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Baribʌrʌ id̶ira mʌ̃ra b̶ʌsrid̶a b̶ʌa. B̸ʌsrid̶a b̶ʌẽ́a bãrãra sopuabid̶a bẽrã, ãtebʌrʌ b̶ʌsrid̶a b̶ʌa bãrãba cadjirua o pananara sopuad̶eba igarad̶aped̶a wayacusa Ãcõrẽmaa zesid̶a bẽrã. Wãrãda Ãcõrẽba quĩrĩã b̶ʌ quĩrãca bãrãra sopuasid̶aa. Mãwã daiba quẽãped̶ad̶a carea bãrãra biẽ́ b̶ead̶aẽ́ basía.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Ab̶aʌba cadjirua od̶a carea Ãcõrẽba quĩrĩã b̶ʌ quĩrãca sopuaibʌrʌ, idjia cadjirua od̶ara igaraped̶a Ãcõrẽmaa zeya. Maʌ̃be Ãcõrẽba idjira ẽdrʌ edaya. Ãcõrẽ ume bia b̶ed̶a bẽrã maʌ̃ sopuad̶ebemada biẽ́ crĩchacaa. Baribʌrʌ ab̶aʌda naʌ̃ ẽjũãnebemarã sopuabada quĩrãca sopuaibʌrʌ, cadjiruara igaraẽ́ bẽrã beuya.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ãcõrẽba quĩrĩã b̶ʌ quĩrãca bãrãra sopuasid̶a bẽrã maʌ̃ sopuaba bãrãa jipa crĩchabisia idjab̶a jipaara obisia. Maʌ̃ bẽrã bãrãba jipa o panʌda jũmarãa cawabi quĩrĩã panʌa. Djababa cadjirua od̶a carea bãrãra quĩrũsid̶aa idjab̶a Ãcõrẽba cawa oid̶ebemada wayasid̶aa. Maʌ̃ carea ara maʌ̃da dji cadjirua od̶a ẽberãda quẽãnaped̶a ãĩ b̶ʌsid̶aa. Ne jũmaneba bãrãba unubisid̶aa maʌ̃ cadjirua od̶a carea bed̶ead̶e panʌẽ́da. Maʌ̃ awara mʌ̃ra unu quĩrĩã panʌa.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Mʌ̃a maʌ̃ cartara ab̶abe dji cadjirua od̶a ẽberãa quẽãi carea b̶ʌẽ́ basía. Idjab̶a dji biẽ́ b̶ed̶a ẽberã carebai carea b̶ʌẽ́ basía. Ãtebʌrʌ b̶ʌsia bãrãba ĩjã o panʌneba Ãcõrẽ quĩrãpita cawad̶amãrẽã wãrãda daiare panʌda.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Jũma maʌ̃gʌba daira sobiabisia.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Tito bãrãmaa wãi naẽna mʌ̃a bãrãnebemada idjía bia jarasia. Mʌ̃a jarad̶a quĩrãca Titoba unune wãna bẽrã mʌ̃ra bãrã carea quĩrã peraẽ́ b̶ʌa. Jũma daiba bãrãa jaradiaped̶ad̶ara wãrã basía. Ara maʌ̃ quĩrãca jũma daiba Titoa bãrãnebema bia jaraped̶ad̶ara wãrã basía.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Titoba quĩrãneba b̶abaria bãrãba idji bed̶eara ĩjã osid̶ada idjab̶a waya panʌneba idjira bia edasid̶ada. Maʌ̃ bẽrã bãrãra biara quĩrĩã b̶ʌa.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Id̶ira mʌ̃ sid̶a b̶ʌsrid̶a b̶ʌa. Mʌ̃a cawa b̶ʌa bãrãba wãrãda jipa o pananida.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.