2 Coríntios 12

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Waya ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶eaya, maʌ̃ba djãrãra carebacamĩna. Dadjirã Boroba mʌ̃́a cãĩmocara quĩrãca unubid̶ada idjab̶a cawabid̶a sid̶a mʌ̃a jaraya.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mʌ̃a ẽberãda unubaria Crito ĩjã b̶ʌda. Catorce poa babʌrʌa Ãcõrẽba maʌ̃ djabara bajãnaa idji b̶ʌmaa ede b̶ad̶ada. Mʌ̃a adua b̶ʌa Ãcõrẽba idji cacuada ede b̶asida wa ab̶abe idji jaureda ede b̶asida. Ãcõrẽbʌrʌ cawa b̶ʌa.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Maʌ̃ djabad̶ebemada mʌ̃a bia bed̶eaya, baribʌrʌ ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶eaẽ́a. Ab̶abe mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶ebemada bia bed̶eaya.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Wãrãda ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶ea quĩrĩã b̶ʌbara mʌ̃ra crĩcha neẽ́ b̶ʌ quĩrãca bed̶eaẽ́ bacasia, wãrã bed̶eada bed̶ea b̶ʌ bẽrã. Baribʌrʌ mʌ̃ra mãwã bed̶eaẽ́a ni ab̶aʌba crĩcharãnamãrẽã mʌ̃ra biara b̶ʌda. Ãtebʌrʌ mʌ̃a quĩrĩã b̶ʌa bãrãba mʌ̃nebemada arid̶e crĩchad̶ida mʌ̃a o b̶ʌda unu panʌ bẽrã idjab̶a mʌ̃a jaradia b̶ʌda ũrĩ panʌ bẽrã.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ãcõrẽba mʌ̃́a bajãne unubid̶ara bio biya querasia. Mãwãmĩna ara mʌ̃djid̶ebemada jũmawãyã bia crĩcharãmãrẽã Ãcõrẽba mʌ̃́a puada idu unubi b̶ʌa. Maʌ̃ puara ʌrʌba su nũmʌ quĩrãca b̶ʌa. Diauru nezocaba mãwã o b̶ʌa.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Mʌ̃a b̶arima ũbea dadjirã Boro Jesucritoa bed̶ea djuburiasia maʌ̃ puara jõbimãrẽã.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Baribʌrʌ idjia jarasia: “Mʌ̃ biad̶eba bʌra carebaya jũma droa b̶amãrẽã. Bʌ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e mʌ̃ ʌb̶ʌara bʌd̶eba biara unubi b̶ʌa.” Mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e Crito ʌb̶ʌara erob̶abari bẽrã mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶ebemada b̶ʌsrid̶aba bia bed̶eaya.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Crito carea bia mĩga b̶ʌd̶e, ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e, ne neẽ́ b̶ʌd̶e, ẽberãrãba biẽ́ jara panʌne idjab̶a biẽ́ od̶i carea ẽpẽ panʌne mʌ̃ra b̶ʌsrid̶a b̶ʌa. Wãrãda mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e Critod̶eba ʌb̶ʌa b̶ʌa.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Mʌ̃ra crĩcha neẽ́ b̶ʌ quĩrãca ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶ea b̶ʌa, baribʌrʌ bãrãbʌrʌ mʌ̃ra mãwã bed̶eabisid̶aa. Bãrãba mʌ̃nebemada bia bed̶ead̶ida panʌmĩna bia bed̶ead̶aẽ́ panʌa. Crĩcha panʌa bãrãba ẽpẽ panʌ ẽberãrãra Jesucritoba diabued̶arã dji dromarãda. Mʌ̃ra dji dromaẽ́mĩna ãdjirã cãyãbara ed̶aara b̶ʌẽ́a.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Mʌ̃ bãrã tãẽna b̶asid̶e jũma droa b̶asia. Idjab̶a ne ununaca waib̶ʌa b̶eada obadjia Jesucritoba diabued̶arãba obada quĩrãca. Mãwã cawabisia mʌ̃ra wãrãda Jesucritoba diabued̶ada.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 ¿Mʌ̃a cãrẽneba bãrãra dewara purud̶ebema djabarã cãyãbara biẽ́ara osi? Ab̶abe bãrãba mʌ̃ra carebad̶amãrẽã iwid̶id̶aẽ́ bẽrã biẽ́ osisicadame. Mãẽteara ¡maʌ̃ biẽ́ od̶ara mʌ̃ quĩrã djuburia quĩrãdoad̶adua!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Mʌ̃ra bãrãmaa wãi carea b̶ʌa. Naʌ̃ba b̶arima ũbea wãya. Baribʌrʌ mʌ̃a iwid̶iẽ́a bãrãba carebad̶amãrẽã. Bãrãba erob̶eara jʌrʌ b̶ʌẽ́a, ãtebʌrʌ quĩrĩã b̶ʌa bãrãba mʌ̃ra ẽpẽnida. Warra zaquerãba ne jʌrʌd̶acaa ãdji djibarirãa ne diad̶i carea, ãtebʌrʌ djibarirãba ne jʌrʌbadaa ãdji warrarãa diad̶i carea.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ara mʌ̃djida, jũma mʌ̃a erob̶ʌ sid̶a b̶ʌsrid̶a diaya bãrã carebai carea. Mʌ̃a bãrãra bio quĩrĩã b̶ʌ bẽrã ¿bãrãba mʌ̃ra quĩrĩãẽ́ panebʌdaca? Mʌ̃maarã mãwãẽ́a.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Bãrãba cawa panʌa mʌ̃a bãrã paratara ni maãrĩ bid̶a edaẽ́ basida. Mãwãmĩna ʌ̃cʌrʌ bãrãnebemaba jara panʌa mʌ̃ crĩcha cawaad̶eba bãrãra cũrũgasida parata edai carea.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Mʌ̃a djabarã diabuesid̶e ¿ãdjid̶eba bãrãra cũrũgasica parata edai carea?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Mʌ̃a Titoa bed̶ea djuburiasia bãrã acʌd̶e wãmãrẽã. Dewara djaba sid̶a idji ume diabuesia. Ãdji wãsid̶ad̶e ¿Titoba bãrãra cũrũgasica parata edai carea? ¿Daiba ab̶ari crĩchada eropananaẽ́ basica? ¿Ab̶ari quĩrãca nĩbad̶aẽ́ basica?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 ¿Bãrãmaarã daiba mãwã jara panʌca daid̶ebemada biẽ́ crĩcharãnamãrẽã? Mãwãẽ́a. Djabarã, daira Critod̶e bẽrã Ãcõrẽ quĩrãpita jũma maʌ̃gʌra jara panʌa bãrãba biara ĩjãnamãrẽã.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Mʌ̃a waya b̶ʌa bãrãma jũẽbʌrʌd̶e bãrãba jipa o panʌda unune wãẽ́da mʌ̃a unu quĩrĩã b̶ʌ quĩrãca. Maʌ̃ne bãrãba quĩrĩãnaẽ́mĩna mʌ̃a quẽãya. Wãrãda mʌ̃a waya b̶ʌa unune wãida bãrãra caicaya duanʌda, djãrãba ne erob̶ea carea biẽ́ duanʌda, quĩrũ duanʌda, ara bãdji bia panani carea jʌrʌ duanʌda, nẽbʌra o duanʌda, djãrã biẽ́ jara duanʌda, dji dromaca crĩcha duanʌda, idjab̶a quĩrãipa od̶aẽ́ duanʌda.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Mʌ̃a waya b̶ʌa bãrãma jũẽbʌrʌd̶e Ãcõrẽba mʌ̃ra bãrã carea wayacusa quĩrã perabida. Maʌ̃ne zocãrã bãrãba naẽna cadjirua o pananada wad̶ibid̶a o panʌ bẽrã mʌ̃ra jĩãya. Bãrãba cadjirua obadara, aud̶ua nĩbabadara, naʌ̃ cacuaba cadjirua o quĩrĩã b̶ʌ obada sid̶a wad̶ibid̶a igarad̶aẽ́ panʌ bẽrã jĩãya.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.