2 Coríntios 12

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Waya ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶eaya, maʌ̃ba djãrãra carebacamĩna. Dadjirã Boroba mʌ̃́a cãĩmocara quĩrãca unubid̶ada idjab̶a cawabid̶a sid̶a mʌ̃a jaraya.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Mʌ̃a ẽberãda unubaria Crito ĩjã b̶ʌda. Catorce poa babʌrʌa Ãcõrẽba maʌ̃ djabara bajãnaa idji b̶ʌmaa ede b̶ad̶ada. Mʌ̃a adua b̶ʌa Ãcõrẽba idji cacuada ede b̶asida wa ab̶abe idji jaureda ede b̶asida. Ãcõrẽbʌrʌ cawa b̶ʌa.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Maʌ̃ djabad̶ebemada mʌ̃a bia bed̶eaya, baribʌrʌ ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶eaẽ́a. Ab̶abe mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶ebemada bia bed̶eaya.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Wãrãda ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶ea quĩrĩã b̶ʌbara mʌ̃ra crĩcha neẽ́ b̶ʌ quĩrãca bed̶eaẽ́ bacasia, wãrã bed̶eada bed̶ea b̶ʌ bẽrã. Baribʌrʌ mʌ̃ra mãwã bed̶eaẽ́a ni ab̶aʌba crĩcharãnamãrẽã mʌ̃ra biara b̶ʌda. Ãtebʌrʌ mʌ̃a quĩrĩã b̶ʌa bãrãba mʌ̃nebemada arid̶e crĩchad̶ida mʌ̃a o b̶ʌda unu panʌ bẽrã idjab̶a mʌ̃a jaradia b̶ʌda ũrĩ panʌ bẽrã.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ãcõrẽba mʌ̃́a bajãne unubid̶ara bio biya querasia. Mãwãmĩna ara mʌ̃djid̶ebemada jũmawãyã bia crĩcharãmãrẽã Ãcõrẽba mʌ̃́a puada idu unubi b̶ʌa. Maʌ̃ puara ʌrʌba su nũmʌ quĩrãca b̶ʌa. Diauru nezocaba mãwã o b̶ʌa.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Mʌ̃a b̶arima ũbea dadjirã Boro Jesucritoa bed̶ea djuburiasia maʌ̃ puara jõbimãrẽã.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Baribʌrʌ idjia jarasia: “Mʌ̃ biad̶eba bʌra carebaya jũma droa b̶amãrẽã. Bʌ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e mʌ̃ ʌb̶ʌara bʌd̶eba biara unubi b̶ʌa.” Mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e Crito ʌb̶ʌara erob̶abari bẽrã mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶ebemada b̶ʌsrid̶aba bia bed̶eaya.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Crito carea bia mĩga b̶ʌd̶e, ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e, ne neẽ́ b̶ʌd̶e, ẽberãrãba biẽ́ jara panʌne idjab̶a biẽ́ od̶i carea ẽpẽ panʌne mʌ̃ra b̶ʌsrid̶a b̶ʌa. Wãrãda mʌ̃ ʌb̶ʌaẽ́ b̶ʌd̶e Critod̶eba ʌb̶ʌa b̶ʌa.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Mʌ̃ra crĩcha neẽ́ b̶ʌ quĩrãca ara mʌ̃djid̶ebemada bia bed̶ea b̶ʌa, baribʌrʌ bãrãbʌrʌ mʌ̃ra mãwã bed̶eabisid̶aa. Bãrãba mʌ̃nebemada bia bed̶ead̶ida panʌmĩna bia bed̶ead̶aẽ́ panʌa. Crĩcha panʌa bãrãba ẽpẽ panʌ ẽberãrãra Jesucritoba diabued̶arã dji dromarãda. Mʌ̃ra dji dromaẽ́mĩna ãdjirã cãyãbara ed̶aara b̶ʌẽ́a.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Mʌ̃ bãrã tãẽna b̶asid̶e jũma droa b̶asia. Idjab̶a ne ununaca waib̶ʌa b̶eada obadjia Jesucritoba diabued̶arãba obada quĩrãca. Mãwã cawabisia mʌ̃ra wãrãda Jesucritoba diabued̶ada.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 ¿Mʌ̃a cãrẽneba bãrãra dewara purud̶ebema djabarã cãyãbara biẽ́ara osi? Ab̶abe bãrãba mʌ̃ra carebad̶amãrẽã iwid̶id̶aẽ́ bẽrã biẽ́ osisicadame. Mãẽteara ¡maʌ̃ biẽ́ od̶ara mʌ̃ quĩrã djuburia quĩrãdoad̶adua!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Mʌ̃ra bãrãmaa wãi carea b̶ʌa. Naʌ̃ba b̶arima ũbea wãya. Baribʌrʌ mʌ̃a iwid̶iẽ́a bãrãba carebad̶amãrẽã. Bãrãba erob̶eara jʌrʌ b̶ʌẽ́a, ãtebʌrʌ quĩrĩã b̶ʌa bãrãba mʌ̃ra ẽpẽnida. Warra zaquerãba ne jʌrʌd̶acaa ãdji djibarirãa ne diad̶i carea, ãtebʌrʌ djibarirãba ne jʌrʌbadaa ãdji warrarãa diad̶i carea.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ara mʌ̃djida, jũma mʌ̃a erob̶ʌ sid̶a b̶ʌsrid̶a diaya bãrã carebai carea. Mʌ̃a bãrãra bio quĩrĩã b̶ʌ bẽrã ¿bãrãba mʌ̃ra quĩrĩãẽ́ panebʌdaca? Mʌ̃maarã mãwãẽ́a.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Bãrãba cawa panʌa mʌ̃a bãrã paratara ni maãrĩ bid̶a edaẽ́ basida. Mãwãmĩna ʌ̃cʌrʌ bãrãnebemaba jara panʌa mʌ̃ crĩcha cawaad̶eba bãrãra cũrũgasida parata edai carea.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Mʌ̃a djabarã diabuesid̶e ¿ãdjid̶eba bãrãra cũrũgasica parata edai carea?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Mʌ̃a Titoa bed̶ea djuburiasia bãrã acʌd̶e wãmãrẽã. Dewara djaba sid̶a idji ume diabuesia. Ãdji wãsid̶ad̶e ¿Titoba bãrãra cũrũgasica parata edai carea? ¿Daiba ab̶ari crĩchada eropananaẽ́ basica? ¿Ab̶ari quĩrãca nĩbad̶aẽ́ basica?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 ¿Bãrãmaarã daiba mãwã jara panʌca daid̶ebemada biẽ́ crĩcharãnamãrẽã? Mãwãẽ́a. Djabarã, daira Critod̶e bẽrã Ãcõrẽ quĩrãpita jũma maʌ̃gʌra jara panʌa bãrãba biara ĩjãnamãrẽã.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Mʌ̃a waya b̶ʌa bãrãma jũẽbʌrʌd̶e bãrãba jipa o panʌda unune wãẽ́da mʌ̃a unu quĩrĩã b̶ʌ quĩrãca. Maʌ̃ne bãrãba quĩrĩãnaẽ́mĩna mʌ̃a quẽãya. Wãrãda mʌ̃a waya b̶ʌa unune wãida bãrãra caicaya duanʌda, djãrãba ne erob̶ea carea biẽ́ duanʌda, quĩrũ duanʌda, ara bãdji bia panani carea jʌrʌ duanʌda, nẽbʌra o duanʌda, djãrã biẽ́ jara duanʌda, dji dromaca crĩcha duanʌda, idjab̶a quĩrãipa od̶aẽ́ duanʌda.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Mʌ̃a waya b̶ʌa bãrãma jũẽbʌrʌd̶e Ãcõrẽba mʌ̃ra bãrã carea wayacusa quĩrã perabida. Maʌ̃ne zocãrã bãrãba naẽna cadjirua o pananada wad̶ibid̶a o panʌ bẽrã mʌ̃ra jĩãya. Bãrãba cadjirua obadara, aud̶ua nĩbabadara, naʌ̃ cacuaba cadjirua o quĩrĩã b̶ʌ obada sid̶a wad̶ibid̶a igarad̶aẽ́ panʌ bẽrã jĩãya.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.