Marcos 5

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iesu me kapuna disaepolo atoa laghe laa rekata sio tale pai kativilau tale ateo talia ngateae, tanganueira aGerasangatoa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nau eteva ghe kkurela tale paanaka ateva, arovaeaata ta kateva taumattu raroai eteva ghe tokatoka etana ghe mae sio tani sou Iesu. Taita ateva oia ghe kupi ghoa mae tale voto ateva liu niaikkaiaa ia.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Eghe tokatoka tale isaa o voto, me karika teva taumattu ghe rooroo tani iri etokaia, me karika laghe rooroo tani iri etokaia tee tale sene.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Oroiaata laghe gheelei runga poi nimana me kekena tale sene, me ghe gheelei epatepate poli sarasarakanaaili ia. Karika teva taumattu ghe rooroo tani poso atokaia.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Nau ekapaaili tale voo me llaa eghe tokatoka tale voto ateva liu niaikkaiaa ia me tale motouru. Eghe ovaova atingina, me eghe saisai rirrii vilikina tale atu matakerengana.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nau eghe tara amasau lao sio Iesu, eghe iloula tani laa sousou Iesu, me ghe suuiaala ta liue kkena Iesu.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Me namuu ta ghe samala me ghe uela va, “Iesu io natuna io God iaaili epona, sa ateva ualoanna tani gheleia etaghi? Aghaaulia ngakoronna tale ararina ateae God va, karika umene ghelei saasakieinieghi.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Poli Iesu ang ghe uela etana va, “Raroai eteva, kupi vulu ghoa mae taumattu ngateva.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Vara me Iesu ghe kolomiela va, “See ararim ateae?” Me ghe uela va, “Ararighi eteae ta Liijen, poli karika va aghi nonga, ta oroi iemami.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ghaisaata arau ghe kolomi esarasarakanala Iesu va erau mene tiu vella va la kasu vuli ia o voto ateva.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Karika masau tale tuku saesaena ateva tinaua mosu etingiu ghe tingina namanama.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Raroai etoa laghe kolomi esarasarakanala Iesu va, “Usungi veluemami sae tale mosu etoa, me ami sae kupi etaira.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Iesu ghe tau vella raroai etoa laghe kupi vulu ghoa mae taita ateva, me laghe laa sae kupi sso tale mosu etoa. Katengaata ta tinaua atingiu ghe ttiroula, me laghe laa ghoa aoso velu sio tale vallae. Laghe katuu velu siola tale ateo talia ngateae, me laghe matela. Tinaua atingiu eghe arropi ematelala ghe roola ghalua airari (2,000).
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Lo atoa laghe aaitaraa mosu etoa laghe iloula. Laghe lao sio elo ale me tapaa ngutana, me laghe kiukiuaala voto ghe lutula ta mene katoa taumattu, me taumattu ngatoa laghe mae sio tani tara voto ghe lutula.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Laghe rekatala ta Iesu me laghe tarala taumattu ngateva emua arau oroieili raroai etoa laghe tokatoka etana. Me ia oia, eghe aaitiitii, me nannaane masina me eghe tokatoka. Laghe taraiela, me laghe matautula.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Taumattu ngatoa laghe tarala voto Iesu ghe gheleila, me laghe kiukiuaala taita ateva raroai etoa etana me Iesu ghe ghelei emasinaiela me voto ghe lutula tale tinaua mosu etingiu.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nau eteva laghe nongola kiukiu, ila akapa laghe aulia ngasarasarakanala ta Iesu va karika emene toka tale masalikiira ateae, ta elao ppae tale kasina masaliki.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nau Iesu ang ghe saesae tale paanaka ateva, taita ateva Iesu ghe tiu vella raroai etoa etana ghe kolomi esarasarakanala Iesu va, “Aghaloanna tani usio.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Iesu karika ghe annala. Ghe uela etana va, “Lao sio tanganuem me ta kapum atoa. Ulaa ghauliaa voto Vau eteva ghe gheleila tani sausio, me alousiusiaane etam.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Taita ateva ghe lao sio tanganuena, me ghe tiuaala tani auliaa inangari me voto Iesu ghe gheleila etana tale Kasangauluae Masaliki Taatara. Taumattu ngakapa atoa laghe nongola, me laghe soghiaala isaa o voto.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nau Iesu ghe mene lao sio tale pai kativilau tale ateo talia ngateae, oroi taumattu ngatoa laghe mene aimuli teeiela, nau ghe tokatoka elosamarra.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Kateva namuu tale ale nivelu eitaua ngateva, ararina ateae ta Jaeras, ghe mae sio me ghe suuiaala ta liue kkena Iesu,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 me ghe kolomi esarasarakanala Iesu va, “Natughu vause arighi gharighi tau emate. Aghaloannaaili va umae saoaa nimam etana, me aue emasina me emene toka.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Me Iesu ghe usiela. Oroieili taumattu ngatoa laghe usiusi Iesu, me laghe tomtomua.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kateva vause ie tee elome tale taumattu o, rae ateva eghe iiloueinia ghe roola kasangaulu ghaluae (12) ninamanama.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Nau etoa ghe laa taatara dokta ngatoa. Laghe tootoonga tani sausia, me karika, ta laghe nim tautau lao oroi mmarikana. Unna viliki veu ghe nim kapakapa tani pae niaisausi, me karika ghe maamasina, me ang ghe nim sessaaili.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nau eghe nongola kiukiuna Iesu, eghe mae sio tani paea, me ie tee eghe tiitingina elome tale taumattu ngatoa pasueili ila me laghe tomtom Iesu. Eghe lao akalakalangina sio emuli ta Iesu, me ghe posola unna aiaasae ngeleka ateva Iesu,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 poli eghe annaala va, “Marova anim poso unna aiaasae ngeleka ateva, aue amasina.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Katengaata ta rae ateva ghe iiloueinia ghe ruula, me ghe ateateaala va ghe masinala.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Katengaata ta Iesu ghe ateateaala va kasina tani sarasarakaniaane tani ghelei emasina taumattu ghe kasula etana. Liuna avalua o me ghe kiriela me ghe uela va, “See eposola uneghi aiaasae ngeleka ateva?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Kapuna disaepolo atoa laghe uela va, “Karika utaatara tana taumattu ngatoa la tomtomuo? Vaalua me ukookolomi va see eposola unem aiaasae ngeleka ateva?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Iesu ghe kiriela me ghe aaitaraa see va see ghe posoala.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Me vause ateva ghe kilala voto ghe lutula etana, me ang ghe maamatautu, me ang ghe reterete. Eghe mae sio me ghe suuiaala ta liue kkena Iesu, me ghe aulia ngakapala voto ghe lutula etana.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Iesu ghe uela etana va, “Natughu, tale unem niaikaaiaa etaghi angu masinala. Kasula, me urau mene annaa poli anem isiki eteva ange kapala.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Iesu ghe aippooaa nonga me taumattu ngatoa, kapuna ila namu ngateva tale ale nivelu eitaua ngateva, laghe rekatala. Laghe auliaala ta Jaeras va, “Natum ange matela. Vaalua me uanna tani ghelei Tisa va eainongieinia tani lao tanganuem?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Iesu karika ghe nongo usilaala. Eghe uela ta namu ngateva va, “Urau mene matautu. Uaikaaiaa nonga.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Pita, Jeimis me Jon, nengana Jeimis, ilotolu nonga lotolu ghe lao aitauaa teeie sio tanganue Jaeras, me eghe uela ta mene katoa taumattu va la rau mene usia.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Laghe laa rekata sio tanganue namu ngateva, me Iesu ghe nongola niaingalaaii eteae, me ghe tarala taumattu ngatoa laghe ngangngala anamungaili.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Eghe kupi ssola me ghe uela etaira va, “Vaalua me am ghelei niaingalaaii eteae, me am ngangngala atingina? Aliki eteva oia karika va ematela. Enim asesekanua.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Laghe rrila me laghe kangaala Iesu. Eghe rrila me ghe sungi velu ekapaila ghoala eleka, me ghe kolola nonga kinna me tamane vause arighi me kapuna disaepolo kotolu, me laghe kupi ssola tale rum atiulu aliki eteva eghe asoaso etana.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Eghe kune siola nimane aliki eteva me ghe uela va, “Talita kum!” (malloeanina va, “Aliki vause arighi, aghauliaa etam va totula!”)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Katengaata ta aliki vause arighi ghe totu saela, me ghe kasukasula. Nau laghe tarala voto o ghe lutula, laghe soghiaala. Aliki vause arighi oia anna ninamanama kasangaulu ghaluae (12).
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Iesu ghe aulia ngasarasarakanala etaira va karika la mene laa auliaa see voto o ghe lutula. Eghe uela va la tau lao righi inana, me aliki vause arighi enama.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.