Marcos 11
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs BKJ
1 Nau eteva laghe mae akalakalangina sio eJerusalem, me eBetpeis me eBetani, masaliki eluae tale motouru eteva eOliv, Iesu ghe suula kapuna disaepolo alua,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 me ghe uela va, “Amalu lao tale masaliki eteae ita taataraie ia o. Nau amalu rekata etana, amalu tara atingina natu donki eteva naunau etingina ia karika teva taumattu ghe sae toka me ghe ilou etana. Amalu pulakaia me amalu maeainia.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Arova teva taumattu eue etaimalua va, ‘Vaalua me amalu ghaaghaaia?’ amalu ue va, ‘Vau eteva ealoannaailiia me auena emene oghieinie mae.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Me lalu ghe lao sio lalu ghe laa tara atingina sio natu donki eteva tapaa ngatamana tale ale ateva, tapaa salana, me lalu ghe pulakaiela.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Katoa laghe tiitingina laghe uela etairarua va, “Vaalua me amalu puupulaka donki eteva?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Me lalu ghe auliaala saa llo Iesu ghe auliaala etairarua, me laghe tau vellaluela me lalu ghe kasula.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Lalu ghe laoainie sio ta Iesu. Lalu ghe alokoi saela uneirarua aiaasae ngeleka etana me Iesu ghe laa sae toka etana.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Me oroieili ila lo atoa laghe tiuaala tani llu velu uneira aiaasae ngeleka epona tale salana atikirighi. Mene katoa laghe laa saisai laa ootou, me laghe veluvelu epona tale salana atikirighi.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Lo atoa laghe kasukasu emua me lo atoa laghe usiusia laghe ovaova tani ue va,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 — ausente —
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Iesu ghe ssola eJerusalem, me ghe kupi ssola tale ale manga ateva, me ghe aaitaraa see tale voto atoa. Me ia o ang ghe elo alaila me Iesu ghe kiri lao sio eBetani tee me kapuna kasangaulu ghalua (12) disaepolo.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Elue talaua, laghe kasu vulila eBetani, me Iesu ang ghe maamaloo.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Eghe taatara amasau lao sio me ghe tarala fig ateae uruenaaili ia. Me ghe lao sio tani taraia va arova righi uene. Me nau eteva ghe laa rekataa sio, ghe tarala va uruna nonga, poli karika ghe ghaa nauna tani kune.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Vara me Iesu ghe uela tale ai eteae va, “Karika teva aue emene nama righi uem!” Me kapuna disaepolo atoa laghe nongoala.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nau eteva laghe rekatala eJerusalem, Iesu ghe ssola tale ale manga ateva, me ghe tiuaala tani sungi veluvelu lo atoa laghe aaitauaa me laghe poppoli. Eghe sau etakila tevoo atoa uneira ila lo atoa laghe aaikolikoliaa viliki veu, me aitokatoka uneira lo atoa laghe aaitaraa valusu,
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 me karika poi ghe aalona va toa la sau longoti righi peiira eleka nongina ale manga ateva.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Vara me eghe tiuaala tani apasunga tale taumattu ngatoa. “Karika am ghe kilala llo laghe pitila tale Uru ngai Manga ateva, ghe uela va,Me am, ngam gheeleiela ‘nongina va aleira ale niaisulia ia tau niainao atoa!’”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Namu ngatoa ta pristi etoa me tau ngai aapasunga ngatoa tale inangari nipaopao laghe nongola voto oia, me ngila ghe paepae righi salana tani uvi emate Iesu, me laghe maamatautainia, ta poli taumattu ngakapa atoa laghe oouna tee inangarina.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Elo alai tale ia o nau eteva, Iesu me kapuna disaepolo atoa laghe kasu vulilamasaliki taatara ateae.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Elue talaua poopooa, Iesu me kapuna disaepolo atoa laghe kasukasu elaolao, me laghe tarala fig ateae ta ang ghe mmatela. Oane me ia akapaaili ai eteae ghe mmatela.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Pita ghe mene nnaa lao sio sa ateva Iesu ghe ppooainiela tale ai eteae. Ghe uela va, “Tisa, tarala, fig ateae ughele kasikienainiela ange mmatela!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Iesu ghe liula etaira me ghe uela va, “Am aiesoaa ta God.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Aghaaulia ngakoronna etaimim va, see arova eue tale motouru eteva o va, ‘Ukasu me ughoa katuu elamana,’ isaa o voto aue elutu etana, arova eaiesoaa tale urunguitanina ateva me karika eghaaghalua nannaane, voto o aue elutu.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Liuna avalua o me aghaauliaa etaimim va, sa ateva am kolomia tale uneimim nilooloo sae, me am aiesoaa va angam ghaala, aue am ghaa me aue kaluimim.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Me nau am tingina me am looloo sae, am kkaluaa sesa katoa la gheelei etaimim, me Tamaimim ateva epona liu aue ekkaluea tee gheeleiaaimim sesa.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Laghe kiriaa mae sio eJerusalem, me vara Iesu ghe kasukasu elome tale ale ngeleka etiulu tale ale manga ateva, me namuu ta pristi etoa me tau ngai aapasunga ngatoa tale inangari nipaopao me namu ngatoa laghe mae sio ta ngetana.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Me laghe uela etana va, “See ghe tau aatu sio matuutuliena etam, me see ghe sungiola tani mae ghelei isaa oia voto?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Me Iesu ghe uela etaira va, “Akolomiem mua tale kateva nikokkolomi, me arova am liu emasinaia, aue aghauliaa etaimim va see ghe tau mae sio matuutuliena etaghi.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Am liu etaghi va see ghe tau lao sio matuutuliena ta Jon me ghe aasuu taumattu: Vau ngepona ateva o nim taumattu?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Me ngeila ghe tingina aissakea va sa ateva la ghaulieinia etana, “Arova ita ue va, ‘Vau ngepona ateva,’ aue eue va, ‘Me vaalua me karika am ghe aaikaaiaa ta Jon?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Me arova ita ue va, ‘Nim taumattu’...” (Laghe maamatauta taumattu ngatoa, poli taumattu ngakapa atoa laghe annaa va Jon propete ia.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Liuna avalua o laghe liula me laghe uela ta Iesu va, “Karika ami kilakila.” Me Iesu ghe uela etaira va, “Aghi tee, karika aue aghauliaa etaimim va see ghe tau mae sio matuutuliena etaghi.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.