Lucas 1
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARC
1 Namu ngateva Tiopilus, kasina ninamanama ang ghe lao sio, oroi taumattu laghe tootoongaala tani piti kiukiuna voto Vau eteva ghe gheleila me ghe lutula elome etaimami.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Laghe aaimuli tee inangariira lo atoa laghe tarala isaa o voto ta mataira. Laghe tiula ta nau voto ghe tani tiuaala. Isaa o taumattu ghe uungu tale inangarina ateva Vau ngepona ateva me ila laghe tau mae sio isaa oia kiukiu.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Liuna avalua o me aghi tee aghaloanna tani piti eghulughuluena isaa o kiukiu me aghasaokie atu ta ngetam. Aghe uungula oroi nau tani kolomi emasina vaalua isaa o inangari ghe tani tiuaala. Namu ngateva, isaa oia voto ngapitila isaa akapaaili koronna.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Utara me aue ukila amasina va isaa o inangari laghe apasungaala etam koronna akapa.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Nau Herot kingi ia eJiudia, kateva pristi ghe tokatoka, ararina ateae ta Sekaraea, tuvuna ia Abija, me vausenna ateva, ararina ateae ta Elisabet, ie tee tuvuna ta Eron.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ilalua ghulughuluena ilalua ta matane Vau eteva. Lalu ghe aaimuli tee kanna inangari nipaopao me inangarina Vau eteva me karika righi gheeleiaairarua sesa ta matane.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Me tee, karika righi natuirarua ta poli Elisabet kina ngere ia, me tee lalu ghe taita namuula me vause namuula.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Kateva nau, kapuna atoa Sekaraea, laghe uungu tani ghelei uunguaaira pristi etoa, me Sekaraea, ie tee ghe uungu.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Vara me laghe gheleila kasina salana tani kila va saa pristi eteva esso tale rum manga atiulu tani sso ghelei asu eteva masi ngusungusuaane esae ta Vau eteva. Laghe gheleila isaa o voto me laghe kilala va aue Sekaraea esso.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Nau ghe gheelei isaa o voto tani ghelei asu eteva masi ngusungusuaane, taumattu ngatoa laghe looloo sae eleka, elome tale vanisi eteva tale ale manga ateva.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Vara me ensolo ateva kapuna ia Vau eteva ghe otuotula ta Sekaraea. Ghe tiitingina tale pai muenna ativilau tale olta ngateva laghe gheeghelei asu eteva masi ngusungusuaane etana.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sekaraea ghe tarala ensolo ateva, me ghe soghieiniela, me ghe matautula.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Me ensolo ateva ghe uela etana va, “Sekaraea, urau mene matautu. Vau eteva ang ghe nongola kalum nilooloo sae etana. Vausenim ateva ta Elisabet aue eghaa aliki eteva taita ia me uase ararina ateae ta Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Nimasimasi aue etoka ta ngetaimalua me aue amalu toka amasina. Oroi tee taumattu aue emasimasi poli aliki eteva aue elutu,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 poli ia aue enamuu ta taataraane Vau eteva, me erau mene ropi uaeni me manu sarasarakana. Aue Spirit Manga ateva etoka etana nau ia ta kova kinna, me nau ekapa atoa.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ia aue ekatulaa oroi taumattu nge Israeli etoa me aue la mene kiri me la oghi lao ta Vau eteva kapuira God ia.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Uunguaane me sarasarakaniaane aue nongina Elaija, me aue emuemue ta Vau eteva. Aue eghelei tamatama atoa me natuira atoa la mae aitauaa, me aue la kateva nonga, me aue eghelei emasina nannaaira lo atoa karika la nongonongo usilaa me aue la ghaa masi ninannaa nongina lo atoa ghulughuluena ila. Aue eghelei taumattu eaimonomonosiaa tale maemaeaane Vau eteva.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Me Sekaraea ghe kolomila ensolo ateva va, “Vaalua arooroo tani kila va inangarim koronna, poli ngaghe taita namuula me vausenighi tee ateva ang ghe vause namuula?”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Me ensolo ateva ghe liula me ghe uela va, “Aghi Gabriel. Atiitingina emua ta matane Vau eteva me ia esungieghila tani sio auliaa isaa oia masi inangari ta ngetam.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Unongo! Poli karika uaaiesoaa inangarighi, aue upaavoo. Karika aue usama lomosi ta voto aghauliaala aue elutu. Inangarighi aue elutu ekoronna tale nau Vau eteva eaaloanna.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Me taumattu ngatoa laghe toitoi poi Sekaraea me ngila ghe nannaa va sa ateva ange lutula me karika ange kupikupi ghoa parasi tale rum manga atiulu.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Vara me ghe kupi ghoa mae, me karika ghe roola tani aippooaa teeila, me laghe nim kilala va koti ange tarala teva nitaatara ie nonga ange kilaiela tale rum manga atiulu, poli ghe nim suisui me ghe aimatoonga ta nimane, ta ghe paavoola.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Vara nauna tani uungu ghe ruula, me Sekaraea ghe oghi lao sio tanganuena.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Emuli tale isaa o nau, me vausenna ateva ta Elisabet ang ghe suusunuku, me ghe tam aotuotu poila ghe roola ghalima ulana.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Ghe uela va, “Vau eteva ghe alousiusi teeieghila, me ang ghele gheleila ia oia voto ateva ange lutu etaghi, tani ghaa velu nipalata ateva etaghi ta mataira taumattu ngatoa.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Tale aiaaghaonomina ateva (6) ulanina Elisabet nau ghe suusunuku, Vau eteva ghe suula ensol Gabriel tani sio tale natu masaliki erighi eGalilii, ararina ateae ta Nasareti.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ghe lao sio tani tara aliki vause ateva, karika ghe aso tee poi teva taita, ararina ateae ta Meri. Laghe aseainiela va elai ta Josep, tuvuna ia Deivit.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ensolo ateva ghe lao sio etana me ghe uela va, “Elue talaua etam! God ang ghe arangiseiola, me Vau eteva etokatoka teeio.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Meri ghe soghiaala tani nongo isaa o inangari, me ghe annangailiila va tani saa inangari llo oia.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Me ensolo ateva ghe uela va, “Meri, urou mene matautu. Vau eteva aue eghelei masi voto etam.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Unongo! Aue ukkaai aliki eteva taita ia, me uase ararina ateae ta Iesu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ia aue enamuu, me aue la koloa va Natuna ateva Lo ateva Iaaili Epona. Me Vau eteva God aue egheleia ekingi nongina tuvuna ta Deivit.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Ia aue namuu tale ararimangalina ateva Jekop nau ekapa atoa, me ninamu ngateae etana karika aue ekapa.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Me Meri ghe kolomila ensolo ateva va, “Isaa o voto, vaalua aue elutu, poli karika aghe aso tee poi teva taita?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Me ensolo ateva ghe liula inangarina me ghe uela va, “Aue Spirit Manga ateva emae toka etam, me sarasarakaniaane Lo ateva Iaaili Epona aue eakouo. Ia o aliki eteva aue umolenainia aue emanga, me aue la koloa va Natuna ia God.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Unongo, mangalim ta Elisabet ang ghe vause namuula, me ia oia ekakkaai me aue emolenaa, aliki eteva taita ia. Nau to ang ghe lao sio, laghe ue va karika erooroo tani ghaa aliki. Me ia oia esuusunuku ang ghele ghaonomola (6) ulanina.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Poli karika teva voto God etam rooroo tani ghelei.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Me Meri ghe uela va, “Unongo, aghi kapuna vause tau ngai uungu ieghi Vau ngepona ateva. Erooroo tani ghelei etaghi voto nongina uauliaa.” Vara me ensolo ateva ghe kasu vuliela.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Kasina nau ghe lange sio tale isaa o nau, Meri ghe ailuiluila tani lao tale voto ateva oroi motouru etana tale kateae ppae natu masaliki tale masaliki eteae eJiudia.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Me ghe kupi ssola tanganuena Sekaraea me ghe tarala Elisabet me ghe uela va, “Elo alai etam.”
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Nau Elisabet ghe nongola Meri ghe samasama teeia, aliki eteva ta kovane namungaili ta ghe aisiisiaala, me Spirit Manga ateva ghe pasula ta Elisabet.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Me ghe sama anamungailiila tani ue va, “Vau eteva ang ghe tau aatu sio niarangise elaulau niarangise etautau ta mene katoa vause. Ia ona aliki eteva ukaakaaia aue eghaa niarangise ta Vau eteva.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Kalughu sa ateva me kinna ateva Vaughu eteva ange mae sio tani taraieghi?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nau eteva anongola ta usamala, arovaeaata ta aliki eteva ta kovaghi emasimasila me eaisiisiaala.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 God aue earangiseio poli ughe aiesoaala voto Vau eteva ghe uela va aue elutu ta ngetam.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Meri ghe uela va,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 — ausente —
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Meri ghe toka teela Elisabet ghe roola kotolu ulana me ghe vira mene kiriaa lao sio tanganuena.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Nauna Elisabet tani molenaa, me ghe molenaala aliki eteva taita ia.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Lo atoa taumattu tanganueira aitauaa me kapuna atoa, laghe nongola kiukiu vaalua Vau eteva aalousiusiaane ta Elisabet. Laghe masimasi eitauaa teeiela.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Aiaaghaoaluna (8) ateva nau, taumattu ngatoa laghe mae sio tani velu eitauaa tani iso aliki eteva, me laghe aloanna tani ase ararina ateae ta Sekaraea, poli ararina ia tamane.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Kinna aliki eteva ghe uela va, “Karika! Ararina ateae ta Jon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Me laghe uela etana va, “Karika teva kapuimim ararina ia arari eteae ona.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Me laghe aaimatoonga ta nimaira tani kolomi tamana aliki eteva va saa arari eteae eaaloannaia.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Sekaraea ghe aimatoongaala etaira va la ghaa taula teva aipitipiti me epiti inangarina. Inangarina ghe pitila ghe uela va, “Aliki eteva, ararina ateae ta Jon.” Taumattu ngatoa laghe soghiaala voto laghe tarala.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Arovaeaata ta God ghe otila paane ateva Sekaraea, me Sekaraea ghe samala, me ghe mene tiuaala tani sama me ghe tau saela ararina ateae God.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Me lo atoa masaliki kalakalangina ila laghe tarala isaa o voto ghe lutula, me ghe moilala, me kiukiu ghe kasu ekapa seela, me lo akapa atoa laghe tokatoka tale voto ateva oroi motouru etana eJiudia, laghe nongo akapala.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Lo akapa atoa taumattu laghe nongola, laghe nnaa sosso laala isaa o kiukiu, me laghe aaikolomieinila va, “Aliki eteva oia, aue saa taumattu nau enamuu?” Poli laghe tarala va sarasarakaniaane Vau eteva ghe toka aitauaa teeiela.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Spirit Manga ateva ghe pasula ta Sekaraea, tamane aliki eteva, me ghe aulia ngamuemua alokoila inangari tani ue va,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ia o aliki eteva ghe namuula, me alomasaanganiaane ghe sarasarakanaailiila, me ghe tokatoka tale voto ateva karika righi taumattu etana, elomosina ta ghe vira mene ghaala nauna tani ppooaa tale taumattu nge Israeli etoa.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.