Lucas 1

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Namu ngateva Tiopilus, kasina ninamanama ang ghe lao sio, oroi taumattu laghe tootoongaala tani piti kiukiuna voto Vau eteva ghe gheleila me ghe lutula elome etaimami.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Laghe aaimuli tee inangariira lo atoa laghe tarala isaa o voto ta mataira. Laghe tiula ta nau voto ghe tani tiuaala. Isaa o taumattu ghe uungu tale inangarina ateva Vau ngepona ateva me ila laghe tau mae sio isaa oia kiukiu.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Liuna avalua o me aghi tee aghaloanna tani piti eghulughuluena isaa o kiukiu me aghasaokie atu ta ngetam. Aghe uungula oroi nau tani kolomi emasina vaalua isaa o inangari ghe tani tiuaala. Namu ngateva, isaa oia voto ngapitila isaa akapaaili koronna.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Utara me aue ukila amasina va isaa o inangari laghe apasungaala etam koronna akapa.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Nau Herot kingi ia eJiudia, kateva pristi ghe tokatoka, ararina ateae ta Sekaraea, tuvuna ia Abija, me vausenna ateva, ararina ateae ta Elisabet, ie tee tuvuna ta Eron.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ilalua ghulughuluena ilalua ta matane Vau eteva. Lalu ghe aaimuli tee kanna inangari nipaopao me inangarina Vau eteva me karika righi gheeleiaairarua sesa ta matane.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Me tee, karika righi natuirarua ta poli Elisabet kina ngere ia, me tee lalu ghe taita namuula me vause namuula.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Kateva nau, kapuna atoa Sekaraea, laghe uungu tani ghelei uunguaaira pristi etoa, me Sekaraea, ie tee ghe uungu.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Vara me laghe gheleila kasina salana tani kila va saa pristi eteva esso tale rum manga atiulu tani sso ghelei asu eteva masi ngusungusuaane esae ta Vau eteva. Laghe gheleila isaa o voto me laghe kilala va aue Sekaraea esso.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Nau ghe gheelei isaa o voto tani ghelei asu eteva masi ngusungusuaane, taumattu ngatoa laghe looloo sae eleka, elome tale vanisi eteva tale ale manga ateva.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Vara me ensolo ateva kapuna ia Vau eteva ghe otuotula ta Sekaraea. Ghe tiitingina tale pai muenna ativilau tale olta ngateva laghe gheeghelei asu eteva masi ngusungusuaane etana.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Sekaraea ghe tarala ensolo ateva, me ghe soghieiniela, me ghe matautula.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Me ensolo ateva ghe uela etana va, “Sekaraea, urau mene matautu. Vau eteva ang ghe nongola kalum nilooloo sae etana. Vausenim ateva ta Elisabet aue eghaa aliki eteva taita ia me uase ararina ateae ta Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Nimasimasi aue etoka ta ngetaimalua me aue amalu toka amasina. Oroi tee taumattu aue emasimasi poli aliki eteva aue elutu,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 poli ia aue enamuu ta taataraane Vau eteva, me erau mene ropi uaeni me manu sarasarakana. Aue Spirit Manga ateva etoka etana nau ia ta kova kinna, me nau ekapa atoa.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ia aue ekatulaa oroi taumattu nge Israeli etoa me aue la mene kiri me la oghi lao ta Vau eteva kapuira God ia.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Uunguaane me sarasarakaniaane aue nongina Elaija, me aue emuemue ta Vau eteva. Aue eghelei tamatama atoa me natuira atoa la mae aitauaa, me aue la kateva nonga, me aue eghelei emasina nannaaira lo atoa karika la nongonongo usilaa me aue la ghaa masi ninannaa nongina lo atoa ghulughuluena ila. Aue eghelei taumattu eaimonomonosiaa tale maemaeaane Vau eteva.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Me Sekaraea ghe kolomila ensolo ateva va, “Vaalua arooroo tani kila va inangarim koronna, poli ngaghe taita namuula me vausenighi tee ateva ang ghe vause namuula?”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Me ensolo ateva ghe liula me ghe uela va, “Aghi Gabriel. Atiitingina emua ta matane Vau eteva me ia esungieghila tani sio auliaa isaa oia masi inangari ta ngetam.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Unongo! Poli karika uaaiesoaa inangarighi, aue upaavoo. Karika aue usama lomosi ta voto aghauliaala aue elutu. Inangarighi aue elutu ekoronna tale nau Vau eteva eaaloanna.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Me taumattu ngatoa laghe toitoi poi Sekaraea me ngila ghe nannaa va sa ateva ange lutula me karika ange kupikupi ghoa parasi tale rum manga atiulu.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Vara me ghe kupi ghoa mae, me karika ghe roola tani aippooaa teeila, me laghe nim kilala va koti ange tarala teva nitaatara ie nonga ange kilaiela tale rum manga atiulu, poli ghe nim suisui me ghe aimatoonga ta nimane, ta ghe paavoola.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Vara nauna tani uungu ghe ruula, me Sekaraea ghe oghi lao sio tanganuena.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Emuli tale isaa o nau, me vausenna ateva ta Elisabet ang ghe suusunuku, me ghe tam aotuotu poila ghe roola ghalima ulana.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ghe uela va, “Vau eteva ghe alousiusi teeieghila, me ang ghele gheleila ia oia voto ateva ange lutu etaghi, tani ghaa velu nipalata ateva etaghi ta mataira taumattu ngatoa.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Tale aiaaghaonomina ateva (6) ulanina Elisabet nau ghe suusunuku, Vau eteva ghe suula ensol Gabriel tani sio tale natu masaliki erighi eGalilii, ararina ateae ta Nasareti.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Ghe lao sio tani tara aliki vause ateva, karika ghe aso tee poi teva taita, ararina ateae ta Meri. Laghe aseainiela va elai ta Josep, tuvuna ia Deivit.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ensolo ateva ghe lao sio etana me ghe uela va, “Elue talaua etam! God ang ghe arangiseiola, me Vau eteva etokatoka teeio.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Meri ghe soghiaala tani nongo isaa o inangari, me ghe annangailiila va tani saa inangari llo oia.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Me ensolo ateva ghe uela va, “Meri, urou mene matautu. Vau eteva aue eghelei masi voto etam.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Unongo! Aue ukkaai aliki eteva taita ia, me uase ararina ateae ta Iesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ia aue enamuu, me aue la koloa va Natuna ateva Lo ateva Iaaili Epona. Me Vau eteva God aue egheleia ekingi nongina tuvuna ta Deivit.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ia aue namuu tale ararimangalina ateva Jekop nau ekapa atoa, me ninamu ngateae etana karika aue ekapa.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Me Meri ghe kolomila ensolo ateva va, “Isaa o voto, vaalua aue elutu, poli karika aghe aso tee poi teva taita?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Me ensolo ateva ghe liula inangarina me ghe uela va, “Aue Spirit Manga ateva emae toka etam, me sarasarakaniaane Lo ateva Iaaili Epona aue eakouo. Ia o aliki eteva aue umolenainia aue emanga, me aue la koloa va Natuna ia God.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Unongo, mangalim ta Elisabet ang ghe vause namuula, me ia oia ekakkaai me aue emolenaa, aliki eteva taita ia. Nau to ang ghe lao sio, laghe ue va karika erooroo tani ghaa aliki. Me ia oia esuusunuku ang ghele ghaonomola (6) ulanina.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Poli karika teva voto God etam rooroo tani ghelei.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Me Meri ghe uela va, “Unongo, aghi kapuna vause tau ngai uungu ieghi Vau ngepona ateva. Erooroo tani ghelei etaghi voto nongina uauliaa.” Vara me ensolo ateva ghe kasu vuliela.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Kasina nau ghe lange sio tale isaa o nau, Meri ghe ailuiluila tani lao tale voto ateva oroi motouru etana tale kateae ppae natu masaliki tale masaliki eteae eJiudia.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Me ghe kupi ssola tanganuena Sekaraea me ghe tarala Elisabet me ghe uela va, “Elo alai etam.”
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Nau Elisabet ghe nongola Meri ghe samasama teeia, aliki eteva ta kovane namungaili ta ghe aisiisiaala, me Spirit Manga ateva ghe pasula ta Elisabet.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Me ghe sama anamungailiila tani ue va, “Vau eteva ang ghe tau aatu sio niarangise elaulau niarangise etautau ta mene katoa vause. Ia ona aliki eteva ukaakaaia aue eghaa niarangise ta Vau eteva.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Kalughu sa ateva me kinna ateva Vaughu eteva ange mae sio tani taraieghi?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nau eteva anongola ta usamala, arovaeaata ta aliki eteva ta kovaghi emasimasila me eaisiisiaala.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 God aue earangiseio poli ughe aiesoaala voto Vau eteva ghe uela va aue elutu ta ngetam.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Meri ghe uela va,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Meri ghe toka teela Elisabet ghe roola kotolu ulana me ghe vira mene kiriaa lao sio tanganuena.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Nauna Elisabet tani molenaa, me ghe molenaala aliki eteva taita ia.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Lo atoa taumattu tanganueira aitauaa me kapuna atoa, laghe nongola kiukiu vaalua Vau eteva aalousiusiaane ta Elisabet. Laghe masimasi eitauaa teeiela.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Aiaaghaoaluna (8) ateva nau, taumattu ngatoa laghe mae sio tani velu eitauaa tani iso aliki eteva, me laghe aloanna tani ase ararina ateae ta Sekaraea, poli ararina ia tamane.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kinna aliki eteva ghe uela va, “Karika! Ararina ateae ta Jon.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Me laghe uela etana va, “Karika teva kapuimim ararina ia arari eteae ona.”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Me laghe aaimatoonga ta nimaira tani kolomi tamana aliki eteva va saa arari eteae eaaloannaia.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Sekaraea ghe aimatoongaala etaira va la ghaa taula teva aipitipiti me epiti inangarina. Inangarina ghe pitila ghe uela va, “Aliki eteva, ararina ateae ta Jon.” Taumattu ngatoa laghe soghiaala voto laghe tarala.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Arovaeaata ta God ghe otila paane ateva Sekaraea, me Sekaraea ghe samala, me ghe mene tiuaala tani sama me ghe tau saela ararina ateae God.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Me lo atoa masaliki kalakalangina ila laghe tarala isaa o voto ghe lutula, me ghe moilala, me kiukiu ghe kasu ekapa seela, me lo akapa atoa laghe tokatoka tale voto ateva oroi motouru etana eJiudia, laghe nongo akapala.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Lo akapa atoa taumattu laghe nongola, laghe nnaa sosso laala isaa o kiukiu, me laghe aaikolomieinila va, “Aliki eteva oia, aue saa taumattu nau enamuu?” Poli laghe tarala va sarasarakaniaane Vau eteva ghe toka aitauaa teeiela.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Spirit Manga ateva ghe pasula ta Sekaraea, tamane aliki eteva, me ghe aulia ngamuemua alokoila inangari tani ue va,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ia o aliki eteva ghe namuula, me alomasaanganiaane ghe sarasarakanaailiila, me ghe tokatoka tale voto ateva karika righi taumattu etana, elomosina ta ghe vira mene ghaala nauna tani ppooaa tale taumattu nge Israeli etoa.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.