João 4
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NVT
1 Iesughe kilala va Paresi etoa ngeila ghe nongola va ia ang ghe ghaaghaa oroi taumattu tani asuu, me Jon karika.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Me karika va Iesu ghe aasuu, ta kapuna disaepolo atoa.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Iesu ghe kasu vulila eJiudia, me ang ghe mene laa saesae eGalilii.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 God ghe aloanna va eusilaa salana atikirighi esosso elome eSameria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ghe kasukasu elaolao me ghe rekatala tale masaliki eteae la kolokoloa va Sika eSameria, kalakalangina ia tale tuku kosa ateva Jekop ghe taue lao sio ta natuna ta Josep emua arau.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ateo kaikai eteae Jekop ghe kaiela ghe asoaso tale masaliki eteae Iesu ghe kasukasu elaolao etana. Vara me ang ghe maamangoo poli ghe kasula tale aluse salana, me ghe toka siola kalakalangina tale ateo kaikai eteae. Ang ghe pai ngelo sinakala.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Kateva vauseni nge Sameria ghe mae sio tani aku, me Iesu ghe uela etana va, “Aku tau mae sio righi manu, me aropi.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Kapuna disaepolo atoa laghe ssola elo masaliki tani poli inana.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Vauseni nge Sameria ngateva ghe uela etana va, “Io aJiu io me aghi vauseni nge Sameria ngaghi. Vaalua me ulooloo manu etaghi?” (Ghe auliaala llo poli aJiu etoa me aSameria ngatoa karika laghe samasama aitauaa.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Iesu ghe liula me ghe uela va, “Arova ughele kila masi voto God eanna tani tau aatu, me ughele kila tee lo ateva ekookolomio tani ropi, aue ughele kolomia tale llo ateo etautau mae maulue.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Me vause ateva ghe uela va, “Namu ngateva, karika teva unem aiakueku, me ateo ateae sio liuna ia, me eaa aue ulaa ghaaia lo ateae ateo etau mae maulue?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tuvuimami eteva ta Jekop ghe kaiela ateoimami eteae oia, me natuna atoa me kieira ghaata kkena atoa laghe ropiropi etana. Koti io namuu io ta Jekop, va?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Iesu ghe liula me ghe uela va, “Lo atoa aue la ropi tale ia oia ateo kaikai eteae, aue la mene aloanna tani ropi.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Me lo ateva eropi tale ateo ateae aghi aue atauela, karika aue emene kangngata tani ropi. Lo ateae ateo aue atauela aue etoka etana nonginaaili lo ateae ateo enim toka akaakalaa me karika ematimati, me aue etaula maulue ateva karika ekapakapa.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Me vause ateva ghe uela ta Iesu va, “Namu ngateva, utau mae ia o ateo ateae, me auena arau mene aloanna tani ropi va amene mae aku oia.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Me Iesu ghe uela etana va, “Lao sio me ulaa kolo taitanim ateva, me amalu mae.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Me vause ateva ghe uela va, “Karika teva taitanighi.” Me Iesu ghe uela va, “Uaulia ngakoronna va karika teva taitanim.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Poli angu ghe ghaa muela ghalima taita, me lo ateva taita utokatoka teeia karika va taitanim ia. Liuna avalua o me inangarim uauliaa koronnaaili.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Me vause ateva ghe uela va, “Namu ngateva, ngakilala va io propete io.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Tuvuimami etoa la kakkaua tale ia o motouru eteva, me am aJiu etoa, am ue va masaliki nikkaua ngateae eJerusalem.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Iesu ghe uela etana va, “Uaiesoaa inangarighi va aue kateva nau ta isaa to nau emaemae karika aue am kkaua Tamaita ateva tale ia o motouru eteva me eJerusalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Am aSameria ngatoa, karika am kilakila see am kaakaueinia. Ami aJiu etoa, ami kilakila God ateva ami kaakaueinia, poli ta aJiu etoa aue niasaangi emae.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Me nau ie emaemae me ange rekatala va Spiriti eteva kanna ia God aue eghelei taumattu la rooroo tani kkaua God tale koronna. Tamaita ateva ealoanna va isaa o ase taumattu la kaueinia.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 God spiriti ia, me lo atoa la kaakaueinia, Spirit Manga ateva ekaakatulainila tani kkaua tale voto koronna.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Me vause ateva ghe uela va, “Akilakila va Mesaea ngateva aue emae (la kolokoloa va Karisto etana). Nau emae aue eaulia ngamasinaaili ekapa voto etaimami.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Me Iesu ghe uela etana va, “Aghi oia asamasama, aghi oia taumattu ngateva uaaulieinia.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Isaa o nau me kapuna disaepolo atoa ngila ghe kiriaala, me laghe soghiaala tani tara Iesu ghe samasama tee vause ateva. Me karika teva ghe kookolomia va, “Sa ateva ualoannaia?” me, “Vaalua me usamasama teeia?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Vause ateva ghe velu etokala ateona aikaai manu eteva, me ghe ilou ssola tale masaliki eteae, me ghe uela ta taumattu ngatoa va,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Am mae sio, me am laa tara taumattu ngateva, eaulia ngakapala voto agheelei. Koti ia Mesaea ia?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Taumattu ngatoa tale masaliki eteae laghe lao sio tani taraia.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nau isaa o voto ghe lutulutu, me kapuna disaepolo atoa Iesu laghe ue etana va, “Tisa, namanamala mua.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Iesu ghe liula me ghe uela etaira va, “Aneghi tani inana karika am kilakila.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Disaepolo atoa laghe tiuaala tani aikolomieinila va, “Teva taumattu emae sio tani anginia?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Iesu ghe uela etaira va, “Inana anamanama nau agheelei uunguaane lo ateva ghe sungieghila, me tani ruu isaa o niuungu ghe uela va aghelei.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Am roo tani ue va, ‘Kasi ghaata ulana me ita laa ghaa inana tale utana atingiu.’ Aghaauliaa etaimim va am taatara sso, me am tara utana atingiu ang ghele matuela, me ang ghele roola tani ghaa inanina.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Lo ateva taumattu euungu tani ghaa inana tapaa ngutana eghaaghaa arau aipolina, me eghaaghaa aitauaa inana aue etoka nau ekapa atoa. Liuna avalua o me lo ateva epasapasa inana me lo ateva eghaaghaa, ilalua akapa lalu masimasi.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Koronnaaili ia tuku inangari eteva eue va, ‘Kateva epasapasa, me mene kateva emukemuke.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ngasungisungiem tani laa ghaa inana tale utana atingiu, katoa ppae ghe matela uunguaaira etana, me am, am ghe nim ssola tani ghelei eruu uunguaaira.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Oroi taumattu nge Sameria tale ia o masaliki erighi laghe aikaaiaala ta Iesu poli vause ateva ghe uela va, “Ia oia taumattu ngateva eaulia ngakapala voto agheelei.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Laghe lao sio tani kolomi esarasarakana Iesu va emene toka teeila mua. Liuna avalua o me Iesu ghe mene toka teeilala ghalua nau.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ghe mene oroi ila taumattu nge Sameria ghe aikaaiaala ta Iesu poli inangarina laghe nongola.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Me laghe ue ta vause ateva va, “Karika va ami aikaaiaa ta Iesu poli isaa o inangari uauliaala etaimami. Ami tee ngami nongoala, me ngami kila akoronnala va ia aue easaangi taumattu ngatoa tale kosa ateva.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Iesu ghe toka teela aSameria ngatoa ghalua nau, me ghe kasu vulilala tani mene sae eGalilii.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Iesu ghe auliaala va, propete ateva, la oneoneainia tale kasina ppae masaliki, me tanganuena karika.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Liuna avalua o, nau ghe saela eGalilii, laghe masimasila va etoka teeila, poli ila tee laghe saela tale nivelu eitaua ngateae eJerusalem, me laghe tarala voto Iesu ghe gheleila.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Nau ia eGalilii, Iesu ghe mene lao sio eKena, masaliki eteae ghe gheleila manu ghe uaenila. EKapenium, kateva namuu, kapuna tau ngai uungu ia kingi, natuna taita arighi ghe iisiki.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Nau eteva ghe nongola va Iesu ang ghe kasula eJiudia me ang ghe rekatala eGalilii, ghe lao sio tani tara Iesu, me tani koloa va esio ghelei emasina natuna, poli ang ghe ainasiaa tani mate.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Iesu ghe uela etana va, “Karika am rooroo tani aikaaiaa, arova am tam tara niaimatoonga me mirikolo atoa.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Me taumattu ngateva ghe uela va, “Namu ngateva, italu sio tara parasi natughu, me erau mate.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Me Iesu ghe uela etana va, “Natum aue etoka. Kasula, me ulaa taraia.” Namu ngateva ghe aiesoaala inangarina Iesu, me ghe kasula.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Karika ghe rekata eKapenium, me kapuna tau ngai uungu etoa laghe sousouela tapaa salana tani auliaa etana va natuna ang ghe masinala.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Me ghe kolomilala va lovisa ghe masinala, me laghe uela va, “Ghalailloo ta 1 kilokaanasa ateva ghele kapala.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Me tamane ghe kilala va ia o nau eteva ghalailloo Iesu ghele uela va, “Natum aue etoka.” Taumattu ngateva me lo atoa elome tale paa ngalena ateva, laghe aiesoaala ta Iesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Aiaaghaluene ateva o niaimatoongana Iesu ghe gheleiela nau ghe kasula eJiudia me ghe saela eGalilii.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.