João 4

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iesughe kilala va Paresi etoa ngeila ghe nongola va ia ang ghe ghaaghaa oroi taumattu tani asuu, me Jon karika.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Me karika va Iesu ghe aasuu, ta kapuna disaepolo atoa.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Iesu ghe kasu vulila eJiudia, me ang ghe mene laa saesae eGalilii.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 God ghe aloanna va eusilaa salana atikirighi esosso elome eSameria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ghe kasukasu elaolao me ghe rekatala tale masaliki eteae la kolokoloa va Sika eSameria, kalakalangina ia tale tuku kosa ateva Jekop ghe taue lao sio ta natuna ta Josep emua arau.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ateo kaikai eteae Jekop ghe kaiela ghe asoaso tale masaliki eteae Iesu ghe kasukasu elaolao etana. Vara me ang ghe maamangoo poli ghe kasula tale aluse salana, me ghe toka siola kalakalangina tale ateo kaikai eteae. Ang ghe pai ngelo sinakala.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kateva vauseni nge Sameria ghe mae sio tani aku, me Iesu ghe uela etana va, “Aku tau mae sio righi manu, me aropi.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Kapuna disaepolo atoa laghe ssola elo masaliki tani poli inana.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Vauseni nge Sameria ngateva ghe uela etana va, “Io aJiu io me aghi vauseni nge Sameria ngaghi. Vaalua me ulooloo manu etaghi?” (Ghe auliaala llo poli aJiu etoa me aSameria ngatoa karika laghe samasama aitauaa.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Iesu ghe liula me ghe uela va, “Arova ughele kila masi voto God eanna tani tau aatu, me ughele kila tee lo ateva ekookolomio tani ropi, aue ughele kolomia tale llo ateo etautau mae maulue.”
10 Jesus respondeu:
11 Me vause ateva ghe uela va, “Namu ngateva, karika teva unem aiakueku, me ateo ateae sio liuna ia, me eaa aue ulaa ghaaia lo ateae ateo etau mae maulue?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Tuvuimami eteva ta Jekop ghe kaiela ateoimami eteae oia, me natuna atoa me kieira ghaata kkena atoa laghe ropiropi etana. Koti io namuu io ta Jekop, va?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Iesu ghe liula me ghe uela va, “Lo atoa aue la ropi tale ia oia ateo kaikai eteae, aue la mene aloanna tani ropi.
13 Jesus respondeu:
14 Me lo ateva eropi tale ateo ateae aghi aue atauela, karika aue emene kangngata tani ropi. Lo ateae ateo aue atauela aue etoka etana nonginaaili lo ateae ateo enim toka akaakalaa me karika ematimati, me aue etaula maulue ateva karika ekapakapa.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Me vause ateva ghe uela ta Iesu va, “Namu ngateva, utau mae ia o ateo ateae, me auena arau mene aloanna tani ropi va amene mae aku oia.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Me Iesu ghe uela etana va, “Lao sio me ulaa kolo taitanim ateva, me amalu mae.”
16 Jesus disse:
17 Me vause ateva ghe uela va, “Karika teva taitanighi.” Me Iesu ghe uela va, “Uaulia ngakoronna va karika teva taitanim.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Poli angu ghe ghaa muela ghalima taita, me lo ateva taita utokatoka teeia karika va taitanim ia. Liuna avalua o me inangarim uauliaa koronnaaili.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Me vause ateva ghe uela va, “Namu ngateva, ngakilala va io propete io.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tuvuimami etoa la kakkaua tale ia o motouru eteva, me am aJiu etoa, am ue va masaliki nikkaua ngateae eJerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Iesu ghe uela etana va, “Uaiesoaa inangarighi va aue kateva nau ta isaa to nau emaemae karika aue am kkaua Tamaita ateva tale ia o motouru eteva me eJerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Am aSameria ngatoa, karika am kilakila see am kaakaueinia. Ami aJiu etoa, ami kilakila God ateva ami kaakaueinia, poli ta aJiu etoa aue niasaangi emae.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Me nau ie emaemae me ange rekatala va Spiriti eteva kanna ia God aue eghelei taumattu la rooroo tani kkaua God tale koronna. Tamaita ateva ealoanna va isaa o ase taumattu la kaueinia.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 God spiriti ia, me lo atoa la kaakaueinia, Spirit Manga ateva ekaakatulainila tani kkaua tale voto koronna.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Me vause ateva ghe uela va, “Akilakila va Mesaea ngateva aue emae (la kolokoloa va Karisto etana). Nau emae aue eaulia ngamasinaaili ekapa voto etaimami.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Me Iesu ghe uela etana va, “Aghi oia asamasama, aghi oia taumattu ngateva uaaulieinia.”
26 Então Jesus disse:
27 Isaa o nau me kapuna disaepolo atoa ngila ghe kiriaala, me laghe soghiaala tani tara Iesu ghe samasama tee vause ateva. Me karika teva ghe kookolomia va, “Sa ateva ualoannaia?” me, “Vaalua me usamasama teeia?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Vause ateva ghe velu etokala ateona aikaai manu eteva, me ghe ilou ssola tale masaliki eteae, me ghe uela ta taumattu ngatoa va,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Am mae sio, me am laa tara taumattu ngateva, eaulia ngakapala voto agheelei. Koti ia Mesaea ia?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Taumattu ngatoa tale masaliki eteae laghe lao sio tani taraia.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nau isaa o voto ghe lutulutu, me kapuna disaepolo atoa Iesu laghe ue etana va, “Tisa, namanamala mua.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Iesu ghe liula me ghe uela etaira va, “Aneghi tani inana karika am kilakila.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Disaepolo atoa laghe tiuaala tani aikolomieinila va, “Teva taumattu emae sio tani anginia?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Iesu ghe uela etaira va, “Inana anamanama nau agheelei uunguaane lo ateva ghe sungieghila, me tani ruu isaa o niuungu ghe uela va aghelei.
34 Jesus lhes declarou:
35 Am roo tani ue va, ‘Kasi ghaata ulana me ita laa ghaa inana tale utana atingiu.’ Aghaauliaa etaimim va am taatara sso, me am tara utana atingiu ang ghele matuela, me ang ghele roola tani ghaa inanina.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Lo ateva taumattu euungu tani ghaa inana tapaa ngutana eghaaghaa arau aipolina, me eghaaghaa aitauaa inana aue etoka nau ekapa atoa. Liuna avalua o me lo ateva epasapasa inana me lo ateva eghaaghaa, ilalua akapa lalu masimasi.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Koronnaaili ia tuku inangari eteva eue va, ‘Kateva epasapasa, me mene kateva emukemuke.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ngasungisungiem tani laa ghaa inana tale utana atingiu, katoa ppae ghe matela uunguaaira etana, me am, am ghe nim ssola tani ghelei eruu uunguaaira.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Oroi taumattu nge Sameria tale ia o masaliki erighi laghe aikaaiaala ta Iesu poli vause ateva ghe uela va, “Ia oia taumattu ngateva eaulia ngakapala voto agheelei.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Laghe lao sio tani kolomi esarasarakana Iesu va emene toka teeila mua. Liuna avalua o me Iesu ghe mene toka teeilala ghalua nau.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ghe mene oroi ila taumattu nge Sameria ghe aikaaiaala ta Iesu poli inangarina laghe nongola.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Me laghe ue ta vause ateva va, “Karika va ami aikaaiaa ta Iesu poli isaa o inangari uauliaala etaimami. Ami tee ngami nongoala, me ngami kila akoronnala va ia aue easaangi taumattu ngatoa tale kosa ateva.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iesu ghe toka teela aSameria ngatoa ghalua nau, me ghe kasu vulilala tani mene sae eGalilii.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Iesu ghe auliaala va, propete ateva, la oneoneainia tale kasina ppae masaliki, me tanganuena karika.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Liuna avalua o, nau ghe saela eGalilii, laghe masimasila va etoka teeila, poli ila tee laghe saela tale nivelu eitaua ngateae eJerusalem, me laghe tarala voto Iesu ghe gheleila.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Nau ia eGalilii, Iesu ghe mene lao sio eKena, masaliki eteae ghe gheleila manu ghe uaenila. EKapenium, kateva namuu, kapuna tau ngai uungu ia kingi, natuna taita arighi ghe iisiki.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nau eteva ghe nongola va Iesu ang ghe kasula eJiudia me ang ghe rekatala eGalilii, ghe lao sio tani tara Iesu, me tani koloa va esio ghelei emasina natuna, poli ang ghe ainasiaa tani mate.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Iesu ghe uela etana va, “Karika am rooroo tani aikaaiaa, arova am tam tara niaimatoonga me mirikolo atoa.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Me taumattu ngateva ghe uela va, “Namu ngateva, italu sio tara parasi natughu, me erau mate.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Me Iesu ghe uela etana va, “Natum aue etoka. Kasula, me ulaa taraia.” Namu ngateva ghe aiesoaala inangarina Iesu, me ghe kasula.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Karika ghe rekata eKapenium, me kapuna tau ngai uungu etoa laghe sousouela tapaa salana tani auliaa etana va natuna ang ghe masinala.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Me ghe kolomilala va lovisa ghe masinala, me laghe uela va, “Ghalailloo ta 1 kilokaanasa ateva ghele kapala.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Me tamane ghe kilala va ia o nau eteva ghalailloo Iesu ghele uela va, “Natum aue etoka.” Taumattu ngateva me lo atoa elome tale paa ngalena ateva, laghe aiesoaala ta Iesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Aiaaghaluene ateva o niaimatoongana Iesu ghe gheleiela nau ghe kasula eJiudia me ghe saela eGalilii.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.