Jonas 1
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NVI
1 Inangarina Iaue ghe mae sio ta Jona natuna ia Amittai. Ghe uela va,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 “Kasula me ulao eNinive, kinatama masaliki taatara ateae. Ulaa ppooa ngaotu eeleiaaira karika masina, poli ataatara va ang ghe namungaili ila.”
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Jona ghe anna tani ilou eisulia tee Iaue. Karika ghe lao sio eNinive, ta ghe lao ppae sio tale kateae ppae masaliki eTarsis. Ghe siola eJopa me ghe paela anua ateva ghe aloanna tani lao eTarsis. Ghe polila salana me ghe saesaela etana tani lao eTarsis, tani ilou eisulia tee Iaue.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Me Iaue ghe suula kinatama kuukuu ttasi eteva ghe lutu teeilala elamana, ttasi vaoo ateva namungaili ia. Anua ateva ghaisa ngarighi ghe tapolapolaka.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Me tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe tiuaala tani matautu, me laghe kolokoloa nganamuu kapuira kuturu etoa. Me laghe tiuaala tani sau veluvelu sio ghinna atoa elamana tani ghelei oeakana anua ateva. Me Jona ghe siola arau euu tale paa nganua ateva. Ghe laa sio aso me ghe asekanuela me ghe llusula.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Kapteni eteva ghe siola etana me ghe uela etana va, “Vaalua me uaseasekanua? Totula me ukolokoloaa kuturum eteva. Koti ia aue ealousiusi teeita me aue esausita, me karika aue ita mate.”
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Me tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe uela va, “Ita piti arariita me ita kape nonga katengaata. Lo ateae arari ita kapea akasina, ia aue ita kila va, ia o taumattu ngateva mausina me ngita sessa.” Laghe ghelei evaluela o, me ararina ateae Jona ghe otuela.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Vara me laghe uela etana va, “Uauliaa kiemami mausi saa me voto sesa ange saetala? Saa uunguam? Me aliaa io, me eaa tanganuem? Me see ila kapum atoa?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Me ghe uela etaira va, “Aghi aHibru ieghi. Akakkauaa Iaue, God epona liu ghe gheleila paamanu eteva me kosa ateva.”
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Jona ghe uela ta tau ngai uungu etoa tale anua ateva va, “Aghe ilou eisuliaala ta Iaue.” Laghe nongola me laghe matautu saasakiaala. Me laghe uela ta Jona va, “Vaalua me ughe gheleila voto oia sesaaili?”
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Laghe uela etana va, “Ami saa etam me aue lueiemami?” Poli ttasi eteva ange sesaaili.
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Me ghe uela etaira va, “Am saueghila me am sau velueghi sio elamana me aue luei, ta mausighi me kinatama ttasi eteva euviuviem.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Me karika, ta tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe oseose paraparasi tani sso elae, me karika laghe rooroo, poli ttasi eteva ang ghe naanamungaili.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Vara me laghe kolokolo saela ta Iaue. Laghe ue va, “O Iaue, urau mene tau veluemami va ami mate, ta poli ngami ghaaghaa velu maamaulueane ia oia taumattu ngateva. Me urau mene tau velu righi voto sesa eailutua tale maamaulueaaimami, poli ngami uviuvi emate taumattu ngateva karika righi eeleiaane sesa, poli io Iaue, ughelei voto tale aloaloannaam.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Laghe saula Jona me laghe sau velue siola elamana, me ghe lueila.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe matautangailila Iaue. La ghe gheleila aiaavusuvusuena, me laghe auliaala inangariira nialokoi ta Iaue.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Iaue ghe suula kinatama kko ateva ghe olomila Jona. Ghe laa sso toka kotolu llaa me voo ta kova kko ateva.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.