Jonas 1
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs BKJ
1 Inangarina Iaue ghe mae sio ta Jona natuna ia Amittai. Ghe uela va,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Kasula me ulao eNinive, kinatama masaliki taatara ateae. Ulaa ppooa ngaotu eeleiaaira karika masina, poli ataatara va ang ghe namungaili ila.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Jona ghe anna tani ilou eisulia tee Iaue. Karika ghe lao sio eNinive, ta ghe lao ppae sio tale kateae ppae masaliki eTarsis. Ghe siola eJopa me ghe paela anua ateva ghe aloanna tani lao eTarsis. Ghe polila salana me ghe saesaela etana tani lao eTarsis, tani ilou eisulia tee Iaue.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Me Iaue ghe suula kinatama kuukuu ttasi eteva ghe lutu teeilala elamana, ttasi vaoo ateva namungaili ia. Anua ateva ghaisa ngarighi ghe tapolapolaka.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Me tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe tiuaala tani matautu, me laghe kolokoloa nganamuu kapuira kuturu etoa. Me laghe tiuaala tani sau veluvelu sio ghinna atoa elamana tani ghelei oeakana anua ateva. Me Jona ghe siola arau euu tale paa nganua ateva. Ghe laa sio aso me ghe asekanuela me ghe llusula.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Kapteni eteva ghe siola etana me ghe uela etana va, “Vaalua me uaseasekanua? Totula me ukolokoloaa kuturum eteva. Koti ia aue ealousiusi teeita me aue esausita, me karika aue ita mate.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Me tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe uela va, “Ita piti arariita me ita kape nonga katengaata. Lo ateae arari ita kapea akasina, ia aue ita kila va, ia o taumattu ngateva mausina me ngita sessa.” Laghe ghelei evaluela o, me ararina ateae Jona ghe otuela.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Vara me laghe uela etana va, “Uauliaa kiemami mausi saa me voto sesa ange saetala? Saa uunguam? Me aliaa io, me eaa tanganuem? Me see ila kapum atoa?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Me ghe uela etaira va, “Aghi aHibru ieghi. Akakkauaa Iaue, God epona liu ghe gheleila paamanu eteva me kosa ateva.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Jona ghe uela ta tau ngai uungu etoa tale anua ateva va, “Aghe ilou eisuliaala ta Iaue.” Laghe nongola me laghe matautu saasakiaala. Me laghe uela ta Jona va, “Vaalua me ughe gheleila voto oia sesaaili?”
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Laghe uela etana va, “Ami saa etam me aue lueiemami?” Poli ttasi eteva ange sesaaili.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Me ghe uela etaira va, “Am saueghila me am sau velueghi sio elamana me aue luei, ta mausighi me kinatama ttasi eteva euviuviem.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Me karika, ta tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe oseose paraparasi tani sso elae, me karika laghe rooroo, poli ttasi eteva ang ghe naanamungaili.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Vara me laghe kolokolo saela ta Iaue. Laghe ue va, “O Iaue, urau mene tau veluemami va ami mate, ta poli ngami ghaaghaa velu maamaulueane ia oia taumattu ngateva. Me urau mene tau velu righi voto sesa eailutua tale maamaulueaaimami, poli ngami uviuvi emate taumattu ngateva karika righi eeleiaane sesa, poli io Iaue, ughelei voto tale aloaloannaam.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Laghe saula Jona me laghe sau velue siola elamana, me ghe lueila.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Tau ngai uungu etoa tale anua ateva laghe matautangailila Iaue. La ghe gheleila aiaavusuvusuena, me laghe auliaala inangariira nialokoi ta Iaue.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Iaue ghe suula kinatama kko ateva ghe olomila Jona. Ghe laa sso toka kotolu llaa me voo ta kova kko ateva.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.