Atos 23
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH
1 Pol ghe pasiaala matane ta Kansolo atoa me ghe uela etaira va, “Tueghi me nengaghi etoa, aghe uungu eitauaa teela God, nannaaghi masinaaili, me gheeleiaaghi masina ange mae ghaa sio ghaine.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ghe aulia ngavaluela o me namu ngateva ta pristi etoa, Ananaeas etana, ghe uela ta taumattu ngatoa laghe tiitingina akalakalangina ta Pol va, “Am posalala paane ateva.”
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pol ghe uela etana va, “God aue euvio, poli io nongina aivativati eteva sesa ia, laghe usingiela tale usousoana.Unannaa va uaaimuli tee inangari nipaopao? O umae sio tani toka tani ghelei niaisakei etaghi me io ugheelei saasakiaa inangari nipaopao, me uue va la posalaieghi.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Lo atoa laghe tiitingina akalakalangina laghe uela va, “Vaalua me uppooaa saasakiaa ta namu ngateva ta pristi etoa kapuna ia God?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Me Pol ghe uela va, “Tueghi me nengaghi etoa, karika akilakila va namuu ia ta pristi etoa. Arova aghe kilakila, karika aue aghele ppooaa teeia, poli tale Uru ngai Manga ateva laghe pitila va, ‘Karika umene ppooaa saasakiaa tee lo ateva eaaitoiaa kapum taumattu ngatoa.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nau Pol ghe kilala va katoa etaira Sadiusi ila, me katoa Paresi ila, ghe sama anamuula tani ue va, “Tueghi me nengaghi etoa, aghi Paresi ieghi, natuira aghi Paresi etoa. Aghaiesoaa va lo atoa laghe matela aue la totu. Liuna avalua o me nga ghaaisakei.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nau Pol ghe aulia ngavaluela o me Paresi etoa me Sadiusi etoa laghe tiuaala tani aisamaaii. Me laghe tiu reerekataala.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ta Sadiusi etoa la ghaiesoaa va lo atoa la matemate karika la rooroo tani mene totu, me karika righi ensolo me spiriti. Me Paresi etoa la ghaiesoaa isaa akapa o voto.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Laghe tiuaala tani aisamaaii enamuu, me katoa tana tau ngai aapasunga tale inangari nipaopao Paresi ila, laghe tiuaala tani aikiso. Laghe ue va, “Taumattu ngateva ona karika righi kanna sesa. Ta koti koronna lo eaauliaa koti spiriti o teva ensolo ghe auliaala etana.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Me namu ngateva ta tau ngai uvii etoa ghe tarala me ghe nongola niaikkaluii eteae, me ghe matautula. Ghe maamatautu va pai eluevilau lalu rau aisariaa pakapakasi Pol va emate. Mausina avalua o me ghe suula tau ngai uvii etoa tani ghaa velu Pol ta aJiu etoa, me laghe laa ghatokaia tanganueira tau ngai uvii etoa.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Eleivoo me Vau ngepona ateva ghe tingina valaala ta Pol me ghe uela etana va, “Utingina asarasarakana me urau mene matautu. Nongina ughe aulia ngaotueghila eJerusalem, umene laa ghaulia ngaotueghi eRom.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Elue talaua me aJiu etoa laghe toka aippooa ngaitauaala va la tani uvi emate Pol. Laghe gheleila inangari nialokoi va karika la mene namanama me la mene ropi ta la tani uvi emate mua Pol.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ila akapa lo atoa laghe gheleila inangari nialokoi, elaulau ghaatingaulu (40+) taumattu.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Laghe lao sio ta namu ngatoa ta pristi etoa me namu ngatoa tani auliaa kieira va, “Ngami auliaala inangari nialokoi va ami rau mene namanama me ropi ta ami tani uvi emate mua Pol.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Liuna avalua o me am me Kansolo atoa, am suu sae inangari ta namu ngateva ta tau ngai uvii etoa va eghaaie sio me am kame va am mene anna tani ghaa amasina righi inangarina. Auena emae rekataa etaimim, aue ami uvi ematea.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Me nau aloana ateva Pol ghe nongola inangari laghe aaloanna tani ghelei tee Pol, ghe saela tanganueira tau ngai uvii etoa tani auliaa kie Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pol ghe kolola kateva namuu ghe aaitoiaa kateva ai (100) tau ngai uvii me ghe uela va, “Ghaala aliki eteva toko me ulaoainia ta kapum namu ngateva me aue elaa ghauliaa inangari etana.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Liuna avalua o me ghe ghaala aliki eteva me ghe laoainie sio ta namu ngateva ta tau ngai uvii ekapa atoa. Me ghe uela va, “Pol, tau karavusu eteva, euela va amaeaa aliki eteva etam tani auliaa inangarina etam.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Liuna avalua o me namu ngateva ta tau ngai uvii ekapa atoa ghe kuneiela, me lalu ghe laa tingina ppae sio, me ghe kolomiela va, “Sa ateva inangari uaaloanna tani aulieinia etaghi?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Me aliki taita ateva ghe uela va, “AJiu etoa la ghaippooa ngaitauaala va la kolomio me utau sio Pol ta Kansolo atoa nimanaa. Aue la kameo va la ghaaloanna tani pae amasina liue inangarina Pol.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Me urau mene usilaa inangariira. Katoa etaira elaulau ghaatingaulu (40+), aue la lloso atoka tani uvi ematea. Laghe alokoila inangari nialokoi va la tani uvi emate Pol me la vira namanama me la ropi. O isaa oia la sio toitoi va sa ateva aue uliua tale inangariira.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Me namu ngateva ghe uela etana va, “Karika umene auliaa ta teva va angughe mae auliaa sio etaghi.” Me ghe sungi veluela.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Liuna avalua o me namu ngateva ta tau ngai uvii etoa ghe kolola ghalua tana namuu me ghe uela va, “Amalu ghaa ghalua ai (200) tau ngai uvii me ghaitungaulu (70) llo aue eilou tale ooso me ghalua ai (200) aisau vaalau me am aimonomonosiaa tani lao eSiisaria ghaine eleivoo ta 9 kilok.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Am aimonomonosiaa unna tani ooso Pol me am kasueinia tani sioaa ngamasinaia ta Gavana Peliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Me namu ngateva ta tau ngai uvii etoa ghe pitila uru ngai etikirighi ghe uela va,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Aghi Klaodias Lisias, Apitipiti sio uru ngai etikirighi etam, Gavana Peliks, Masi ngelo sinaka etam.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 AJiu etoa laghe poso atokala ia o taumattu ngateva me la aloanna tani uvi ematea. Me aghe nongola va ia aRom ia. Liuna avalua o me aghi me tau ngai uvii etoa ami ghe lao sio tani ghaa oghia tale nimaira.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aghe aloanna tani kila va vaalua liuene inangari me aghe laoainie sio ta kapuira Kansolo atoa.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Me aghe kolomilala, me aghe kilala va laghe nim ghaaiela ta poli uneira inangari nipaopao, me karika ghe gheleila righi voto va emate o esso tale ale mata voovoo.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Me ghaine nga nongola va ila aaloanna tani uvi ematea. Liuna avalua o me nga sungi parasie sio mae etam. Me nga ghauliaala ta taumattu ngatoa la ghauliaa teeia inangari va la sio tingina ta matam me unongo inangariira.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Me tau ngai uvii etoa laghe nongo usilaala namu ngateva me laghe ghaala Pol eleivoo me laghe sioainiela eAntipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ghe paila ta mene kateva nau, tau ngai uvii etoa laghe iloula tale ooso me laghe laoaa sio Pol eSiisaria. Me lo atoa tau ngai uvii laghe nim kaakasuaa ta kkeira laghe oghi saela tale ale ateva tau ngai uvii etoa la tokatoka etana eJerusalem.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Me tau ngai uvii etoa la ghe iilou tale ooso laghe laa sio rekataa eSiisaria me laghe taula uru ngai etikirighi ta gavana ngateva me laghe tau tee lao sio Pol etana.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gavana ngateva ghe ritila uru ngai etikirighi, me ghe kolomila Pol va, “Aliaa io?” Me Pol ghe uela va, “Aghi aSilisia ieghi.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Vara me Peliks ghe uela va, “Nau lo atoa la auliaa teeio inangari la rekata, aue avira nongo inangarim.” Me ghe uela va, “Am ghaa Pol me esso tale ale mata voovoo ateva tanganuena King Herot.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.