Atos 20
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs VC
1 Nau niaikkaluii ghe kapala me Pol ghe kolo aitauaala disaepolo atoa me ghe aippooaa teeilala tani asarasarakanaila, me ghe kasu vulilala tani sio eMesedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ghe kasu seela tale lo ateva o provins me ghe kaarasila tani aippooaa teeila tale oroieili masi inangari tani asarasarakana isaa o taumattu, me ghe rekatala eGris,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 me ghe tokala kotolu ulana. Nau ghe anna tani lao eSiria tale anua ateva, aJiu etoa laghe loeloe tani uvi ematea. Liuna avalua o me ghe mene aikolikoliaala nannaane va emene oghi sae eMesedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ghe kasu eitauaa teela Sopata natuna ia Pirus, aBeriia ia, me Aristakus me Sekundus aTesalonika ilalua, Gaeas aDebi ia, Tikikus me Tropimus tanganueirarua eEisia, me Timoti.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Isaa o taumattu laghe muemuela tani sio toiengalua eTroas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Me angalughe tiu ghoala ePilipae nau nivelu eitaua ngateae tale verete karika righi isti etana ghe ruula. Ghalima (5) nau angalu ghe iloula tale anua ateva, me angalu ghe siola tani tara isaa o taumattu ghe toitoiengalua eTroas. Ami ghe tokala ghaitu (7) nau eTroas.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Airuuruu tale nau manga ateva, ami ghe toka aitauaala tani piri vereteme Pol ghe ppooaala ta taumattu ngatoa. Ta aue ghe pai me ghe kasu, ghe ppooaala lomosi ta ghe ghaala elomatuaa voo.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Oroieili lam aitaatara tale ale ngepona atiulu ami ghe tokatoka etana.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Tale uindoa ngateae aliki taita ateva ararina ateae ta Iutikas ghe asekanue atokala. Nau Pol ghe aippooaa Iutikas ghe llusu etokala, me ghe laa sae katuu arau epona tale aiaakotonna atiulu ale tale ale ngepona ateva, me ghe siola arau etapaa kosa. Laghe siola tani saua me matena ia.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pol ghe kkure siola me ghe tturru siola me ghe saula aliki taita ateva me ghe uela va, “Am rau mene matautu, ta sakesake ia.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Vara ghe mene saela epona me ghe pirila verete me laghe namanamala. Laghe aippooaala lomosi ta ghe paila me ghe kasula.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Taumattu ngatoa laghe ghaala aliki taita ateva oia me laghe laoainie sio tanganuena sakesake ia me laghe masimasieiliila.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Ami ghe muemuela tale anua ateva me ami ghe ssola tale masaliki eteae eAsos tani kaai Pol ta ghe uela va aue enim kasuaa me ami mae kaaia okae.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Nau ta ghe souemamila eAsos ami ghe kaaiela me ami ghe lao sio tale masaliki taatara ateae eMitilini.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Mene kateva nau ami ghe tiu ghoala me ami ghe rekatala tale patunganua ateva eKios. Lo ateva o nau ghe lange sio me ami ghe ssola tale patunganua ateva eSamos, me ghe paila ta mene kateva nau, me ami ghe rekataala tale masaliki taatara ateae eMiletus.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol ghe nnaala tani lau etoka eIpises ta la rau mene appataia tale provinsi eteva eEisia. Ta ghe aailuilui tani lao parasi eJerusalem nau ta Pentikos, arova ghe rooroo.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Isaa o eMiletus Pol ghe suula inangari ta elda ngatoa tale ale manga eIpises va la mae taraia eMiletus.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nau ta laghe rekatala ghe uela etaira va, “Am kilakila vaalua aghe toka teeiemla tale mata ngemua ateva nau, nau aghe tani rekatala tale lo ateva oia provinsi eEisia lomosi ta nau oia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Auungu ta Vau ngepona ateva tale nisioaa ninanna, me rarum mata me maate ta poli loeloeaaira aJiu etoa tani uvi emateaghi.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Am kilakila va karika aghe sio asoasoaa poi tani ppooaa voto llo erooroo tani sausiem. Aghe aippooaa tale matavanga me elome tale paa ngaleimim.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Aghaaulia ngaotu ta aJiu etoa me Grik atoa va la kiri mae ta God tale ninna ngaioghioghiaa me la aiesoaa ta kapuita Vau eteva ta Iesu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Me ghaine Spiriti eteva ange tau esarasarakana mae sio ninanna va asio eJerusalem me karika akilakila va saa llo aue elutu etaghi.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Me akilakila nonga va, tale masaliki taatara akapa atoa, Spirit Manga ateva eaauliaa kieghi va aue ale mata voovoo me sesa voto etoitoieghi.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Amasimasi tani mate mausi Vau ngepona ateva, arova aghele ruu uunguaa Vau eteva Iesu ghe sungieghila tani ghelei, va appooa ngaotu masi kiukiu tale maamasinaane God.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Aghe kasu ekapa seela etaimim tani ppooaa ararimangalina ateva God me ghaine akilakila va karika teva etaimim aue emene taraieghi.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Aghaauliaa etaimim ghaine va, marova toa etaimim karika la saanga, karika righi uunguaaghi etaimim,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 poli karika aghe maamatautu tani aulia ngaotu aloannaane akapa God etaimim.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Am aitara ngamasinaiem me isaa o llo taumattu Spirit Manga ateva ang ghe gheleiemla va am tau ngai toitoi iem tale ale manga ateva. Ia o ale manga ateva God ghe poliela tale raena ateva.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Akilakila va nau akasu vuliem katoa taumattu nongina sesa paua ngetapaa tuvui etoa aue la kupi sso tani tootoonga tani ghelei saasakiaa taumattu.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Me elome ta ngetaimim katoa aue la tingina sae tani auliaa voto llo kamena me oroi ila lo atoa etaimim la aikaaiaa aue la oghi tani laa aimuli teeila.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Liuna avalua o me am paniem. Me am rau mene kkaluaa va kotoluae ninamanama karika aghe aamaomao tani auliaa kie kateva kateva ta ngetaimim, ellaa me eleivoo rarum mataghi ghe kaokao ta poliimim.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Ghaine ngatautauem lao ta God me inangarina tale maamasinaane erooroo tani atuutulu ta ngetaimim me etau aatu voto akapa ghe aulia ngalokoila ta lo atoa ang ghe suilala va ila manga ila.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Karika aghe sassaii poi lo atoa uneira viliki veu me ghinnaniira.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Am kilakila vaalua aghe uungu tale nimaghi eluelange tani ghaa aloannaaghi me kapughu etoa.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Tale voto akapa agheelei, aghaapasunga etaimim va ita uungu aanasa avalua o tani aisausiaa lo atoa karika sarasarakana ila, me anannaa inangarina Vau eteva Iesu ghe auliaala va, ‘Oroieili nimasimasi emaemae ta lo ateva taumattu epaaparruu, elaulau lo ateva enim anna tani toka ghaaghaa.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Nau ghe ruula tani auliaa llo, me ghe suuiaala me tee lo atoa laghe usiusia me ghe looloo saela.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ila akapa laghe tiuaala tani ngala me laghe llotiela me laghe ngusuela.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Voto ateva ghe tani gheleilala me laghe alousiusieiliila, ia o tuku inangarina ateva ghe uela va karika aue la mene taraia. Vara me laghe kasu eitauaa teeiela tani sio tale anua ateva.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.