Atos 20
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARIB
1 Nau niaikkaluii ghe kapala me Pol ghe kolo aitauaala disaepolo atoa me ghe aippooaa teeilala tani asarasarakanaila, me ghe kasu vulilala tani sio eMesedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ghe kasu seela tale lo ateva o provins me ghe kaarasila tani aippooaa teeila tale oroieili masi inangari tani asarasarakana isaa o taumattu, me ghe rekatala eGris,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 me ghe tokala kotolu ulana. Nau ghe anna tani lao eSiria tale anua ateva, aJiu etoa laghe loeloe tani uvi ematea. Liuna avalua o me ghe mene aikolikoliaala nannaane va emene oghi sae eMesedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ghe kasu eitauaa teela Sopata natuna ia Pirus, aBeriia ia, me Aristakus me Sekundus aTesalonika ilalua, Gaeas aDebi ia, Tikikus me Tropimus tanganueirarua eEisia, me Timoti.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Isaa o taumattu laghe muemuela tani sio toiengalua eTroas.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Me angalughe tiu ghoala ePilipae nau nivelu eitaua ngateae tale verete karika righi isti etana ghe ruula. Ghalima (5) nau angalu ghe iloula tale anua ateva, me angalu ghe siola tani tara isaa o taumattu ghe toitoiengalua eTroas. Ami ghe tokala ghaitu (7) nau eTroas.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Airuuruu tale nau manga ateva, ami ghe toka aitauaala tani piri vereteme Pol ghe ppooaala ta taumattu ngatoa. Ta aue ghe pai me ghe kasu, ghe ppooaala lomosi ta ghe ghaala elomatuaa voo.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Oroieili lam aitaatara tale ale ngepona atiulu ami ghe tokatoka etana.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Tale uindoa ngateae aliki taita ateva ararina ateae ta Iutikas ghe asekanue atokala. Nau Pol ghe aippooaa Iutikas ghe llusu etokala, me ghe laa sae katuu arau epona tale aiaakotonna atiulu ale tale ale ngepona ateva, me ghe siola arau etapaa kosa. Laghe siola tani saua me matena ia.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pol ghe kkure siola me ghe tturru siola me ghe saula aliki taita ateva me ghe uela va, “Am rau mene matautu, ta sakesake ia.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Vara ghe mene saela epona me ghe pirila verete me laghe namanamala. Laghe aippooaala lomosi ta ghe paila me ghe kasula.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Taumattu ngatoa laghe ghaala aliki taita ateva oia me laghe laoainie sio tanganuena sakesake ia me laghe masimasieiliila.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ami ghe muemuela tale anua ateva me ami ghe ssola tale masaliki eteae eAsos tani kaai Pol ta ghe uela va aue enim kasuaa me ami mae kaaia okae.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Nau ta ghe souemamila eAsos ami ghe kaaiela me ami ghe lao sio tale masaliki taatara ateae eMitilini.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Mene kateva nau ami ghe tiu ghoala me ami ghe rekatala tale patunganua ateva eKios. Lo ateva o nau ghe lange sio me ami ghe ssola tale patunganua ateva eSamos, me ghe paila ta mene kateva nau, me ami ghe rekataala tale masaliki taatara ateae eMiletus.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pol ghe nnaala tani lau etoka eIpises ta la rau mene appataia tale provinsi eteva eEisia. Ta ghe aailuilui tani lao parasi eJerusalem nau ta Pentikos, arova ghe rooroo.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Isaa o eMiletus Pol ghe suula inangari ta elda ngatoa tale ale manga eIpises va la mae taraia eMiletus.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nau ta laghe rekatala ghe uela etaira va, “Am kilakila vaalua aghe toka teeiemla tale mata ngemua ateva nau, nau aghe tani rekatala tale lo ateva oia provinsi eEisia lomosi ta nau oia.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Auungu ta Vau ngepona ateva tale nisioaa ninanna, me rarum mata me maate ta poli loeloeaaira aJiu etoa tani uvi emateaghi.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Am kilakila va karika aghe sio asoasoaa poi tani ppooaa voto llo erooroo tani sausiem. Aghe aippooaa tale matavanga me elome tale paa ngaleimim.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Aghaaulia ngaotu ta aJiu etoa me Grik atoa va la kiri mae ta God tale ninna ngaioghioghiaa me la aiesoaa ta kapuita Vau eteva ta Iesu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Me ghaine Spiriti eteva ange tau esarasarakana mae sio ninanna va asio eJerusalem me karika akilakila va saa llo aue elutu etaghi.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Me akilakila nonga va, tale masaliki taatara akapa atoa, Spirit Manga ateva eaauliaa kieghi va aue ale mata voovoo me sesa voto etoitoieghi.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Amasimasi tani mate mausi Vau ngepona ateva, arova aghele ruu uunguaa Vau eteva Iesu ghe sungieghila tani ghelei, va appooa ngaotu masi kiukiu tale maamasinaane God.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Aghe kasu ekapa seela etaimim tani ppooaa ararimangalina ateva God me ghaine akilakila va karika teva etaimim aue emene taraieghi.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Aghaauliaa etaimim ghaine va, marova toa etaimim karika la saanga, karika righi uunguaaghi etaimim,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 poli karika aghe maamatautu tani aulia ngaotu aloannaane akapa God etaimim.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Am aitara ngamasinaiem me isaa o llo taumattu Spirit Manga ateva ang ghe gheleiemla va am tau ngai toitoi iem tale ale manga ateva. Ia o ale manga ateva God ghe poliela tale raena ateva.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Akilakila va nau akasu vuliem katoa taumattu nongina sesa paua ngetapaa tuvui etoa aue la kupi sso tani tootoonga tani ghelei saasakiaa taumattu.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Me elome ta ngetaimim katoa aue la tingina sae tani auliaa voto llo kamena me oroi ila lo atoa etaimim la aikaaiaa aue la oghi tani laa aimuli teeila.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Liuna avalua o me am paniem. Me am rau mene kkaluaa va kotoluae ninamanama karika aghe aamaomao tani auliaa kie kateva kateva ta ngetaimim, ellaa me eleivoo rarum mataghi ghe kaokao ta poliimim.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Ghaine ngatautauem lao ta God me inangarina tale maamasinaane erooroo tani atuutulu ta ngetaimim me etau aatu voto akapa ghe aulia ngalokoila ta lo atoa ang ghe suilala va ila manga ila.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Karika aghe sassaii poi lo atoa uneira viliki veu me ghinnaniira.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Am kilakila vaalua aghe uungu tale nimaghi eluelange tani ghaa aloannaaghi me kapughu etoa.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Tale voto akapa agheelei, aghaapasunga etaimim va ita uungu aanasa avalua o tani aisausiaa lo atoa karika sarasarakana ila, me anannaa inangarina Vau eteva Iesu ghe auliaala va, ‘Oroieili nimasimasi emaemae ta lo ateva taumattu epaaparruu, elaulau lo ateva enim anna tani toka ghaaghaa.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Nau ghe ruula tani auliaa llo, me ghe suuiaala me tee lo atoa laghe usiusia me ghe looloo saela.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ila akapa laghe tiuaala tani ngala me laghe llotiela me laghe ngusuela.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Voto ateva ghe tani gheleilala me laghe alousiusieiliila, ia o tuku inangarina ateva ghe uela va karika aue la mene taraia. Vara me laghe kasu eitauaa teeiela tani sio tale anua ateva.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.