Atos 15
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs VC
1 Katoa taumattu laghe kasula eJiudia me laghe sio mae eAntiok tani mene apasunga ta tau ngaiesoa ngatoa. Laghe ue va, “Karika am rooroo tani saanga marova am tam aimuli tee inangari nipaopao kanna Moses va la iso taita atoa.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Isaa oia inangari ghe gheleila kinatama niaisamaaii tee Pol me Banabas. Elda ngatoa laghe suitoongaala Pol me Banabas tee mene katoa tana tau ngaiesoaa tani sae eJerusalem tani sae tara apostolo atoa tee elda ngatoa tale isaa o inangari.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Tau ngaiesoa ngatoa tale ale manga ateva laghe sungilala tani sae eJerusalem me nau laghe laa saesae, laghe sso teela ePoenisia me eSameria me laghe kiukiuaala vaalua taumattu ngeleka atoa laghe aikolikoliaala. Nau laghe nongola isaa o inangari, laghe masimasieiliila.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Nau laghe rekatala eJerusalem, tau ngaiesoa ngatoa, apostolo atoa me elda ngatoa laghe masimasieiliila tani soula, me Pol me Banabas lalu ghe auliaala vaalua God esaasausilalua tale uunguaairarua.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Katoa tana tau ngaikaaiaa laghe aimuli usi tee katoa tana Paresi, laghe tingina saela me laghe uela va, “Am tani iso taumattu ngeleka atoa me la tani usilaa inangari nipaopao kanna Moses.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Apostolo atoa me elda ngatoa laghe toka siola tani aisakeiaa isaa o inangari.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Oroieili niaippooaa ghe lange sio me Pita ghe tingina saela me ghe uela va, “Kapughu etoa, am kilakila kasina nau ang ghe lao sio God ghe suitoongainaghila elome etaimim va aghaulia ngaotu lo ateva oia masi kiukiu ta taumattu ngeleka atoa me ila tee aue la roo tani nongo me la aikaaiaa.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 God ekilakila akapa urunguitaniira taumattu ngatoa, liuna avalua o me tani apasunga va eaaloanna tee taumattu ngeleka atoa, me etautau lao Spirit Manga ateva, nongina ghe taue mae sio ta ngetaita.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 God etaatara taumattu ngeleka atoa me ita aJiu etoa va kateva nonga ita. Poli ang ghe kkaluaala kaluira ssavoto nau laghe aiesoaala.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Vaalua me am aaloanna tani tootoonga God me am tautau lao maamatana ta mene katoa tau ngaiesoaa me emua arau ita me tuvuita atoa ita ghe tam rooroo tani sau?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Karika emene isaa avalua o! Ita aiesoaa va ita me ila aue ita saanga tale maamasinaane ateva Vau eteva Iesu.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ila akapa taumattu ngatoa laghe matua ngatokala me laghe nongola Banabas me Pol lalu ghe auliaala llo aimatootoongana me mirikolo God ghe sausilaluela tani ghelei nau lalu ghe uungu ta taumattu ngeleka atoa.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Nau lalu ghe ruula tani aippooaa, Jeimis ghe liula me ghe uela va, “Kapughu etoa, am nongoaghi.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Saemon Pita ghe auliaala etaita vaalua God ghe apasunga ngakasinala ailousiaane ateva ta taumattu ngeleka atoa me ghe gheleila katoa etaira va kapuna tuungi ila.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Inangariira propete atoa elaolao aitauaa tee isaa oia inangari va taumattu ngeleka atoa la aiesoaa, nongina Uru ngai Manga ateva eaauliaa va,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Jeimis ghe uela va, “Nannaaghi va ita rau mene ghelei voto eaanasaaili ta ngetaira taumattu ngeleka atoa la maemae ta God.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ita roo tani piti tikirighi uru ngai elao etaira me ita auliaa isaa oia voto va la rau mene nama inana la tautau lao tale kapuira tootoo goto atoa, me la rau mene ghelei uunguaa niailai salosaloaa see ateae, me la rau mene nama ghaata kkena la kiikii pule aloira, me la rau mene nama malatau rae ta ngetana.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ta emua arau inangari nipaopao kanna Moses laghe aaulia ngaotu tale isaa akapaaili masaliki taatara, me laghe ritiriti tale ale nivelu eitaua ngatoa tale isaa akapaaili nau manga.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Vara me apostolo atoa me elda ngatoa me ila akapa tale ale manga ateva laghe uela va la suitoongaa righi taumattu me la sungila sio eAntiok tee Pol me Banabas. Laghe asela Jiudas (la aseasea va Barsabas) me Saelas. Taita alua oia lalu ghe muemuaa tau ngaiesoa ngatoa.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Laghe pitila uru ngai etikirighi eue va, Ami apostolo atoa me elda ngatoa, ita aiesoa ngaitauaa, Ami tautau aatu masimasiaaimami etaimim akapa taumattu ngeleka atoa am ghe aiesoaala isaa ona tale masaliki taatara ateae eAntiok me tale provinsi elua eSiria me eSilisia.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ami ghe nongola va katoa ta ngetaimami laghe sio atu ta ngetaimim me laghe aauliaa inangari egheelei saasakiaa tokatokaaimim me egheelei saasakiaa nannaaimim me karika ami ghe sungilala.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ami masimasi eitauaala tani suu katoa ta ngetaimami tani kasu eitauaa tee masi kapuita alua ta Banabas me Pol tani sio taraiem.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Taumattu ngalua oia angilalu ghe tau lao sio maamauluaairarua tale ararina ateae kapuita Vau eteva Iesu Karisto.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Liuna avalua o ngami sungisungi tee Jiudas me Saelas tani akorokorongana inangari ami ghe pitila.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ngami mae aitauaa sio nonga tale kateva nonga ninannaa me Spirit Manga ateva va emaamasina va karika ami mene saoaa sae mene righi inangari maate tee isaa toko inangari nipaopao:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Karika am mene nama malatau la gheelei sae aiaavusuvusuena tale tootoo atoa, me am rau mene nama llo ghaata kkena la kiikii pule aloira, me malatau rae ta ngetana, me am rau mene ghelei uunguaa niailai salosaloaa see ateae. Aue am toka amasina marova am usilaa isaa oia inangari. Masinaaili.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Apostolo atoa me elda ngatoa laghe sungila isaa oia taumattu tani sio eAntiok, me laghe kolo aitauaala taumattu ngatoa laghe aiesoaa me laghe taula uru ngai etikirighi.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Nau laghe nongola uru ngai etikirighi, laghe pasula tale nimasimasi poli laghe nongola inangari niaisausiaa.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Jiudas me Saelas ilalua tee propete ilalua me lalu ghe kaarasila tani aippooaa teeila me tani asarasarakanaila tale masi inangari.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Laghe tokala kasina nau me ghe ghaala nauirarua taita alua tani mene oghiaa sae nongina laghe sungilaluela. Laghe sungilaluela tee kaluira niarangise me luei.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pol me Banabas lalu ghe tokala eAntiok tee mene katoa me laghe aapasunga me laghe aaulia ngaotu inangarina ateva Vau eteva.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Oroi nau ghe lange sio me Pol ghe uela ta Banabas va, “Italu mene oghi lao ta kapuitalua atoa tale masaliki taatara atoa nongina italu ghe ppooaala inangarina ateva Vau eteva, me ita laa taraila va vaalua aikaaiaaira.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Banabas ghe aloanna va Jon Mak eusilalua,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 me Pol karika ghe aaloanna poli eghe oghi vululaluela ePampilia me karika ghe usilaluela tani laa ghelei niuungu.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Taita alua lalu ghe aisavalaa teela tuku ninanna ngateva o me lalu ghe aitiuaala. Banabas ghe kolola Jon Mak me lalu ghe aikaaila me lalu ghe lao sio eSaeprasi.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Me Pol ghe kolola Saelas me tau ngaiesoa ngatoa laghe taulalue lao sio tale maamasinaane Vau ngepona ateva, me lalu ghe kasula.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Lalu ghe lao sio eSiria, eSilisia me lalu ghe aasarasarakana taumattu ngatoa tale ale manga atoa.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.