Atos 12
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH
1 Isaa o nau king Herot ghe tiuaala tani kune katoa tale ale manga, tani ghelei saasakieinila.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ghe auliaala me laghe sai pulela alona atiulu Jeimis tuena Jon tale baenata ateva.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Nau Herot ghe tarala va aJiu etoa laghe masimasiaala llo ghe gheleila, me ghe mene auliaala me laghe mene kunela Pita, tale nau nivelu eitaua ngateae tani nama verete karika righi isti etana.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ghe atoka ssola Pita tale ale mata voovoo me ghe atinginala kasangaulu ghaonomo (16) soldia laghe aaikoli tani aitoieinia, ghaata mua soldia ta kateae nitoitoi. Herot ghe anna va eaisakei tale tummatavanga nau Pasova eruu.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Nau Pita ghe tokatoka tale ale mata voovoo me tau ngaiesoa ngatoa tale ale manga laghe looloo asarasarakana sae ta God va esausia.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ia o voo ngateva me ghe pai Herot ghe atinginaia emua ta mata ngoroi etoa me ghe aisakei, Pita ghe aseasekanua ta mallomeirarua soldia ngalua iriiri ia tale sene alua, me mene ghalua soldia lalu ghe aaitoiaa atamana ateae.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Vara me kapuna ensolo ateva Vau ngepona ateva ghe rekatala me mallanga ateva ghe lutula tale ale mata voovoo me ensolo ateva ghe posola usuena ativilau Pita tani angunia me ghe uela etana va, “Totu parasila,” me sene alua lalu ghe kao vellaluela ta nimane.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Me ensolo ateva ghe uela etana va, “Asaela ghinnanim me unem aikasukasu ta kkem.” Me Pita ghe gheleila llo ensolo ateva ghe auliaala. Vara me ensolo ateva ghe uela va, “Uasae unem aiaasae ngeleka ateva me uaimuli teeieghi.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Liuna avalua o me Pita ghe kasu vulila ale mata voovoo atiulu me ghe aimuli teela ensolo ateva. Ghe annaa va ghe nim asoasopoi. Karika ghe kilakila va isaa o voto ghe lutulutu ekoronna.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Lalu ghe laula aitiutiu eteva soldia ghe toitoi atamana ateae me mene aiaaghaluene ateva me lalu ghe rekatala tale atamana ateae aeana ia tale ale mata voovoo tale ia o masaliki taatara ateae, me ia o atamana ateae ghe otiela, karika teva ghe otiela, me lalu ghe kupi ghoala. Lalu ghe kasu tee siola tale mene katikirighi salana, vara me arovaeaata nonga ta ensolo ateva ghe kasu vulila Pita.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Vara me Pita ghe vira kilala sa ateva ghe lutula etana me ghe uela va, “Koronnaaili Vau ngepona ateva esuula kapuna ensolo ateva tani sio asaangieghi ta nimane Herot me voto aJiu etoa la ghanna tani ghelei etaghi.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ghe tinginala ghe nannaala mua me ang ghe laolao tanganue Meri kinna ia Jon, kateae ararina ta Mak, nongina oroi taumattu ghe veluvelu eitauaa tani looloo sae.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ghe mirimirila tale atamani ngeleka ateae me vause ateva Roda etana tau ngai nongonongo anna ia ghe ghoa mae tani nongo.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Nau eteva ghe nongo kilala lingi ngalona ateva Pita ghe masimasi etinginala me karika ghe otila atamana ateae ta ghe ilou ssola elome me ghe uela ta taumattu ngatoa va, “Pita eleka tale atamana ateae eghoa tiitingina.”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Me laghe ue teeiela va, “Angu veeveela?” Me nau ghe sarasarakana tani auliaa me laghe nnaala va, “Koti kapuna ensolo ateva okae.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Pita ghe mene mirimirila me laghe ghoala tani oti atamana ateae me laghe soghiaala tani taraia.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Me Pita ghe paopaola ta nimane va la rau mene sama, me ghe auliaala sa ateva ghe lutula me vaalua Vau ngepona ateva ghe ghaa velue ghoa mae tale ale mata voovoo, me ghe uela etaira va, “Am auliaa ta Jeimis me mene katoa kapuita, sa ateva ghe lutula.” Me ghe mene lao ppae sio.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Vara ghe paila me soldia ngatoa nannaaira ghe aisavisavilaala me ngila ghe aaikolomieinila va, “Sa ateva ghe lutula ta Pita?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Herot ghe uela va la laa paea. Nau eteva karika laghe roola tani taraia, ghe kolomila soldia ngatoa laghe aaitoieiniela, me karika laghe roola tani liu, me ghe uela va la uvi ematela. Matemateaane Herot Vara me Herot ghe kasula eJiudia tani mene laa toka tau eSiisaria.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Herot ghe sessaia ta taumattu nge Taer me Saedon, me laghe aloannala luei etana, poli laghe ghaaghaa inana tale llo masaliki king ghe aaitaraa. Liuna avalua o me katoa etaira laghe mae aitauaa sio me laghe siola tani taraia. Laghe lao akasina sio ta Blastus, ia ghe aaitaraa tanganuena king, va ghe sausila, me laghe vira lao sio tani tara king.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Tale nau eteva laghe suitoongainiela, Herot ghe asaela ase aiaasae ateva tani apasunga va ia kingi ia me ghe tokala tale unna aitokatoka ateva uneira ia kingi etoa me ghe gheleila kateva niaippooaa ta taumattu ngatoa.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Me taumattu ngatoa laghe aaore tani ue va, “Karika va lingi ngalo taumattu ia, ta lingi ngalo goto ia.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Arovaeaa nonga ta kapuna ensolo ateva Vau ngepona ateva ghe taula sessa ateva etana me ttoliti etoa laghe nama amateala, poli taumattu ngatoa laghe kaakaueinia tani arueinia me karika ghe tautau sae ararina ateae God.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Me masi inangarina ateva God ang ghe laolao akapa see me ang ghe piipinosa anamuu.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Banabas me Sol lalu ghe ruula uunguaairarua tani taula viliki veu eJerusalem me lalu ghe mene lao sio eAntiok me lalu ghe kolo teela Jon Mak.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.