Apocalipse 14
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs VC
1 Aghe mene taatarala me emua etaghi natu sipsipi eteva ghe tiitingina tale motouru eteva eSaeon. Kateva ai, ghaatingaulu me ghaata airari (144,000) taumattu laghe tiitingina teeia, ararina ateae me ararina ateae Tamane pitipiti elokoi emua tale patilakaira.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Me aghe nongola kateva lingi niaangari epona liu nonginaaili ateo ateae eakaakalaa atingina me nongina palapalanga ateva. Niaangari eteva aghe nongoala nonginaaili va lo atoa la kaukau uneira aikaukau.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Kateva ai, ghaatingaulu me ghaata airari (144,000) taumattu laghe tiitingina emua tale aitokatokane ateva king unna ia God, me emua tale ghaata voto maulue me namu ngatoa. Laghe uuei kkinari eteae ouna ia, karika mene toa la kilakilaia ta lo nonga atoa laghe saangala tale kosa ateva la kilakilaia.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Isaa o taumattu karika righi sesa gheeleiaaira poli karika laghe kila vause, poli laghe akekkelilala tale voto sesa. Laghe aaimuli tee kasukasuaane natu sipsipi eteva nongina eaa ghe laolao. Isaa o taumattu God ghe ghaa oghilala tale taumattu tale kosa ateva. Ila mata ngemua ila ta God me natu sipsipi eteva.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Karika righi nikamekame ghe mae sio ta paaira me karika righi sesa gheeleiaaira.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Vara me aghe tarala kateva ensolo, ghe looloo elomarase me ghe posoposo masi kiukiu eteva tokatoka liu ia tani ppooainia ta lo atoa la tokatoka tale kosa ateva, tale anua akapa atoa, tale ararimangali etoa, me tale asease nisama atoa me tale taumattu ngatoa.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Me ghe sama anamuula me ghe uela va, “Am oneoneaa God, me am kkaueinia, poli nauna tani ghelei niaisakei tale taumattu ange rekatala. Am kkaueinia ta ia ghe gheleila epona liu, kosa ateva, paamanu, me ateo vubbuaa.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Aiaaghalua ateva ensolo ghe aimulila me ghe uela va, “Masaliki taatara ateae namuu ia eBabilon angila ghe tturungiela! Laghe tturungiela! Ghe gheleila anua akapa atoa laghe ropila sesa manu eteva, me laghe lailai sari maneira atoa katoa tani taita me vause.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Aiaakotonna ateva ensolo ghe aimulila etairarua, ghe sama anamungailiila me ghe uela va, “Lo ateva ukakkaua ghaata kkena ateva me tootoona ateva, me ughe ghaala aimatootongana ateva ta patilakam o ta nimam,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 io aue ughaa sessaiaane ateva God namungaili ia nongina kapa uaeni eteva, me aue ummarikana tale kura ateae me atu etoa ramerame ila emua ta mataira ensolo atoa manga ila me natu sipsipi eteva.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Asu tale uneira nimmarikana aue esae, me esae aue karika righi niaioghioghi etana. Aue karika righi niainoane llaa me voo, ta lo atoa ila kakkauaa ta ghaata kkena ateva me tootoona ateva, o laghe ghaala aimatootongana ateva eaimatoonga ararina ateae.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Nau isaa o ase voto ange lutulutu, kapuna atoa God aue la tingina akorokorongana ta God, me la nongo usilaa inangari nipaopao kanna God, me la poso parasi aikaaiaaira ta Iesu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Vara me aghe nongola lingi nisama ateva epona liu ghe uela va, “Pitila llo toko. Ghaine ange tiuaala me nau emaemae lo atoa la aikaaiaa ta Vau eteva me la mate, niarangise aue etoka etaira.” Spiriti eteva eue va, “Ue. Aue la ainoana tale uunguaaira poli uunguaaira aue eusila.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Vara aghe taatara me emua etaghi aghe tarala urukookoo ateva usousoana ia, me taumattu ngateva ghe tokatoka etana nonginaaili va Natuna ateva Taumattu ngateva. Unna kou nguru eteva ta uruna gheeleia tale golo, me ta nimane iema ateva matakerenganaaili ia.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Mene kateva ensolo ghe kupi ghoa mae tale ale manga ateva, ghe kolokolo anamungaili lao sio ta lo ateva ghe tokatoka tale urukookoo ateva. Ghe uela va, “Ghaala iemam ateva me usai inana tale utana atingiu, poli nauna ange mae sio tani ghaaia ta ange matuela.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Lo ateva ghe tokatoka tale urukookoo ateva ghe leeaa sio mae iemane ateva tale kosa ateva me ghe saila inana tale kosa ateva.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Mene kateva ensolo ghe kupi ghoa mae tale ale manga ateva epona liu, ia tee ghe posoposo iema ateva matakerenganaaili ia.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Me mene lo ateva ensolo ghe aaitaraa kura aiaavusuvusuena ateae ghe ghoa mae tale liu nighelei aiaavusuvusuena me ghe kolokolo anamungailiila ta lo ateva ghe posoposo iema ateva. Ghe uela va, “Ghaala iemam ateva me ughaaitauaa ue ngai tale uaeni eteae tale kosa ateva, poli ue ngai ange masso akapala.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ensolo ateva ghe leeaala iemane ateva tale kosa ateva. Ghe sai ekapala ue ngai tale uaeni me ghe velu kaaila ta aiposoaa uaeni eteva, eaaimatoonga sessaiaane God.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Me laghe pooposoaa uaeni eleka tale masaliki taatara ateae. Rae ateva ghe kupi ghoa mae tale aiposoaa uaeni eteva eairooaa tee sae oasa atikirighi tale paa ooso ateva, me aaluseaane erooroo kotolu ai (300) kilomita.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.